Αρχείο κατηγορίας #BetterLife

Ο θυμός στο Internet. Γιατί υπάρχουν αυτοί που μας μιλάνε άσχημα;

Για άλλο θέμα ήθελα να γράψω σήμερα, αλλά είναι μεγάλη η έμπνευση και πολλά τα ερεθίσματα. Γράφω, λοιπόν, αυτό το άρθρο με αφορμή σχόλιο που έλαβα στο instagram. 
Γενικά, δε θέλω να επηρεάζομαι από αρνητικά σχόλια, πόσο μάλλον από ανθρώπους που δεν τους ξέρω καν, δεν έχουμε μιλήσει ποτέ, δεν ξέρω καν το πρόσωπό τους. 
Και η αλήθεια είναι ότι σπάνια θα μου γράψει κάποιος κάτι αρνητικό και γενικά το ξεπερνάω σχετικά εύκολα.
Ανέβασα μια ανάρτηση για το σχολείο και το ότι θα στείλω τα παιδιά μου κανονικά, αλλά δεν συμφωνώ με το άνοιγμα των σχολείων. Έγιναν όμορφες και εποικοδομητικές αλλά και αστείες συζητήσεις με πολλές μαμάδες και όχι μόνο. 

Ήρθε, όμως, κι ένα σχόλιο από μαμά που μου έλεγε: «Αφού δε συμφωνείτε με το άνοιγμα κρατήστε σπίτι,να τα στείλουμε εμείς που συμφωνούμε. Και σταματήστε να βλέπετε τηλεόραση.»
Με αυτό το σχόλιο μπήκα στο «εδώλιο» και θεώρησα ότι κατηγορούμαι για κάποιο λόγο. Ότι η συγκεκριμένη μαμά θεωρεί ότι βλέπω τηλεόραση και επηρεάζομαι, ότι δεν ξέρω να διακρίνω την είδηση από τα fake news ίσως, ότι δεν έχω την κατάλληλη παιδεία να ενημερωθώ ολοκληρωμένα. Ο τόνος της μου φάνηκε επιθετικός, σαν να βγάζει ένα θυμό απέναντί μου χωρίς να έχει προηγηθεί ούτε μισή συζήτηση μεταξύ μας, χωρίς να τη γνωρίζω καθόλου.

Αυτό που γυρίζει στο μυαλό μου δεν είναι γιατί κάποιος δεν αναγνωρίζει την αξία μου ή δεν εκτιμά την προσωπικότητά μου. Είναι η απορία που νιώθω… Η απορία γιατί κάποιος να κρίνει έτσι εύκολα, ελαφρά τη καρδία. Γιατί αυτό το «έργο» το έχω ξαναδεί online και με πολύ άσχημο τρόπο.

Πώς μπορείς να κρίνεις κάποιον που δε γνωρίζεις; 

Πώς μπορείς να κρίνεις κάποιον που δεν έχεις δει ποτέ; 

Πώς μπορείς να έχεις άποψη για τη ζωή του άλλου; 

Πώς μπορείς να ξέρεις τι κρύβεται στην ψυχή και σκέψη του άλλου; Ακόμα και του διπλανού σου; 

Και ας υποθέσουμε ότι μπορείς, γιατί πρέπει να απαντάς με θυμό; 

Διαπιστώνω καθημερινά ότι σε πάρα πολλά άτομα είναι εύκολο να επιτίθενται στο Διαδίκτυο και να μιλάνε άσχημα.

Οι «επικριτές» μπορούν να «γράφουν τα δικά τους» εναντίον άλλων σε απόσταση «ασφαλή» για αυτούς, χωρίς να χρειάζεται να δουν πώς τους κάνουν να νιώσουν.  

Μπορούν να πουν πράγματα σε μια στιγμή που δεν θα το έλεγαν ποτέ προσωπικά ή δημόσια.  Ειδικά με τα social media είναι απλό να κάνει κάποιος retweet ή να ανεβάζει ένα παρενοχλητικό tweet χωρίς να σκεφτεί πως ενεργοποιεί ειδοποιήσεις που επηρεάζουν ένα πραγματικό άτομο! 

Ο μεγάλος θυμός

Είναι ενστικτώδες να θέλουμε να αντιδράσουμε αμυντικά στην εχθρότητα, αλλά όσο πιο γρήγορα αποπροσωποποιήσουμε την κριτική, τόσο πιο εύκολο θα είναι να κατανοήσουμε την απάντηση. Ο θυμός των ανθρώπων έχει να κάνει πολύ περισσότερο με τις δικές τους ιστορίες τους πάρα με τη δική μας.
Η οργή στους άλλους μπορεί ίσως να σημαίνει ότι γράφουμε για δύσκολα/αμφιλεγόμενα θέματα με τρόπο που πιθανώς και να προκαλεί. Ίσως πάλι απλά να είναι η εύκολη λύση όταν δεν υπάρχει διάθεση για συζήτηση ή όταν δεν υπάρχει βάσιμη επιχειρηματολογία. 

Σε καμία περίπτωση, δε θεωρώ ότι πρέπει να «ανοίξουμε πυρ» κατά των ατόμων αυτών ή να τα κάνουμε block ή κάτι τέτοιο. Καλό είναι να ακούγονται όλες οι απόψεις, αρκεί φυσικά να είναι καλοπροαίρετες. Η άλλη πλευρά να είναι ανοιχτή σε συζήτηση. Όπως έγραψα πρόσφατα και στο etoliko.gr, «να έχουμε το μυαλό μας ανοιχτό, να δούμε και την άλλη οπτική. Να είμαστε νηφάλιοι στην αντίθετη άποψη«. Είναι ο μόνος τρόπος να «βγει κάτι» από οποιαδήποτε συζήτηση. Αλλιώς απλά θέλουμε να βγάλουμε από μέσα μας το θυμό μας και δεν ξέρουμε πώς. 

Πρέπει να απαντάμε;

Μάλλον πρέπει, αλλά όχι αμέσως και μόνο εάν έχουμε καλές προθέσεις.

Θα πρέπει να απαντήσουμε εάν θέλουμε να διορθώσουμε τα βασικά γεγονότα ή να ανεβάσουμε το επίπεδο της συνομιλίας και όχι να «την πούμε» στον άλλον. 

Δεν πρέπει να απαντήσουμε για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ή να πείσουμε τους άλλους ότι κάνουν λάθος. Δε θα τα καταφέρουμε.

Πώς απαντάμε; 

Να μείνουμε θετικοί και μην παίρνουμε μέρος σε προσωπικές επιθέσεις. Δε χρειάζεται να προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε τον χαρακτήρα μας, αλλά να δείξουμε ποιοι είμαστε μέσω του προβληματισμό μας, της ειλικρίνειάς μας και του τόνου της απόκρισής μας. Κι αν έχουμε κάνει λάθη, να τα αναγνωρίσουμε. 

Εγώ θα γράφω και μη σε νοιάζει

 Ίσως τα παραπάνω ισχύουν αν αξίζει τον κόπο να ανοίξει μια κουβέντα που θα φτάσει σε μια λύση ή απλά σε μια καλή σχέση. Κάποιες φορές, όμως, απλά δεν υπάρχει αυτή η επιλογή. 

Η φιλοσοφία της γιόγκα διδάσκει ότι, ενώ έχουμε το δικαίωμα να αναλάβουμε δράση, δεν έχουμε δικαίωμα στα αποτελέσματα. 
Μπορούμε να δίνουμε το μυαλό μας και την καρδιά μας και την ψυχή μας να καταθέτουμε τον εαυτό μας. Πρέπει, όμως, να «αποσυνδεθούμε» από τον τρόπο με τον οποίο οι υπόλοιποι άνθρωποι το εκλαμβάνουν. Δεν είμαστε αυτό που σκέφτονται οι άλλοι για εμάς. Ειδικά στα διαδικτυακά στέκια.

Haters gonna hate. 

Υπάρχουν, ωστόσο, πολλοί άνθρωποι που προτιμούν να μείνουν θυμωμένοι, εχθρικοί και τοξικοί, ανεξάρτητα από το τι λέμε. Ακριβώς όπως επιλέγουμε προσεκτικά τους φίλους και την κοινότητά μας στον πραγματικό κόσμο, ας μην αλληλεπιδρούμε με τέτοιου είδους άτομα στο διαδίκτυο.

Όση προσπάθεια και να κάνουμε να ανταποκριθούμε με θετικό τρόπο, από αυτούς εξαρτάται τελικά να βρουν το δρόμο τους. 
Και εννοείται πως συνεχίζουμε να γράφουμε. Κάτι καλό μπορεί να βγει από όλο αυτό που παλεύουμε να χτίσουμε. 

Πάψε να γκρινιάζεις

Ένα από τα βιβλία που διαβάζω αυτό τον καιρό (που δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο από όλα θέλω να πρωτοδιαβάσω) είναι το Μαθήματα Ευτυχίας της Γκρέτσεν Ρούμπιν (Εκδ. Πατάκη). 

Στο βιβλίο αυτό η Γκρέτσεν Ρούμπιν καταγράφει ανά μήνα τις αλλαγές που έκανε στη ζωή της αναζητώντας την καθημερινή της ευτυχία! 

Στο κεφάλαιο του Φεβρουαρίου με τίτλο «Να θυμάσαι την αγάπη» αναφέρεται μεταξύ άλλων στο γάμο και στο ότι πρέπει να «σταματήσει να γκρινιάζει». 

Όπως, συγκεκριμένα, λέει, κάθε φορά που τη βοηθάει πχ ο άντρας της στις δουλειές του σπιτιού πρέπει να αρχίσει να παρατηρεί και να εκτιμά πιο πολύ τις δουλειές που δεν κάνει η ίδια.

«Ήμουν σίγουρα ένοχη για «ασυναίσθητη υπεραξίωση», το φαινόμενο κατά το οποίο ασυναίσθητα υπερεκτιμούμε τη δική μας συνεισφορά ή τις ικανότητές μας συγκριτικά με άλλα άτομα, (…) το γεγονός ότι όλοι φανταζόμαστε πως ο εαυτός μας βρίσκεται πάνω από το μέσο όρο». 
Εννοείται πως μπήκα στη διαδικασία να ψάξω τι είναι αυτή η «ασυναίσθητη υπεραξίωση» (illusory superiority). 
Η έννοια αυτή σχετίζεται με τον Γκάρρισον Κέιλλορ (Garrison Keillor), Αμερικανό συγγραφέα, αφηγητή, κωμικό και παρουσιαστή ραδιοφώνου και την «απάτη της λίμνης Γούμπιγκον» (lake Wobegon effect). 
Το Lake Wobegon Days είναι ένα μυθιστόρημα του Keillor, το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1985. Με βάση υλικό από την ραδιοφωνική του εκπομπή A Prairie Home Companion, το βιβλίο πέτυχε διεθνείς επιτυχίες με περισσότερα από 1 εκατομμύριο αντίγραφα. Η Lake Wobegon είναι μια φανταστική πόλη όπου όλα τα παιδιά είναι πάνω από το μέσο όρο. 

Το φαινόμενο, λοιπόν, Lake Wobegon είναι μια φυσική ανθρώπινη τάση να υπερεκτιμά τις προσωπικές του ικανότητες και τα επιτεύγματά του σε σχέση με τους άλλους.

Τώρα ίσως μου πείτε «τι είναι αυτά που γράφεις, Βάσω» και «γιατί μας τα λες αυτά». Τα λέω γιατί είναι κάτι που πιστεύω ότι το κάνουμε όλοι. Θεωρούμε ότι «εμείς θα το κάνουμε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον».

Ειδικά σε σχέση με τα ζευγάρια και σε συνέχεια του άρθρου που είχα γράψει πριν λίγο καιρό  για το πόση προσπάθεια πρέπει να κάνουμε για έναν ευτυχισμένο γάμο, συχνά λέμε «άστο, δεν ξέρεις εσύ, άστο δε θα το κάνεις καλά…».

Και δεν είναι λίγες οι φορές που θεωρούμε ότι όλη η προσπάθεια γίνεται πάντα από εμάς: εγώ θήλαζα όλη νύχτα, εγώ μαγείρεψα, εγώ έκανα τόσες δουλειές. Και δεν περνά από το μυαλό μας ότι ο άνθρωπός μας μπορεί να αλλάζει συνέχεια το μωρό, να κάνει τα ψώνια, να πηγαίνει για δουλειά, να έχει αναλάβει το διάβασμα των παιδιών. 

Συνειδητοποιούμε περισσότερο το τι κάνουμε εμείς πάρα το τι κάνουν οι άλλοι. 

Η ασυναίσθητη υπεραξίωση είναι μία από τις πολλές θετικές ψευδαισθήσεις, που σχετίζονται με τον εαυτό, που είναι εμφανείς στη μελέτη της νοημοσύνης. (Ο όρος ψευδαίσθηση ανωτερότητας χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους ερευνητές Van Yperen και Buunk, το 1991. Η συντριπτική πλειοψηφία της βιβλιογραφίας για την ψευδαίσθηση της ανωτερότητας προέρχεται από μελέτες για συμμετέχοντες στις Ηνωμένες Πολιτείες.)

Γιατί γράφω γι’ αυτό

Γράφω αυτό το άρθρο σήμερα για να μοιραστώ κάτι νέο που έμαθα και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με τη σχέση του ζευγαριού.

Αλλά το γράφω και για να πάψεις να γκρινιάζεις.

Δεν είσαι μόνος σου και δε χρειάζεται να τα κάνεις όλα μόνος σου. Ακόμα κι αν οι άλλοι δεν το κάνουν «τόσο καλά όσο εσύ».

Τρεις μήνες μετά: Τι άλλαξα την καθημερινότητά μου

Όταν θέλεις να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου που δε σου αρέσει, δε χρειάζεται να φέρεις στη ζωή σου τα πάνω κάτω.

Χρειάζονται μικρά μικρά βήματα, μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά σου, που στο τέλος θα δεις ότι τελικά αλλάζει όλη σου η ζωή, ότι αλλάζει προς το καλύτερο.

Όπως έγραψα και στο άρθρο της προηγούμενης Πέμπτης, #ΤοΔώρο του Στέφανου Ξενάκη ήταν το κλικ για μένα.

Από τότε έκανα πολλές αλλαγές στην καθημερινότητά μου. Και στον τρόπο που σκέφτομαι.

«ΤΟ ΔΩΡΟ εκτυλίσσεται μέσα από μια σειρά καθημερινών ιστοριών που έχει ζήσει ο συγγραφέας, μια σειρά «θαυμάτων» που συμβαίνουν σε όλους μας. Αυτά που συχνά τα προσπερνάμε
Δε θεωρώ, όμως, πως όποιος διαβάσει το Δώρο θα νιώσει το ίδιο με μένα. Συχνά το κλικ για να κάνεις μια αλλαγή γίνεται με διάφορους τρόπους και μας επηρεάζει ανάλογα και με τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Παίζει ρόλο πώς θα δεχτούμε, πώς θα εκλάβουμε κάτι που θα διαβάσουμε, κάτι που θα δούμε, μια πράξη, μια κουβέντα. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.
Σε εμένα, λοιπόν, ήταν το Δώρο αυτό το σπρώξιμο που -ίσως- περίμενα.

1. Προσωπική ανάπτυξη. 

Σε αυτή την «κατηγορία» έδωσα πολλή βάση. Αποφάσισα να ενημερώνομαι περισσότερο, να ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο, αλλά κυρίως στη χώρα μου, να διαβάζω την ιστορία, την πολιτική, τον τρόπο σκέψης παλιότερων γενιών, αλλά και της δικής μου, να μαθαίνω νέα πράγματα, να αναρωτιέμαι περισσότερο. 
Άρχισα να αρθρογραφώ με εξαιρετική συνέπεια (!) στο blog μου, αλλά και στο τοπικό ενημερωτικό site, το αγαπημένο etoliko.gr, κι όσο περισσότερο γράφω, τόσο περισσότερο ψάχνω, τόσο περισσότερο βελτιώνομαι, τόσο πιο εύκολα «λύνεται το χέρι μου».

Ακούω την περισσότερη ημέρα ενημερωτικό/ειδησεογραφικό ραδιόφωνο, έχω γραφτεί στα google alerts για ενημέρωση νέων για φράσεις που με ενδιαφέρουν για τη δουλειά αλλά και για την κειμενογραφία μου (π.χ. κάθε φορά που μια είδηση αναφέρει τη λέξη Αιτωλικό, λαμβάνω email με το αντίστοιχο link). Επίσης, ακούω podcasts και ομιλίες TEDx γιατί έχω συνειδητοποιήσει ότι μου είναι πιο εύκολο να ακούω από το να διαβάζω. Και μείωσα αισθητά το #mindlessscrolling το «χάζεμα στα social media«
Έχω μπει σε διαδικασία και διαβάζω βιβλία ιστορικά, αυτοβελτίωσης, ανατροφής παιδιών, ψυχολογίας. Όσα περισσότερα και διαφορετικά διαβάζω και ακούω, τόσο πιο σφαιρική και ολοκληρωμένη άποψη έχω.       
Είναι η πρώτη φορά που συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό είναι να είμαι ενημερωμένη για όσα συμβαίνουν, πόσο δυνατή με κάνει η γνώση. 

2. Εργασία.

Η εργασία είναι περίπλοκη για μένα. Δουλεύω στην οικογενειακή επιχείρηση με «αφεντικό» τον εργασιομανή πατέρα μου, που δυσκολεύεται να δείξει εμπιστοσύνη στους άλλους, οπότε είναι πολύ συγκεντρωτικός. Ταυτόχρονα, όμως, έχει στο μυαλό του να με «πλάσει» κατ’ εικόνα του, κάτι που με ζόριζε πολύ για χρόνια και δυσκολευόμουν να κρατήσω ισορροπίες για το τι πρέπει και τι μπορώ. 
Μετά από σχεδόν 15 χρόνια δίπλα του, έχω βρει ένα τρόπο να συνεργαζόμαστε αρμονικά. Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό προσπαθώ -πρώτη φορά συνειδητά και ευθέως- να θέσω τα όριά μου, τι μπορώ να κάνω και τι όχι. Μπορώ να είμαι ενεργή και διαθέσιμη περισσότερες ώρες από τις «ώρες γραφείου», να είμαι πρόθυμη να μάθω ακόμα περισσότερα πράγματα και να ενημερώνομαι, αλλά δεν είναι απαραίτητο να μάθω ακριβώς τη διαδικασία συντήρησης σε εργοστασιακά μηχανήματα ή αναλυτικά επιστημονικές λεπτομέρειες ή να διαβάζω όλες τις οικονομικές εφημερίδες Ελλάδας και εξωτερικού. 
Επιπλέον, για να μην «ξεφεύγω» στον υπολογιστή σε εξω-επαγγελματικές ασχολίες, γράφω ακριβώς τι πρέπει να κάνω και βάζω αυστηρά όρια στο χρόνο που καταναλώνω πχ για να ανεβάσω ένα άρθρο ή για να διαβάσω κάτι online που δεν έχει σχέση με τη δουλειά.  

3. Οικογένεια.

Όταν δουλεύεις και έχεις πολλές δραστηριότητες, αλλά και πολλά «πρακτικά» και υποχρεώσεις, είναι μεγάλη πηγή τύψεων ο χρόνος που περνάω όχι μόνο με τα παιδιά μου αλλά και με τον άνθρωπό μου. Αποφάσισα να «κλείνω ραντεβού», δηλαδή να έχω πλάνο. Δε φτιάχνω εβδομαδιαίο πρόγραμμα, αλλά έχω στο νου μου ότι κάθε μέρα πρέπει να διαθέσω χρόνο. Υπάρχει κάποιος χρόνος κρυμμένος μέσα στη μέρα, πχ όταν χαζεύω στο κινητό ή όταν φτιάχνω παζλ ή ακόμα κι αν κάνω δουλειές στο σπίτι.

Τον τελευταίο καιρό κάνω το εξής: με το που θα μου πουν τα παιδιά «μαμά, έλα κάθισε μαζί μας», πάω. Μπορεί να καθίσω 10 λεπτά. Θα είναι, όμως, πολύ χαρούμενα και θα με αγκαλιάζουν συνέχεια. Γιατί δεν το περιμένουν. Επιπλέον, έχω στο νου μου κάθε μέρα να κάνουμε κάτι μαζί, πχ ένα επιτραπέζιο, μια δραστηριότητα κλπ, χωρίς, όμως, να έχω στο νου μου να τους βρίσκω συνέχεια κάτι να κάνουν

Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπό μου, ο οποίος επειδή δε θα γκρινιάξει, δυστυχώς, τον αφήνω πολύ συχνά τελευταίο. «Κλείνω», λοιπόν, «ραντεβού» και έχω πάντα στο μυαλό μου να του δείχνω πόσο τον αγαπώ, πόσο τον ευχαριστώ, πόσο τον χρειάζομαι.  

4. Σωματική άσκηση.

Βασικός πυλώνας στην καθημερινότητά μου. Η αλλαγή εδώ άρχισε λίγο νωρίτερα, γιατί το τρέξιμο από μόνο του θέλει πρόγραμμα για να βελτιωθείς και να διατηρείς τη φυσική σου κατάσταση.

Η επιλογή προπονητή που θα σου δίνει στάνταρ εβδομαδιαίο πρόγραμμα – ακόμα κι αν δεν είναι παρών την ώρα της προπόνησης- είναι μια σοφή κίνηση για να μην ξεμυαλίζεσαι και το αμελείς. 

Μια αλλαγή, ωστόσο, που έγινε αναγκαστικά, το τελευταίο διάστημα, αποδείχτηκε ευεργετική: έπρεπε να πηγαίνω για τρέξιμο το ξημέρωμα καθώς δεν υπήρχε άλλη ώρα διαθέσιμη.

Το ξύπνημα νωρίτερα και το πρωινό μπάνιο πριν το γραφείο πραγματικά βελτίωσε πολύ και τη διάθεσή μου αλλά και την απόδοσή μου στο γραφείο και στο σπίτι. Επιπλέον, εκείνη την ώρα που τρέχω, δε λείπω σε κανέναν στο σπίτι αφού όλοι κοιμούνται. Πράγμα που σημαίνει περισσότερος διαθέσιμος χρόνος για όλους! It’s a win-win situation! 

5. Σπίτι.

Στο σπίτι, οι βασικές αλλαγές έγιναν κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας οπότε και επήλθε το ξεκαθάρισμα – τακτοποίημα αλά Μαρί Κοντό. 

Όμως, από τότε αγάπησα πολύ το μινιμαλισμό, άλλαξε ο τρόπος που σκεφτόμουν όταν συγκέντρωνα, ασταμάτητα, πράγματα στο χώρο μας και πλέον όλα είναι ευκολότερα. Αγάπησαν και τα παιδιά το ξεκαθάρισμα και την έννοια των λίγων και καλών (όσο είναι δυνατόν) και είναι αγαπημένη μας «κοινή δραστηριότητα». 

Συνειδητοποίησα, ακόμα, ότι όταν θέλω βοήθεια τη ζητάω χωρίς να περιμένω από τον άλλο να καταλάβει τι θα έπρεπε ή τι θα ήθελα, και πλέον και ο Γιώργος – ο άντρας μου – με βοηθάει πάρα πολύ στις δουλειές, με μεγαλύτερη προθυμία από όση περίμενα.

Δεν ξέρω αν αυτές οι αλλαγές θα βοηθούσαν κάποιον άλλον. Όπως έχουμε όλοι το δικό μας κουμπί για να γίνει το κλικ, έτσι έχουμε και τη δική μας ταυτότητα, το δικό μας τρόπο να αντιλαμβανόμαστε πράγματα και καταστάσεις. 

Το σημαντικό είναι να προχωράμε, να κρατάμε το μυαλό μας ανοιχτό, να παλεύουμε τις προκλήσεις, να γινόμαστε όλο και καλύτεροι, όλο και πιο ολοκληρωμένοι. 


Περιμένω με χαρά τα σχόλιά σας. 

Τα βιβλία που «μας κάνουν καλύτερους»

Το καλοκαίρι διάβασα το βιβλίο του Στέφανου Ξενάκη, «το Δώρο».

Το είχα κάνει δώρο στον μπαμπά μου δυο Χριστούγεννα πριν αλλά δεν του είχα δώσει μια ευκαιρία μέχρι τώρα.

Γενικά, έχω αγοράσει πάρα πολλά βιβλία αυτοβελτίωσης τα τελευταία χρόνια και ακόμα περισσότερα βιβλία για ανατροφή παιδιών και ψυχολογία. Αλλά δεν είχα διαβάσει και πολλά πράγματα.

#ΤοΔώρο ήταν το κλικ για μένα

Από τότε έκανα πολλές αλλαγές στην καθημερινότητά μου. Και στον τρόπο που σκέφτομαι.

«Κάθε μέρα είναι ένα Δώρο. Να το ανοίγεις. Μην το πετάς. Η Ζωή η ίδια είναι Δώρο. Να τη ζεις. Μην την προσπερνάς.»

ΤΟ ΔΩΡΟ εκτυλίσσεται μέσα από μια σειρά καθημερινών ιστοριών που έχει ζήσει ο συγγραφέας, μια σειρά «θαυμάτων» που συμβαίνουν σε όλους μας. Αυτά που συχνά τα προσπερνάμε.

Τα βιβλία που «μας κάνουν καλύτερους»

Τα βιβλία αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης είναι ένα ιδιαίτερο είδος βιβλίων. Υπάρχουν αυτοί που τα λατρεύουν. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που τα θεωρούν κλισέ και δεν πιστεύουν ότι βοηθούν ουσιαστικά.

Έχει να κάνει με τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα στη ζωή σου και τι επίδραση ασκούν στον καθένα μας ξεχωριστά.

Νιώθω ότι με εμπνέει και μου δίνει κίνητρο να διαβάζω τουλάχιστον λίγες σελίδες από ένα τέτοιο βιβλίο την ημέρα.

Αυτό που διαπίστωσα από την πρώτη στιγμή που άρχισα να διαβάζω αυτό το είδος βιβλίων είναι ότι πολύ συχνά οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πόσο έλεγχο έχουμε στον τρόπο που σκεφτόμαστε και στη ζωή που μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Τα βιβλία αυτά υπόσχονται να γίνουμε η καλύτερη δυνατή έκδοση του εαυτού μας.

Γιατί να τα διαβάσουμε

Θα αλλάξουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε: Από τη δουλειά μας, τις σχέσεις μας, την υγεία και τους στόχους μας, θα μας βοηθήσουν να δούμε τα πράγματα διαφορετικά, να αλλάξουμε τη στάση μας απέναντι στα πράγματα και να τα βιώσουμε διαφορετικά.

Θα μας δώσουν έμπνευση να διαβάζουμε περισσότερο, να θέλουμε να μάθουμε συνεχώς: Ένα από τα καλύτερα της ανάγνωσης είναι ότι μαθαίνουμε κάτι νέο – θα μας κάνει να θέλουμε να διαβάζουμε περισσότερο.

Θα βοηθήσει στην ανάπτυξη του μυαλού μας, να συνειδητοποιήσουμε τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε ή ακόμα περισσότερο γιατί δεν κάνουμε κάτι όταν θέλουμε πραγματικά. Θα σταματήσουμε να φοβόμαστε τόσο πολύ για το τι λένε οι άλλοι για μας.

Θα μας κάνουν να εστιάσουμε σε αυτό που έχει σημασία: Μόλις συνειδητοποιήσουμε πώς ξοδεύουμε τις μέρες και το χρόνο μας, θα αρχίσουμε να βλέπουμε τι πρέπει να μειώσουμε και πού πρέπει να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο γι’ αυτό που μας αρέσει να κάνουμε.

Προφανώς και πρέπει ακόμη να κάνουμε το μαγείρεμα και τις άλλες υποχρεώσεις μας, αλλά το θέμα είναι να χαλαρώσουμε περισσότερο, να εκμεταλλευτούμε το δικό μας χρόνο.

Θα μας βοηθήσει να συντονίσουμε τους στόχους μας: Ένα σημαντικό στοιχείο της αυτογνωσίας μας είναι να συνειδητοποιήσουμε για το τι είμαστε ικανοί, για το τι θα θέλαμε να πετύχουμε.

Να γράψουμε τους στόχους και τα όνειρά μας ακόμα κι αν φαίνονται μακρινά. Όσο περισσότερο αναπτύσσουμε τον εαυτό μας και «προκαλούμε» τον παλιό μας τρόπο σκέψης, τόσο περισσότερο θα αρχίζουμε να βλέπουμε τα πράγματα να αλλάζουν στη ζωή μας. Απλά πρέπει να πιστέψουμε ότι είναι δυνατόν!

Θα μας κάνει να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας (comfort zone): Μόλις αρχίσουμε να γράφουμε κάποιους στόχους μας, θα αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε ότι για να φτάσουμε εκεί, θα πρέπει να ζοριστούμε,να παλέψουμε, να σκεφτούμε out of the box,να γίνουμε πιο γενναίοι.

Θα μας δώσει θετική σκέψη: Όταν διαβάζουμε ένα εμπνευσμένο βιβλίο κάθε μέρα, γεμίζουμε το μυαλό μας με θετικές λέξεις και αναζωογονητικές έννοιες και έχουμε την έμπνευση να κάνουμε καλύτερες επιλογές και πιο συχνά θετικές πράξεις.

Όταν γνωρίζουμε τη σκέψη πίσω από τις πράξεις μας, μπορούμε να διαγράψουμε τις αρνητικές σκέψεις και να τις αντικαταστήσουμε με λόγια αγάπης, δυνατότητας, δύναμης και στήριξης.

Γιατί να μη τα διαβάσουμε

Και παρόλο που προσωπικά αγαπώ πολύ αυτό το είδος βιβλίου, υπάρχει και η αντίθετη άποψη. Διάβασα αυτή την πλευρά στο TheSuccessfullblog.com της Μάνιας Μαυρίδου με πολύ πειστικά επιχειρήματα.

Αυτό που ουσιαστικά περιγράφει είναι η διαφορά πράξης και θεωρίας. «Ακόμη και η σοφότερη συμβουλή είναι άχρηστη αν δεν την εφαρμόσουμε! Το μεγαλύτερο, εξάλλου, πρόβλημα των περισσότερων ανθρώπων είναι να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη

«Τα βιβλία αυτοβελτίωσης με βοηθούσαν να ενισχύω τα επιχειρήματά μου, εστιάζοντας σε αυτά που με συνέφερε να δω και αγνοώντας ή απωθώντας εκείνα που δεν με βόλευε να παραδεχτώ«.

Σε αντιπαραβολή με την ψυχοθεραπεία η Μάνια Μαυρίδου αναφέρει ότι στα βιβλία «δεν υπήρχε κάποιος που να μπορεί να το διαπιστώσει, να με προβληματίσει ή και να με στριμώξει, φέρνοντάς με αντιμέτωπη με τον εαυτό μου και τα ψέματα που του έλεγα.

Ή, για να το πω αντίστροφα, αυτό που χαρακτηρίζει τους επιτυχημένους, παραγωγικούς και δημιουργικούς ανθρώπους, είναι ότι ξοδεύουν πολύ λιγότερες ώρες συζητώντας τις εκπληκτικές ιδέες και τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους και αφιερώνουν τον πολύτιμο χρόνο τους στην υλοποίηση των στόχων τους.«

Πού μπορούμε να καταλήξουμε

Το βασικό είναι να διευρύνουμε το πεδίο μας, να ανοίγουμε τους ορίζοντές μας, να μαθαίνουμε τον εαυτό μας καλύτερα.

  • Να ενθαρρύνουμε το διάβασμα.
  • Να αλλάξουμε τη σκέψη μας.
  • Να αλλάξουμε τη στάση μας.
  • Να ξεκινήσουμε ένα ημερολόγιο (#journal).
  • Να επικεντρωθούμε σε αυτό που έχει σημασία.
  • Να συντονιστούμε με τους στόχους μας.
  • Να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας.
  • Να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
  • Να μη σταματάμε να μαθαίνουμε.

Παρόλο που ορισμένα σημεία ίσως να μας φαίνονται μακριά από εμάς, είναι πάντα ωραίο να ακούμε μια νέα οπτική. Όλοι έχουμε κάτι να συνεισφέρουμε.

Γράψτε μου στα σχόλια τι θα αρχίσετε να διαβάζετε αυτήν την εβδομάδα!

Χρειάζεται προσπάθεια για έναν ευτυχισμένο γάμο;

Με τον άντρα μου τα φτιάξαμε πρώτη φορά το 1998, στην τρίτη γυμνασίου. Μεγάλος έρωτας, πρώτο φιλί και όλα αυτά τα ωραία που νιώθαμε πως θα κρατήσουν για πάντα. Νομίζαμε πως κάναμε λάθος όταν μετά από δυο χρόνια «τα χαλάσαμε». Αλλά δεν κάναμε τελικά. Το Νοέμβρη του 2002, 18 χρόνια πριν, αποφασίσαμε ότι θέλουμε να είμαστε μαζί και από τότε δε χωριστήκαμε ποτέ.

Θυμάμαι, λίγους μήνες μετά, έκανα τατουάζ το G(eorge) και μου έλεγαν μόλις χωρίσετε θα πρέπει να βρεις ένα G(erasimo) ή ένα G(rigori)!! Ευτυχώς, δε χρειάστηκε!

Κι έχουμε φτάσει σήμερα 10 χρόνια παντρεμένοι, με τρία μικρά θηρία. Και πραγματικά πιστεύω ότι είμαστε από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια που ξέρω.

Η αγάπη, όμως, είναι λίγο περίεργο πράγμα: μπορεί να είσαι διατεθειμένος να δώσεις και τη ζωή σου ακόμα για τον άνθρωπό σου, αλλά αν π.χ. σου ζητήσει να του φέρεις το κινητό του που το ξέχασε, θες να του το φέρεις στο κεφάλι!

Δεν είναι εύκολο να έχεις χίλιες υποχρεώσεις, εκκρεμότητες κλπ, να ζεις μια τρελή καθημερινότητα και να είσαι πάντα μες στην καλή χαρά. Ούτε γίνεται να μη τσακωθείς ποτέ!

Αυτά που έχω διαπιστώσει, και τα οποία φυσικά χτίζονται μέρα με τη μέρα, αφού αλλάζουμε κι εμείς, αλλάζουν και οι συνθήκες γύρω μας, διακρίνονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες:

Ο τρόπος που χαιρόμαστε και

Ο τρόπος που τσακωνόμαστε.

Ο τρόπος που χαιρόμαστε

Στην κατηγορία αυτή είναι όλα τα όμορφα που συμβαίνουν ή όσα μπορούμε να κάνουμε να συμβούν. Είναι τα θετικά σε μια καθημερινότητα. Είναι η υποστήριξη από τον άνθρωπό σου και η αίσθηση συντροφικότητας και στοργής.  Είναι ο θαυμασμός στο πρόσωπό του, οι λόγοι που τον εκτιμάς και τον σέβεσαι.

Μπορείς με μικρές ευχάριστες και γενναιόδωρες πράξεις να του δείξεις πόσο αναγνωρίζεις τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του, την προσφορά του στην καθημερινότητα, στην οικογένεια, στη ζωή σου.

Μπορείς να φέρνεις στο νου σου την «ερωτική σας ιστορία», το πώς γνωριστήκατε και το λόγο που ήρθατε κοντά με αυτό τον άνθρωπο.

Αν δουλεύετε πολλές ώρες και ο διαθέσιμος χρόνος σας μαζί είναι ελάχιστος, έχε στο νου σου ότι ένα λεπτό αρκεί. Δε χρειάζεται προγράμματα επί προγραμμάτων, άγχος και απογοήτευση. Ρίξ’του ένα βλέμμα χαμογελαστό, πες του κάτι αστείο, κάντε μια μεγάλη αγκαλιά, δώστε ένα ωραίο φιλί. Στείλ’ του ένα όμορφο μήνυμα, άφησε ένα σημείωμα, ή καθίστε δίπλα δίπλα. Δημιουργήστε μικρές ευκαιρίες που μπορούν να διαρκέσουν και περισσότερο χρόνο τελικά!

Αναρωτήσου αν ο σύντροφός σου νιώθει ασφαλής μαζί σου, αν νιώθει ότι μπορεί να μοιραστεί ό,τι θέλει. Αναρωτήσου να μπορεί να στραφεί σε σένα για υποστήριξη, χωρίς να φοβάται ότι θα εισπράξει κριτική. Και να θυμάσαι πάντα πως το να μιλάτε μεταξύ σας (και να ακούτε) είναι το κύριο συστατικό για μην επιτρέψετε την αποξένωση, την απομάκρυνση.

Ο τρόπος που τσακωνόμαστε

Διάβασα πρόσφατα στο «Μαθήματα Ευτυχίας» της Γκρέτσεν Ρούμπιν (Εκδ. Πατάκη) ότι οι βασικοί λόγοι σύγκρουσης σε ένα ζευγάρι είναι τα χρήματα, η δουλειά, το σεξ, η επικοινωνία, η θρησκεία, τα παιδιά, τα πεθερικά, η κατανόηση και οι ασχολίες του ελεύθερου χρόνου. Ε δεν άφησε και τίποτα απ’ έξω!!

Όπως και να ‘χει, ο άνθρωπός σου είναι η σχέση με την οποία έχεις τις περισσότερες πιθανότητες να συμπεριφερθείς άσχημα.

Στη δική μας περίπτωση, ο συχνότερος τσακωμός είναι η ανατροφή των παιδιών -και οι διαφορετικές μας απόψεις πάνω στο ζήτημα- και η δουλειά, αφού δουλεύουμε μαζί στην οικογενειακή επιχείρηση και αυτό από μόνο του είναι μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί.

Όμως, έμαθα ότι η νούμερο 1 λύση ήταν να μάθουμε να τσακωνόμαστε. Ναι, καλά διάβασες.

Άργησα να καταλάβω πώς ο «σωστός τσακωμός» βοηθά στο να λυθεί γρήγορα η παρεξήγηση, να μη δημιουργηθεί μεγάλο θέμα.

Όταν θυμώνεις, έχεις άμεση πρόσβαση στο μυαλό σου σε μια τεράστια λίστα με όλα τα λάθη και άσχημα που έχει κάνει ο άνθρωπός σου. Τον έχεις φακελωμένο, παραδέξου το. Δε χρειάζεται, όμως, να ασχοληθείς για άλλη μια φορά με όλα αυτά ταυτόχρονα. Θίξε ένα ζήτημα τη φορά. Μην αρχίζεις να τον κατηγορείς μέχρι και για την κλιματική αλλαγή. Δε θες να πάρει αμυντική ή μάλλον επιθετική στάση και να νιώσει ότι «του τα έχεις κρατημένα». Με σαφήνεια πες τι σε ενόχλησε ακόμα κι αν το πεις με θυμό.

Προσπάθησε να μην ανεβάσεις τόνους γιατί δύσκολα θα πέσουν, μη σε πιάνει με τη μία υστερία γιατί έχεις «τόσα στο κεφάλι σου» και μη βρίζεις, ούτε να πεις κάτι χοντρό που θα το μετανιώσεις (και θα το βρεις και μπροστά σου).

Το θέμα, έτσι κι αλλιώς, είναι να βρεθεί λύση και όχι απλά να γκρινιάξεις.

Όταν σου κάνει παράπονο για κάτι, πχ ότι δεν τον έχεις σε προτεραιότητα σε σχέση με το τρέξιμο (εντελώς τυχαίο παράδειγμα!) τον ακούς. Για κάποιο λόγο νιώθει έτσι και είναι πολύ θετικό ότι εξέφρασε τα συναισθήματά του. Όσο κι αν σου φαίνεται αυτό που είπε «από το πουθενά», πρέπει να συζητηθεί. Να νιώσει ότι όλα όσα νιώθει είναι σημαντικά.

Σίγουρα σε όλα τα θέματα δεν υπάρχει λύση. Θα γίνουν και κάποιες συγκρούσεις σε κατηγορίες δυσεπίλυτες. Όσα χρόνια και να είστε μαζί, είστε δυο διαφορετικοί άνθρωποι με το δικό σας τρόπο σκέψης που δεν αλλάζει εύκολα. Μπορούν, όμως, να γίνουν μικρές αλλαγές, που θα βοηθήσουν την εκτόνωση της κατάστασης, που δε θα δημιουργούν τις ίδιες εντάσεις όσο περνούν τα χρόνια.

Αν έχω μάθει να γκρινιάζω συνέχεια που δε με βοηθάει στις δουλειές στο σπίτι, μπορώ απλά να ζητήσω αυτό που θέλω, χωρίς να περιμένω να το καταλάβει μόνος του. Δεν μπορώ να τον μεταμορφώσω σε νοικοκυρά, ούτε σε σούπερ μάστορα, όμως, μπορώ να πω «κουράστηκα πάρα πολύ σήμερα, χρειάζομαι να αναλάβεις εσύ τα εξής».

Για χρόνια τριγυρνούσα στο σπίτι νευριασμένη που δεν προσφέρθηκε κανείς να με βοηθήσει. Έκανα λάθος. Πρέπει να λες στο σύντροφό σου αυτό που έχεις ανάγκη και να του δίνεις τον τρόπο για να το καταφέρει. Αλλά, όμως, χωρίς να παραπονιέσαι για τα αποτελέσματα ή τον τρόπο που γίνεται!

Και όταν εξατμιστεί κάπως ο πολύς θυμός, κάντε μια αγκαλιά. Μια αγκαλιά που θα «κολλήσει το γυαλί». (Κάπου το άκουσα αυτό αλλά δε θυμάμαι που). Και μην κοιμάστε ποτέ μαλωμένοι. Αυτό το τηρώ από την πρώτη μέρα που τα φτιάξαμε. Στα 18 χρόνια που είμαστε μαζί έχουμε κοιμηθεί μαλωμένοι, χωρίς φιλί για καληνύχτα και αγκαλιά, δύο φορές. Και μου στοίχισαν.

Και κάτι ενδιαφέρον: Το εργαστήρι της αγάπης του Γκότμαν

Το 1986 ο Γκότμαν* έκανε κάτι πρωτοποριακό: έστησε το Εργαστήριο της Αγάπης μαζί με το συνάδελφό του Ρόμπερτ Λέβενσον στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, έφερε για μελέτη νεόνυμφα ζευγάρια και άρχισε να τα παρατηρεί. Μετά τους έβαλε καλώδια και κατέγραφε αντιδράσεις ενώ εκείνοι απαντούσαν σε ερωτήσεις για το πώς γνωρίστηκαν, για το τι τους κάνει να τσακώνονται και για την πιο θετική ανάμνηση της σχέσης τους. Καθώς τα ζευγάρια μιλούσαν τα ηλεκτρόδια μετρούσαν κυκλοφορία αίματος, παλμούς και ιδρώτα. Αφού τελείωσε, έστειλε τα ζευγάρια στο σπίτι και τα ξαναφώναξε έξι χρόνια μετά για να μάθει αν ήταν ακόμα μαζί.

Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι ο Γκότμαν χώρισε τα ζευγάρια σε δύο μεγάλα γκρουπ: «the masters» (οι αυθεντίες) και «the disasters» (οι καταστροφές).

Oι masters ήταν αυτοί που παρουσίασαν χαμηλή σωματική διέγερση. Έδειχναν ήρεμοι και συνδεδεμένοι ακόμα και όταν τσακώνονταν. Οι disasters έμοιαζαν οργανικά με μονομάχο στην αρένα: οι χτύποι της καρδιάς ήταν γρήγοροι, ο ιδρώτας περισσότερος, η κυκλοφορία του αίματος ταχύτερη. Για το σώμα τους, το να έχουν μια συζήτηση face to face με τον άλλο σήμαινε να έχουν να αντιμετωπίσουν το θηρίο.

Oι masters ήταν ακόμα ευτυχισμένοι μαζί ύστερα από έξι χρόνια. Οι disasters είτε είχαν χωρίσει είτε βρίσκονταν σε μια χρόνια δυσλειτουργική κατάσταση.

Θέλοντας να μάθει περισσότερα για το πώς τα ζευγάρια-αυθεντίες δημιουργούν αυτή την κουλτούρα εμπιστοσύνης και οικειότητας και το πώς οι disasters την καταστρέφουν, ο Γκότμαν έκανε ένα νέο πείραμα το 1990. Αυτήν τη φορά σχεδίασε το εργαστήριό του σαν μια ειδυλλιακή bed and breakfast πανσιόν, κάλεσε 130 νεόνυμφα ζευγάρια να περάσουν την ημέρα εκεί και τα άφησε να κάνουν ό,τι κάνει ένα ζευγάρι στις διακοπές: να τρώνε, να μιλούν, να διαβάζουν, να ακούν μουσική. Ανακάλυψε τότε ότι η βασική διαφορά στους δύο τύπους ζευγαριών είναι τα «bids», σαν τις προσφορές που κάνεις σε μια δημοπρασία όταν σηκώνεις το χέρι να δείξεις ότι κάτι σε ενδιαφέρει: όταν ένας εκ των δυο έκανε ένα σχόλιο στον άλλο πχ. Άκου τι διάβασα εδώ, στην ουσία περίμενε μια ανταπόκριση-ζητούσε μια επαφή, μια ένδειξη κατανόησης και υποστήριξης, μια απόδειξη ότι συνδέονται μεταξύ τους, κάπως, στιγμιαία έστω, με αφορμή κάτι δικό του. Το αν ο άλλος ανταποκριθεί θετικά ή όχι, όσο χαζό κι αν ακούγεται, λέει, σύμφωνα με τον Γκότμαν, πολλά για το παρόν και το μέλλον της σχέσης μας.

Η περιφρόνηση είναι ο κύριος λόγος για το τέλος μιας σχέσης, ενώ η καλοσύνη είναι το υλικό που κολλάει τα ζευγάρια. Και μάλιστα όσο περισσότερο την εξασκείς, τόσο περισσότερο μεγαλώνει.

Σύμφωνα με τον Γκότμαν: «Οι αυθεντίες σκανάρουν το περιβάλλον για να βρουν πράγματα που εκτιμούν και για τα οποία μπορούν να πουν ευχαριστώ. Οι disasters ψάχνουν να ανακαλύψουν λάθη του συντρόφου τους».

* Ο Τζον Γκότμαν, ερευνητής και ψυχολόγος, μαζί με την επίσης ψυχολόγο γυναίκα του έχουν σήμερα το Gottman Institute στη Νέα Υόρκη, ένα ίδρυμα ταγμένο στο να βοηθάει ζευγάρια να διατηρήσουν την αγάπη τους αξιοποιώντας αποτελέσματα επιστημονικής έρευνας.
Ο Τζον Γκότμαν έχει γράψει το βιβλίο The Seven Principles for Making Marriage Work: A Practical Guide from the Country’s Foremost Relatioship Expert, όπου προσφέρει όχι μόνο πρακτικές συμβουλές για παντρεμένα ζευγάρια, αλλά επίσης το υλικό που περιέχει υποστηρίζεται από 30 χρόνια έρευνας.

Πόσο χρόνο ξοδεύουμε στα social media;

Από το 2012 που μπήκα στο χορό του blogging, άρχισα αυτή την «ψυχοθεραπεία» να μοιράζομαι με άλλους τις σκέψεις μου και τα highlights της οικογενειακής καθημερινότητάς μας, να «συναντώ» άτομα που με καταλαβαίνουν, που νιώθουν ότι τα καταλαβαίνω εγώ. (Δες εδώ αυτά που έγραφα εδώ και εδώ για τη σχέση μου με το blogging και γιατί το ξεκίνησα).

Μετά από πολύ καιρό, λοιπόν, που γράφω στο runnermom.gr (και πριν από αυτό στο mamaprotara.gr), μπήκα στη διαδικασία να φτιάξω -επιτέλους- ένα πρόγραμμα που θα με κρατήσει συνεπή στις αναρτήσεις μου.
Καθιέρωσα ένα μικρό πλάνο – ημερολόγιο όπου καταγράφω τις ιδέες που έχω για άρθρα και περίπου πότε θα μπορούσα να το δημοσιεύσω και έκανα την Πέμπτη μέρα μπλογκοδημοσίευσης (γιατί αν το άφηνα στο «φλου», θα δημοσίευα κάθε δύο μήνες πάλι!).

Τι είναι το Mindless Scrolling;

Σήμερα, θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου για τον πολύτιμο χρόνο μας σε σχέση με το #MindlessScrolling (χάζεμα σε ελεύθερη μετάφραση) στα #SocialMedia (και περισσότερο στο #instagram που είναι και πολύ ιν τελευταία), αλλά και πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε «σοφά» (το “wisely” μου ταίριαζε περισσότερο βασικά…) το χρόνο που διαθέτουμε στις νέες τεχνολογίες (και στα ίντερνετς 😊).

Ας είμαστε ειλικρινείς΄ σε ποιον δεν αρέσει να κάθεται και να τα λέει με τους φίλους του, να ανταλλάσσει απόψεις, να διαβάζει τι κάνουν άλλοι σε παρόμοια περίπτωση;
Και η αλήθεια είναι ότι μπορείς εύκολα να παρασυρθείς σε αυτή την online μικρογραφία της κοινωνίας και να χαθείς κάπου ανάμεσα στην επιφάνεια και στην ουσία (το κατά πόσο ό,τι βλέπουμε στα social media είναι η αλήθεια του δημιουργού ή κάτι επιφανειακό, φιλτραρισμένο και πασπαλισμένο με “γκλίτερ», αυτό είναι άλλο -πολύ μεγάλο- θέμα).

Tα Social Media στη ζωή μας

Σίγουρα πάντως, πλέον, τα social media είναι κυρίαρχο μέρος της καθημερινής μας ζωής, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική μας πραγματικότητα, στο πώς ερχόμαστε σε επαφή με τους άλλους.

Μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει στον κόσμο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, να παρακολουθήσουμε βίντεο, να επικοινωνήσουμε με έναν φίλο…και η λίστα συνεχίζεται για πολύ…

Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, Instagram κ.λπ.), ωστόσο, έχουν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό εθιστικοί για ένα ποσοστό των χρηστών τους, μια συνήθης συμπεριφορά, αρκετά ενοχλητική ή και αγενής για τους άλλους, μια ανάγκη να μένουμε συνεχώς «συνδεδεμένοι», να μη χάνουμε τις εξελίξεις, να δούμε τι μας σχολίασαν, να δούμε πόσοι μας «ακολούθησαν».

Αν ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά π.χ. του instagram ή αν έχουμε μια εφαρμογή για το χρόνο που διαθέτουμε σε κάθε εφαρμογή στο κινητό μας, θα εκπλαγούμε από το χρόνο που αφήνουμε να φεύγει από το πολύτιμο 24ωρό μας!

Been there…

Το θέμα είναι πώς το χειριζόμαστε και τι θα μας διευκολύνει με την υπερβολική χρήση των κοινωνικών μέσων.

Καταρχάς, παίζει ρόλο η φύση της χρήσης των social media. Αν ασχολούμαστε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να προωθήσουμε τα προϊόντα μας κι αν έχουμε σκοπό να ασχοληθούμε ενεργά (και σοβαρά) με τη δημιουργία περιεχομένου ( #contentcreation ) ή αν απλά θέλουμε να δικτυωθούμε γενικότερα και να βλέπουμε «τι παίζει».

Στην πρώτη περίπτωση του #contentcreating και της επαγγελματικής ενασχόλησης σίγουρα θα πρέπει να είμαστε ενεργοί και παρόντες, σίγουρα θα μας ενδιαφέρει να δικτυωθούμε, να αποκτήσουμε περισσότερους #followers ανάλογα και με το πόσο σοβαρά το βλέπουμε.

Στη δεύτερη περίπτωση, ίσως είναι πιο εύκολο το #socialmediadetoxing , η ψηφιακή δηλαδή αποτοξίνωση. Και δε χρειάζεται να κάνουμε υπερβολές π.χ. «10 μέρες χωρίς Instagram».

Τι μπορούμε να αλλάξουμε;

Μπορούμε να βάλουμε μικρούς στόχους, μικρά βήματα: μπορούμε να απενεργοποιήσουμε τις ειδοποιήσεις, να αφήνουμε το κινητό μας σε άλλο δωμάτιο, να αποφασίσουμε offline time (π.χ. δε χρησιμοποιώ social media στο χώρο εργασίας ή την ώρα του φαγητού ή όταν πέφτω στο κρεβάτι).

Τη στιγμή που άρχισα να κάνω κάποια από αυτά τα βήματα, διαπίστωσα ότι διαβάζω περισσότερο, γράφω περισσότερο, δουλεύω περισσότερο, είμαι παρούσα περισσότερο. Σίγουρα θέλω δουλειά ακόμα. Αλλά I’m on it!

Και για τις δυο περιπτώσεις χρηστών αυτό που, προσωπικά, θεωρώ βασικό είναι να δίνουμε προτεραιότητα στους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, στα παιδιά μας την ώρα που παίζουμε ή στον άνθρωπό μας όταν συζητάμε, στον καφέ με τους φίλους μας, σε αυτούς που προτιμούν να μας κοιτάζουν στα μάτια όταν μιλάμε.

Στο κάτω κάτω, είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα να είσαι παρών την ώρα που δημιουργούνται οι αναμνήσεις, παρά να είσαι online.

Τα λέμε την άλλη Πέμπτη (ελπίζω…),

Βάσω

Γιατί δεν μπορώ να κάνω δίαιτα;

Αποφάσισα να γράψω μια ανάρτηση για τη δυσκολία να το πάρουμε απόφαση να κάνουμε δίαιτα ή να προσέξουμε τη διατροφή μας τελοσπάντων. Εννοείται πως γράφω καθαρά από την προσωπική μου εμπειρία και όχι επειδή έχω επιστημονικές γνώσεις επί του θέματος.

Έχω κάνει πολλές προσπάθειες για δίαιτα και παρόλο που ξεφεύγω πολλές φορές, είμαι πλέον σε φάση που δεν αφήνω τον εαυτό μου να περάσει την «πύλη» των 2 παραπάνω κιλών. Χτυπάει το καμπανάκι και αμέσως λέω «Βάσω, πρέπει να προσέξεις τώρα για καμιά εβδομάδα. Ε δεν είναι πια και τόσος πολύς καιρός».  Αλλά, σε γενικές γραμμές, στην καθημερινότητά μου έχω «κρατήσει» κάποιες βασικές αρχές που με βοηθούν να διατηρώ τα κιλά μου.

Σίγουρα, σε περιπτώσεις μετά εγκυμοσύνης σίγουρα τα κιλά είναι περισσότερα από 2!! Πολύ περισσότερα! Αλλά και σε άλλους ανθρώπους με πολλά παραπάνω κιλά, δε θεωρώ ότι «το παιχνίδι έχει χαθεί». Βήμα-βήμα μπορείς να καταφέρεις να δεις την αλλαγή πάνω σου.

Ποιες βασικές αλλαγές θα μπορείς να κάνεις, λοιπόν;

  • Βάλε μικρούς στόχους.
    Το  μεγαλύτερο κίνητρο, φυσικά, για να χάσεις βάρος είναι η υγεία σου και η όμορφη ψυχολογία σου. Όμως, είμαι σίγουρη ότι αυτό ακούγεται πολύ αόριστο και δεν «πουλάει», δεν πείθει.
    Μπορείς, όμως, σίγουρα να βάλεις ένα μικρό στόχο: να χωρέσω στο αγαπημένο μου ρούχο, να μπορέσω να  περπατήσω (ή και να τρέξω) λίγα χιλιόμετρα, να κάνω 10.000 βήματα τη μέρα κλπ κλπ.
  • Πιες νερό. Πολύ νερό.
    Ναι, ακούγεται μια από τα ίδια. Όμως, αν πιεις ένα ποτήρι νερό κάθε πρωί μόλις ξυπνήσεις, θα σκεφτείς ότι κάτι έκανα για τον εαυτό μου και πολύ πιθανό να συνεχίσεις και την υπόλοιπη μέρα να προσέχεις τον εαυτό σου. Ισχύει. Και μετά να γεμίσεις ένα μεγάλο μπουκάλι νερό και να το πιεις όλο μέσα στην μέρα. Κι ένα ακόμα ποτήρι νερό πριν κοιμηθείς.
  • Μην τρως μετά τις 20.00.
    Ναι, ίσως ακούγεται πολύ περιοριστικό και μόλις πάνε για ύπνο τα παιδιά θες να αράξεις στον καναπέ και να ανταμειφθείς για τη δύσκολη μέρα. Ναι κι εγώ έτσι το βλέπω μερικές φορές. Αλλά μπορείς να το δεις κι αλλιώς. Να περιμένεις κάτι άλλο. Πχ να αράξω στο κρεβάτι μου με ένα βιβλίο, να διαβάσω το περιοδικό μου, να φτιάξω ένα παζλ, να κάνω κάτι άλλο που με ευχαριστεί. Δεν είναι πολύ εύκολο αλλά συνηθίζεται. Το επόμενο πρωί θα νιώθεις περήφανη με τον εαυτό σου που «κρατήθηκες».
  • Κινήσου.
    Δε χρειάζεται να ξεκινήσεις γυμναστήριο ή να πας Μαραθώνιο. Σήκω από τον καναπέ σου, όμως. Περπάτα όσο μπορείς, ανέβα-κατέβα σκάλες, κάνε ποδήλατο, πατίνια, κάνε ασκήσεις από το youtube, από μια εφαρμογή στο κινητό, κάνε οτιδήποτε σου είναι πιο ευχάριστο. Μέτρα με το κινητό σου τα βήματα που κάνεις για να έχεις και στόχο κάθε φορά.
  • Όχι είδη περιπτέρου, όχι αναψυκτικά, όχι σφολιατοειδή.
    Μεγάλη πρόσληψη θερμίδων, χωρίς λόγο. Βρες εναλλακτικές όσο το δυνατό συντομότερα. Ειλικρινά δε χρειάζεται να τα αγοράζεις. Είναι μια βασική αλλαγή που πρέπει να κάνεις στη ζωή σου και να την τηρείς με ευλάβεια. Υπάρχουν πολύ καλύτερες εναλλακτικές: σπιτικά κέικ, μπάρες, μπισκότα, ξηροί καρποί, τοστ, φυσικοί χυμοί ή χυμοί χωρίς ζάχαρη, ανθρακούχο νερό. Αν τα αγοράσεις για «μία στο τόσο», θα τα έχεις στο νου σου και θα τα φας.
  • Γράψε τι τρως.
    Ακούγεται (και είναι) πολύ βαρετό και σίγουρα δε σου περισσεύει ο χρόνος. Αν, όμως, κόψεις τα πολλά τσιμπολογήματα, δε θα σου παίρνει τόσο χρόνο!! Χωρίς πλάκα, αν καταγράφεις έστω κι ένα μπισκοτάκι, έστω και μια καραμέλα, μπορεί να διαπιστώσεις ότι παίρνεις πολλές ανούσιες θερμίδες και χωρίς λόγο. Σε περίπτωση που πεινάς, φάε τουλάχιστον κάτι με λίγες θερμίδες ή κάτι που να αξίζει, να είναι υγιεινό.
  • Να ξεφεύγεις με μέτρο.
    Αυτό είναι κάτι που πάντα το λέω και σπάνια το τηρώ. όμως είναι σημαντικό. Φάε πίτσα, φάε πιτόγυρο, φάε γλυκό, αλλά δε χρειάζεται να το τερματίσεις. Φάε μόνο ένα κομμάτι πίτσα, μόνο μια μπάλα παγωτό, ένα πιτόγυρο χωρίς πατάτες κλπ. Κι αν μπορείς να φας πιο ελαφριά το βράδυ ή την επόμενη μέρα ακόμα καλύτερα. Δε χρειάζεται να τα γκρεμίσεις όλα για μια στιγμή αδυναμίας.
  • Μην κουράζεσαι με ειδικά φαγητά.
    Δε χρειάζεται να μπεις στην κουζίνα και να παιδεύεσαι με ειδικά μαγειρέματα κλπ. Τρως από το φαγητό που έτρωγες ούτως ή άλλως. Απόφυγε ψωμιά, πολλές σάλτσες κλπ και φάε και σαλατούλα. Ευκαιρία να τρώει όλη η οικογένεια καλύτερα.
  • Επισκέψου ένα διαιτολόγο.
    Αν θεωρείς ότι ένα πρόγραμμα θα σε βοηθήσει καλύτερα ή το ότι θα σε ζυγίζει κάποιος άλλος θα σου δώσει ώθηση, κάν’το. Όμως, δεν μπορείς να έχεις ένα μπαμπούλα για πάντα πάνω από το κεφάλι σου. Πρέπει να μάθεις να ζεις με τις αλλαγές που θα σου συστήσει ο επαγγελματίας, αλλά δεν πρέπει να τηρείς το πρόγραμμα μόνο όταν ξέρεις ότι κάποιος θα σε ζυγίσει. 
  • Βρες στήριξη.
    Πάντα η παρέα βοηθάει. Τα συζητάτε, πάτε μαζί για περπάτημα ή τρέξιμο, σου τα λένε και έξω από τα δόντια αν χρειαστεί. Κάποια στιγμή είχαμε φτιάξει με τις φίλες μου «Ομάδα αδυνατίσματος» στο viber και στέλναμε τι φάγαμε εκείνη την ημέρα. Φυσικά, η μία είχε το θάρρος να πει στην άλλη αν έκανε κάποια υπερβολή.

Έστω και ένα να τηρήσεις από τα παραπάνω είναι μια μικρή νίκη, που θα σε πάει πιο κοντά σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα.

Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Το ότι τα κιλά πχ είναι πολλά και ο δρόμος μακρύς, δε σημαίνει ότι οι μικρές νίκες είναι ανούσιες.

Πρέπει να κάνεις, όμως, την αλλαγή στη ζωή σου. Αλλαγή για πάντα και όχι μόνο για την περίοδο της δίαιτας. Οι δυο πρώτες εβδομάδες ίσως φανούν ατελείωτες. Όμως σίγουρα αξίζει τον κόπο.

Το σώμα σου πρέπει να το προσέχεις. Αν το τροφοδοτείς με χαζομάρες, δε λειτουργεί σωστά. Κράτα το υγιές και δυνατό. Και αυτό σίγουρα θα περάσει και στην ψυχολογία σου.

Αυτοί που κάνουν τις άσχημες στιγμές, καλές και τις καλές στιγμές, αξέχαστες. Οι φίλοι μας.

Κάποιες φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορείς να προβλέψεις… Γεγονότα που πίστευες πως δε θα συμβούν σε σένα ή σε αγαπημένα σου πρόσωπα. Ξαφνικά απλά στέκεσαι και δεν ξέρεις πώς να φερθείς, ποιον να παρηγορήσεις, πώς να σταθείς σε αυτούς που υποφέρουν, σε αυτούς που τόσο αγαπάς και δε θες να πονάνε… Νιώθεις αδύναμος, όλα σου μοιάζουν ανούσια πλέον και δεν ξέρεις πώς να συνεχίσεις, πώς να σταθείς στα πόδια σου, για να βοηθήσεις και τους γύρω σου να κάνουν το ίδιο…

Είμαι θετικός άνθρωπος και αισιόδοξος από τη φύση μου (με λίγες δόσεις σχιζοφρένειας που μπορεί να ξεσπάσω και να κλαίω χωρίς λόγο, σύμφωνα με τη μαμά μου!!)… Πάντα θα βρω λόγο να είμαι χαρούμενη και να προχωρήσω. Αλλά τα πραγματικά δυσάρεστα γεγονότα με κάνουν να νιώθω ανήμπορη, να αισθάνομαι ότι δε θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι μου.
Είναι, λοιπόν, αυτές οι άσχημες στιγμές, που αναπόφευκτα συνειδητοποιείς πως το σημαντικότερο στη ζωή σου δεν είναι το πόσο θετικά βλέπεις τη ζωή. Είναι οι άνθρωποί σου. Είναι οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου, ο σύντροφός σου, η οικογένειά σου και οι φίλοι σου… Αχ οι φίλοι σου… Αυτοί που βρίσκονται δίπλα σου γιατί κάτι έχουν δει σε σένα, γιατί ταιριάξατε από την πρώτη στιγμή ή γιατί όσα έχετε περάσει σας έδεσαν σφιχτά, πολύ σφιχτά!
Το να περνάς χρόνο με τους φίλους σου έχει πλάκα, αλλά η ουσία της σχέση σας δε βρίσκεται εκεί. Η σχέση σας είναι πολύ περισσότερο από αυτό. Η συναναστροφή σου με τους φίλους σου βοηθά στην ψυχολογική σου υγεία, σού χαρίζει μακροχρόνια συναισθηματικά οφέλη, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, πιο δυνατό. Μεγαλώνεις μαζί τους και στηρίζετε ο ένας τον άλλον να προχωρήσετε, να κατακτήσετε τους στόχους σας, να βρείτε διασκεδαστικούς τρόπους να περνάτε το χρόνο σας.
Οι φίλοι στέκονται δίπλα σου θετικά, χωρίς να χρειάζεται πάντα να μιλάνε, σε ενθαρρύνουν, σε βοηθούν να βρεις τη δύναμη της θέλησης. Η δύναμή τους και η χαρά τους, η θετικότητά τους, είναι μεταδοτικές. Έτσι, ανοίγει και ο κύκλος της χαράς που λέω στην κόρη μου. Ο ένας τη δίνει στον άλλον και ένας μεγάλος κύκλος με χαρούμενους και θετικούς ανθρώπους ανοίγει, ανοίγει και αγκαλιάζει κι άλλους.   
Οι φίλοι μας, όμως, μας βοηθούν και στα δύσκολα. Δεν είναι εύκολο να παρηγορήσεις ένα φίλο σου που περνά άσχημες στιγμές, αλλά στον πραγματικό σου φίλο θα βρεις τον τρόπο. Δε θα σκεφτείς τα προσχήματα και τα τυπικά. Θα τον πάρεις αγκαλιά, θα κλάψεις μαζί του, θα του πεις μια βλακεία για να ξεχαστεί, έστω και λίγο. Θα τον αφήσεις να θρηνήσει, να σου πει τον πόνο του ή και να μη σου πει απολύτως τίποτα. Θα του δώσεις το χρόνο που χρειάζεται.
Το να προσπαθείς να χτίσεις ένα κύκλο φίλων, να κρατήσεις τον κύκλο ενωμένο, σε κάνει χαρούμενο από μόνο του.  Όταν δεν περιμένουμε το τηλέφωνο να χτυπήσει αλλά κάνουμε αυτό που νιώθουμε.  Σηκωνόμαστε και χτυπάμε την πόρτα του φίλου μας, παίρνουμε τηλέφωνο για να τον ακούσουμε και όχι να παραπονεθούμε που δε μας τηλεφώνησε. Να αγαπάμε τους ανθρώπους μας, να τους ακούμε και να τους χαμογελάμε… Ειδικά αυτούς που τους επιλέξαμε για να είναι δίπλα μας, μικρούς πολύτιμους θησαυρούς στην καρδιά μας.

post signature

Η φωτογράφισή μας τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού

Καλό μήνα, αγαπημένοι! Έφυγε ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού, ο μήνας που έγινα 33, ο μήνας που ξεκινήσαμε τα μπανάκια, ο πιο ηλιόλουστος και χαρούμενος από όλους!!! Και γράφω και νωρίς νωρίς απ’ότι βλέπετε!!

Είναι κι αυτές οι στιγμές που σε γεμίζουν γλύκα!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎spoilingmyself‬ ‪#‎waffle‬ ‪#‎waffletime‬ ‪#‎lilapause‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«…με τη βαρκούλα μας κυλάμε στο νερό, όνειρο είναι η ζωή, ταξίδι μαγικό….»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎BathTime‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τρελλαίνονται να φοράνε τα παπούτσια και τα ρούχα μας και μετά λένε «γεια σας, είμαι η μαμά η Βάσω!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Βολτούλα με τη μαμά και τον μπαμπά στο Μοναστηράκι, πρώτη της φορά! Όλα της φαίνονται τόσο διαφορετικά, όλα της κάνουν εντύπωση!
#mamaprotara #ηρθε_μια_βλαχα_απ_το_χωριο #WithDaddy #Balloon #MySweetGirl #LoveMyKids #HappyFamilyMoments #LoveMyLife #LoveEveryone #Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα #φωτογραφισετο_2016
 

Πάει και το Σαββατοκύριακο στην πρωτεύουσα. Επιστρέψαμε στη βάση μας. Περάσαμε όμορφα, είδαμε το νονό της Ρέας μας και πολυαγαπημένο μας φίλο να γίνεται γαμπρός και κάναμε πολλές βόλτες. Απόλαυσα κάθε στιγμή με τη Ρέα (αναγκαστικά όταν είναι και τα δύο μικρούλια, θα ασχοληθείς περισσότερο με αυτόν που το χρειάζεται πιο πολύ… Τον μικρότερο….) και αυτή το ίδιο!
Θα ήθελα να είναι πιο ανοιχτή με τους συγγενείς και τους φίλους μας και να μην κρύβεται από πίσω μου κάθε φορά, αλλά τι να κάνει το παιδί όταν δεν τους έχει δει πολλές φορές; Να πιάνει κουβεντούλα και να φιλιέται με άτομα που έχει δει δύο φορές όλες κι όλες?!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ηρθε_μια_βλαχα_απ_το_χωριο‬ ‪#‎Playground‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyShyGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ήρθε το καλοκαίρι και μετακομίσαμε στο εξοχικό μας!!!! (μεταφορά παιδότοπου στη βεράντα, δηλαδή… Μη φαντάζεσαι παραθαλάσσια θέρετρα με πισίνα…!)
Η χαρά που πήραν δεν περιγράφεται! Οι γείτονες μάλλον, όμως, δεν είχαν την ίδια άποψη γιατί η μετακόμιση έγινε μεσημέρι!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎TimeForBalcony‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Και απογευματινό γεύμα στη βεράντα μας σήμερα!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎YoghurtTime‬ ‪#‎TimeForBalcony‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Καφεδάκι οι τρεις μας σου λέω! Και φυσικά μαζί μας κούκλες, πλαστελίνες, μαρκαδόροι, αεροπλανάκια και όλα τα κομφόρ!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μιλάμε το στυλ της δεν υπάρχει!
– Ρέα, σήμερα στο σχολείο μη γεμίσεις με χώμα τα μαλλιά σου! (σσ. Βάζουν χώματα στα κεφάλια τους και προσποιούνται ότι λούζονται…!!)
– Α μαμά αφού είναι το πιο διασκεδαστικό από όλα τα παιχνίδια!! Αλλά μην ανησυχείς!
(για λίγο κάτι σκέφτεται… Λέω α τέλεια κατάλαβε μάλλον τι εννοώ! Για να ακούσω μετά από λίγο το εξής:)
-…. έβρεξε χθες, οπότε μπορεί να μη βγούμε έξω.. (μόνο τότε το γλιτώνουμε το λασπόλουτρο δηλαδή!!!)

Διαβάσαμε τη «Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας» του Ευγένιου Τριβιζά και μετά ζωγραφίσαμε τις βούλες στα μικρά γουρουνάκια στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου. Δεν είναι τίποτα να καθίσουμε για λίγο δίπλα τους και να δείξουμε ενδιαφέρον για αυτά που κάνουν… Τα λέω για να τα ακούω!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σου λέω δεν υπάρχει αυτό το παιδί! Παιδί – ψυχοθεραπεία!!!
Σήμερα ήταν μέρα shopping, καφέδων και γενικά… γύρας!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎treli_adynamia‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα πήγαμε σε μια υπέροχη τοποθεσία, πολύ κοντά μας αλλά που δεν είχαμε επισκεφθεί ποτέ! Και εκεί…. τρέξαμε!
(…Ε καλά περπάτησα και λίγο γιατί οι ανηφόρες ήταν θανατηφόρες!)
Και είχα και το αγόρι μου μαζί να με φωτογραφίζει και να με στηρίζει όπως πάντα!!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎trailrunning‬ ‪#‎QualityTimeForMommy‬ ‪#‎Lagoon‬ ‪#‎wonderfulView‬ ‪#‎KeepRunning‬ ‪#‎keep_running‬ ‪#‎LoveRunning‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ήταν μια γεμάτη μέρα και την απολαμβάνω όσο τίποτα αυτή τη μακαρονάδα με κεφαλοτύρι!
Σήμερα ο μπαμπάς μας πήγε επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό κι εμείς εδώ στο…. quality time!! Η μαμά κατέβασε όλη της τη ντουλάπα για ξεκαθαρίσματα, είδαμε πρώτη φορά το Lion King (υπεραγαπημένη μου ταινία!) -και μάλιστα παρακολουθούσα τη Ρέα να γελάει δυνατά σε μερικά σημεία!! – και πήγαμε και στην καλοκαιρινή γιορτή του δημοτικού που κάνουν μάθημα οι αγαπημένες μου φίλες-δασκάλες.
– Περάσατε όμορφα, παιδάκια;
– Ναι, μαμά! (ομόφωνα!!)
– Τι σας άρεσε, αγάπες μου, στη γιορτή;
– (Ρέα) Που ανεβήκαμε στα κάγκελα που ήταν επικίνδυνα και που τρέξαμε στο γήπεδο μπάσκετ του σχολείου.
– (Άρης-κλασικός παπαγάλος της αδερφής του) Που ανεδήκαμε τα κάγκελα αλλά νεν ήταν επικίνυνο!!
Ευτυχώς που πήγαμε για τη γιορτή!!!

Σήμερα κοιμήθηκαν για μεσημέρι!! (Γιούπιιιιιιιιι!!!) Αλλά η μαμά δεν τους άφησε έτσι: πήγε μαζί τους στον παιδότοπο και παίξαμε, διαβάσαμε παραμύθια όλοι μαζί. Και μετά η γιαγιά τους τους συνόδευσε στη γιορτή του άλλου δημοτικού.
Ο Άρης, από την άλλη, ανέβασε πυρετό το πρωί και κάναμε και γκεστ εμφάνιση στον παιδίατρο!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω σήμερα! Καταρχάς τα έκανα όλα: πήγα για δουλειά, πήγα για καφέ, έπαιξα με τα παιδιά, πήγα για ψώνια, πήγα για προπόνηση, ξαναέπαιξα με τα παιδιά, έσβησα ένα κεράκι μαζί τους (χρωστάω άλλα 32 που θα τα σβήσω μόλις έρθει από το ταξίδι του το αγόρι μου! ♥), έκανα μπάνιο και… ανέβασα και 38 πυρετό έτσι για το φινάλε!
Σήμερα άκουσα τα πιο όμορφα λόγια από πάρα πολλούς ανθρώπους! Νιώθω πιο γεμάτη από ποτέ και γεμάτη αγάπη! Και ναι θα είμαι πάντα χαμογελαστή, και ναι θα είμαι πάντα ευτυχισμένη, γιατί έτσι το διάλεξα!! Στο χέρι μου είναι!! Και θα τρέχω μέχρι να καταφέρω να ξεπεράσω τα όριά μου!! (Κι εσείς αναγκαστικά θα μαθαίνετε όλα μου τα νέα!!!!)

Ήταν άλλη μια όμορφη αναπάντεχη στιγμή που προέκυψε καφεδάκι! Τα απρογραμμάτιστα είναι τα καλύτερα τελικά! Και τα παιδιά μου επιδόθηκαν στη ζωγραφική!!
Εκεί είναι που ακούς κάτι ατάκες από το γιο σου «α μαμά είναι πολύ εδιαθέρον!!» (σ.σ. ενδιαφέρον…)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎keepSmiling‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πρώτο μπανάκι!!!
«Μαμά, κοίτα μια ατεία ομπέλα!! Μοιάζει με χαλί!!» Άρης.
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ta_logia_einai_peritta‬ ‪#‎Summertime‬ ‪#‎LourosBeach‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Αχ αυτό το παιδί είναι η χαρά της ζωής!!! By the way, το πήγαμε πάλι το μπανάκι μας!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎δε_χορταίνω_τις_αγκαλιές_του‬ ‪#‎Summertime‬ ‪#‎LourosBeach‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ο μπαμπάς είναι αυτός που μας κάνει αστεία και που έχει όρεξη για παιχνίδι όταν η μαμά είναι κουρασμένη, είναι αυτός που τρέμει μήπως πέσουμε αλλά μας αφήνει να προσπαθήσουμε και είναι εκεί για να μας πιάσει, είναι αυτός που μας καθησυχάζει όταν όλα φαίνονται δύσκολα, αυτός που μας στηρίζει σε κάθε προσπάθεια, αυτός που φροντίζει να είναι πάντα ευτυχισμένη η μαμά για να είναι όλοι ευτυχισμένοι!!! Ο μπαμπάς είναι αυτός που είναι πάντα παρών! Ό, τι κι αν γίνει… Είμαι πολύ τυχερή που μεγάλωσα (και μεγαλώνω…) με έναν μπαμπά σαν αυτόν και ακόμα πιο τυχερή που και τα παιδιά μου έχουν ένα τέτοιο μπαμπά!
Να τους αγαπάμε τους μπαμπάδες μας και να τους το δείχνουμε! Καλό βράδυ….

Βολτούλα για φαγητό! Αυτή την εβδομάδα κοιμήθηκαν τα μεσημέρια, και θεωρούνται… ακμαία για το βράδυ. Αν και όταν ξυπνάνε το απόγευμα, ρωτάνε «μαμά, θα πας στη δουλειά; Εγώ έχω σχολείο σήμερα;» (Καλά, με το που λέμε «τυρί» στήνονται!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎SayCheece‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ο Άρης προβάρει τα καινούργια παπούτσια που μου χάρισε το αγόρι μου για τα γενέθλιά μου!!!
Ε ρε κάτι τρεξίματα που θα πέσουνε!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NewEntry‬ ‪#‎BirthdayPresent‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Κοίτα, δεν είναι εύκολο… Δεν είναι καθόλου εύκολο… εννοώ το να τρέχεις όλη μέρα, τα παιδιά να κοιμούνται στις 11 (επειδή, από τη μια πλευρά, επιτέλους κοιμούνται μεσημέρι, αλλά από την άλλη, έχουν χορτάσει ύπνο και το βράδυ δε νυστάζουν…) και εσύ να έχεις όρεξη να πας μια βόλτα με τον άνθρωπό σου!
Ε σήμερα, όμως, είπαμε να μην το ακυρώσουμε πάλι… Πήγαμε για ποτάκι και βολτάραμε τα δυο μας, ε σα ζευγάρι κι εμείς, στα στενάκια του Μεσολογγίου! Και το ξενυχτήσαμε κιόλας…!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NightOut‬ ‪#‎Mojito‬ ‪#‎είχα_και_στο_χωριό_μου_Mojito‬ ‪#‎HappyCouple‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα Crossfit μετά από πολλές μέρες απουσίας λόγω τρεξιμάτων (έχουμε και τις αδυναμίες μας!!), κλάδεμα μπουκαμβίλιας στη βεράντα (που κοντεύει να μας καταπιεί!) και εκεί που λέω διψάω, θέλω να καθίσω στον καναπέ μου να αράξω, σκάει μύτη η μανούλα μου και μου φέρνει καρπουζάκι!!! Ναι, τώρα είναι επίσημα καλοκαίρι!!! 🍉 🍉 🍉
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎watermelon‬ ‪#‎Summer_is_officially_here‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα κάναμε τη γιορτούλα στον παιδικό σταθμό. Πέρασε ένας χρόνος περίπου για να αρχίσει να είναι πολύ άνετη και να το διασκεδάζει με την καρδιά της! Έχει κάνει τις παρέες της, τις οποίες συναντάμε πλέον και εκτός σχολείου για παιχνίδι, χαιρετάμε τους συμμαθητές μας στο δρόμο, πιάνουμε κουβεντούλα με όλα τα παιδάκια! Και σήμερα, παρόλο που δεν ήθελε να πάρει ποίημα, ήταν στην πρώτη γραμμή χαμογελαστή και τραγουδούσε!!!
Ίσως σε κάποιους φαίνονται αυτονόητα όλα τα παραπάνω, αλλά εμείς δυσκολευτήκαμε να τα κατακτήσουμε, η μαμά έχει κάνει (και) τον κλόουν άπειρες φορές και δε σταματήσαμε να προσπαθούμε να ξεπεράσουμε το πόσο ντροπαλή ήταν.. Οπότε σήμερα είμαι πιο περήφανη από ποτέ για την κόρη μου!!!…. και για μένα βεβαίως βεβαίως!!!

Τις προλάβαμε τις βροχές και καταιγίδες και το πήγαμε το μπανάκι μας! Ο μικρός προέκυψε μεγάλο ταλέντο στην κολύμβηση, αν και δεν έχει καμία αίσθηση του κινδύνου!
Η Ρέα, από την άλλη, δε δέχεται με τίποτα ότι θα είναι κάπου δεύτερη και βάλθηκε να μας πείσει ότι κολυμπάει καλύτερα… στα λόγια φυσικά και εκτός νερού, γιατί ακόμα δε διαπραγματεύεται ούτε μια σταγόνα στο πρόσωπό της!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎SwimmingPool‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η μαμά πρωτάρα έγινε νονά πρώτη φορά!!! Και όλα ήταν ιδιαίτερα, όλα ήταν τόσο συγκινητικά! Βάφτισα Χριστιανό ορθόδοξο το γαμπρό μου (ναι, ναι, το παλικάρι 1,90μ.που στέκεται πίσω μου…) και μάλιστα στη θάλασσα! Ήταν ανεκτίμητη εμπειρία! Είναι τόσο όμορφο γιατί είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ πάρα πολύ και έχουμε πολύ ωραίο δέσιμο! Και τώρα θα με λέει νονά!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Godmother‬ ‪#‎SuperExcited‬ ‪#‎ProtiForaNona‬ ‪#‎Christianing‬ ‪#‎MySweetPauly‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τα παιδία παίζει! Πήραμε τη «μαγική άμμο» που λέει και η Ρέα και πάνω στην αυτοσχέδια κατασκευή του μπαμπά μας φτιάξαμε πυργάκια, βουνά, ηφαίστεια, τη… σαβάνα και φυσικά αγώνες μότο κρος!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Sand‬ ‪#‎SuperExcited‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎QualityTimeWithDaddy‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Είπαμε με το αγόρι μου σήμερα το απόγευμα να αράξουμε στη βεράντα… Αλλά μας έτρωγε εκείνη η βουκαμβίλια (αυτή, ντε, που έλεγα προχθές ότι κοντεύει να μας καταπιεί…) και καταλήξαμε να την ξηλώσουμε σχεδόν όλη! Άδειασε ο τόπος, τώρα μπορούμε να τη φροντίζουμε πιο πολύ ώστε να μεγαλώνει όμορφα και φυσικά έκανα και κάτι αλλαγές στη βεράντα!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎birdNest‬ ‪#‎voukamvilia‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πολυαγαπημένος ξάδερφος του άντρα μου αλλά φίλος πάνω από όλα, ο γλυκός μου Παύλος! Είχαμε να τα πούμε καιρό, αλλά σήμερα έγινε η αρχή!! Να μη χάνουμε ευκαιρία να συναντιόμαστε συχνότερα με αγαπημένα μας πρόσωπα. Να το θυμάμαι αυτό.
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎HappyNameday‬ ‪#‎SuperSelfi‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«Μαμά, θέλω ένα μπικότο με δούλες» (βλ.βούλες…. Δλδ βλ.cookies με κομματάκια σοκολάτας!!!)
Υπέροχο τρίωρο καφεδάκι με σούπερ γυναικοπαρέα!!! Και τα παιδιά ευχαριστήθηκαν παιχνίδι κι εμείς ευχαριστηθήκαμε καφέ!! (‪#‎εμ_σαμπου_εμ_κοντισιονερ‬)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyFriends‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σας φιλώ!! Τα λέμε τον άλλο μήνα εκτός απροόπτου βεβαίως βεβαίως!!!

post signature

Ένας Μάης με 31 πολύχρωμες φωτογραφίες

Ξεχάστηκα εντελώς αυτή τη φορά! Τώρα, όμως, που το θυμήθηκα, θα τον ανεβάσω το Μάιο! Πολύ ωραίος, γεμάτος και πολύχρωμος μήνας!!! Όρεξη να έχουμε να παίζουμε και να κάνουμε διαφορετικά πράγματα!

Μια υπέροχη, πολύχρωμη μέρα με πολύ ήλιο, αγκαλιές, παιχνίδι και… φαγητό!! Καλό μήνα να έχουμε!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎Easter2016‬ ‪#‎protomagia‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα είχε τη γιορτή του ο μπαμπάς μας και ετοιμάσαμε οι… γυναίκες του σπιτιού τα φαγητά!! Να το χαίρομαι το αγόρι μου!! 😘
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 

Σήμερα η μικρή μας πρωτοξαδερφούλα έσβησε το πρώτο της κεράκι! Φυσικά πήγαμε, φάγαμε την τούρτα μας (η μαμά βασικά έφαγε σχεδόν δύο κομμάτια, γιατί είχε μέσα βύσσινο και δεν τους πολυάρεσε…!) και παίξαμε μέχρι τις 11 το βράδυ!
Highlight της βραδιάς η ώρα του μπουφέ:
Ρέα: Μαμά, τι είναι αυτά τα πορτοκαλί; (δείχνοντας τα γαριδάκια… Κι όμως το 4χρονο παιδί μου δεν τα είχε ξαναδεί!!)
Μαμά: Είναι γαριδάκια, αγάπη μου. Δοκίμασε αν θες! (Ο Άρης, ο αδερφός της είχε ήδη φάει το μισό μπολ!!)
Ρέα: (με απογοήτευση) Είναι όλα με γαρίδες;;; Δε θέλω…

Πάλι τον παιδεύουμε τον μπαμπά μας!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ζεστή σοκολάτα και κέικ σοκολάτα με αγαπημένη (σπάνια και δυσεύρετη) παρεούλα και μετά πρώτη επίσκεψη για νυφικό για την bride-to-be αδερφούλα μου!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎LoveChocolate‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎BridesSister‬ ‪#‎LoveMyCousins‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μα τι κόλλημα είναι αυτό; Εδώ και λίγες μέρες συνέχεια έχω στο νου μου να πάω στο ταμπλετάκι μου και να δω κι άλλο επεισόδιο…
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NewAddiction‬ ‪#‎TheBlacklist‬ ‪#‎TimeForMyself‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η σημερινή μέρα ήταν μοναδική! Τρέξαμε στη Λευκάδα στα 10χλμ, την ώρα του ηλιοβασιλέματος, σε μια πολύ οργανωμένη εκδήλωση με πολλούς πρόθυμους και χαμογελαστούς εθελοντές! ‪#‎greenhalfmarathon‬
Ήταν εκεί και το αγόρι μου, που ανέλαβε τα μικρά μας και με χειροκρότησαν και οι τρεις μαζί!! Υπέροχη αίσθηση!
Αλλά τα ωραία δε σταματούν εδώ: αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε στη Λευκάδα και σήμερα είναι η πρώτη φορά των μικρών μας σε ξενοδοχείο!! Για να δούμε… Άρχισαν από την πρώτη στιγμή «να μείνουμε εδώ για πάντα!» και μόλις τους είπε ο μπαμπάς τους «Μα είναι μακριά από τη δουλειά μας», η Ρέα απάντησε: «μην ανησυχείς! Θα φωνάξουμε τα μαστόρια να τη φέρουν εδώ τη δουλειά!» Οπότε το λύσαμε κι αυτό!!!
(Διάλεξα αυτή τη φωτογραφία ανάμεσα σε πολλές γιατί η θεία με τα ανηψάκια της είναι σκέτη απόλαυση!)

Ε φυσικά σήμερα αφιερωμένη η φωτογραφία μου στη μαμά μου, που ήταν πάντα εκεί να ακούσει, να αγκαλιάσει, να γελάσει, να… μας βάλει μυαλό, να μας αγαπάει, να είναι η καλύτερη παρέα, να είναι πάντα εκεί!!! Χρόνια πολλά στη μαμά Βαλεντίνα που από τότε που έγινε 2 φορές μαμά (γιαγιά) είναι ακόμα καλύτερη!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎Mothersday‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μα τι να πω τώρα για την κόρη μου;! Μου λέει: «μαμά, θα γράψω τι λέει το τραγούδι από τη φρουρά των λιονταριών» (σ.σ. Από το ομώνυμο παιδικό στο Disney Junior. Είναι το αγαπημένο μας και το τραγουδάμε όλη μέρα!)
Και λέω εντάξει θα γράψει γραμματάκια που της αρέσει. Και την ακούω να ψιθυρίζει τα λόγια σαν να σκέφτεται τι να γράψει ακριβώς. Το τραγούδι ξεκινά «η μεγάλη στιγμή για σένα τώρα πλησιάζει». Ε μόλις είδα αυτό τρελάθηκα!
Το κατάλαβε ότι ενθουσιάστηκα και μου λέει «αύριο μην ξεχάσεις να με πας στο δημοτικό. Αλήθεια το λέω. Δε λέω πλάκα!!!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎She_is_only_four‬ ‪#‎learningtowrite‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ουφ…Η καλύτερη στιγμή της μέρας!!! Πολύ θα ήθελα και κάνα επεισοδιάκι Blacklist, αλλά δύσκολα θα μείνω ξύπνια… (σ.σ. Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη με την προπόνησή μου! Το’χω ρίξει στο τρέξιμο και πολύ μ’αρέσει! Να το θυμάμαι όταν θα καταγράφω τις όμορφες στιγμές του Μαΐου! Έκανα το προσωπικό μου ρεκόρ!)
Καληνύχτα, αγαπημένοι!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎BestMomentOfTheDay‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Το έχω ξανανεβάσει αυτό το υπέρ υπέρ αγαπημένο μου φαγητό, αλλά πραγματικά είναι η καλύτερη στιγμή της μέρας: να γυρίζεις αργά από τη δουλειά, να πρέπει να μαζέψεις τα μικροπαίδια που έχουν παλαβώσει τη γιαγιά τους και να πρέπει να μαγειρέψεις κιόλας… Και τότε διαπιστώνεις ότι η γιαγιά τους, η αγαπημένη σου μανούλα, μέσα σε όλη της την κούραση, έχει φτιάξει τη μεγάλη της κατσαρόλα με το πιο νόστιμο φαγητό που το πετυχαίνει και πάντα η άτιμη!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎ΜαμάΣαγαπώ‬ ‪#‎MyBestMealEver‬ ‪#‎KolokythakiaGemistaMeRyziKaiKima‬ ‪#‎SuperGrandma‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Έχει πέσει πολύ διάβασμα! Α και δε σχολίασα το πιο σημαντικό: αρχίσαμε να λέμε το «ρο»!! Μπορεί να μη μιλάει ακόμα καθαρά, αλλά φωνάζει την αδερφή του «Ρέα», συστήνεται σαν «Άρης», ζητάει «νερό» και «τουλούρι» (κουλούρι!).
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎learningtospeak‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Και βγήκα και για το ποτάκι μου σήμερα! Αμέ!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Muddlering‬ ‪#‎LoveMyFriends‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Βολτούλες με τη θεία στα στενάκια του Αιτωλικού. Χορτάσαμε βόλτα σήμερα!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBabies‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎walking‬ ‪#‎Etoliko‬ ‪#‎sokakia‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πάλι καφεδάκι, πάλι βολτούλα… Και καθόμαστε εγώ, τα μικρούλια μου και η μαμά μου και η μαμά μου ετοιμάζεται να φύγει για να πάει στη γιαγιά μου. Ξεσηκώνονται τα εγγονάκια για νέα βολτούλα και με αφήνουν μόνη μου στην καφετέρια. Τι έκανα? Κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα και τελείωσα το λάττε μου με την απόλαυση που του πρέπει!! Αυτές οι μικρές στιγμές που «κλέβεις» για σένα και μόνο… Αξία ανεκτίμητη! Καλό βράδυ και με χαμόγελο να ξεκινήσει η Δευτέρα μας!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎DiVetroCafe‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Το αγόρι μου το όμορφο θέλει να δει τηλεόραση ξαπλωμένο πάνω στη μανούλα. Ποια είμαι εγώ που θα του πω όχι; 😍😍 (Μα να μην μπορώ να του κάνω παρατήρηση χωρίς να γελάσω με το ύφος του θλιμμένου κουταβιού που παίρνει;!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Δε θα πω ότι η κηπουρική είναι ψυχοθεραπεία κλπ… Είναι ένας έρωτας μεγάλος όμως… Να βλέπεις κάθε φυτάκι να μεγαλώνει, να ανθοφορεί, να γεμίζει με χρώμα την καθημερινότητά σου…
Αυτή τη βεράντα την έχω πεθάνει στις αλλαγές και στις μεταφυτεύσεις!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyBalcony‬ ‪#‎LoveGardening‬ ‪#‎Flowers‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Φτάσαμε πλέον σε ηλικία που θέλουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση… Η Ρέα βασικά γιατί ο Άρης μόνο ταινία δεν παρακολούθησε!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎TheCroods‬ ‪#‎WatchingMovie‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η μαμά πήγε για … πεντικιούρ και ο μπαμπάς έμεινε με τα θηριάκια στο σπίτι. Να μη ζηλεύω που κάνουν μαζί του τα καλύτερα παιχνίδια τους;!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎QualityTimeWithDaddy‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πήγαμε με το αυτοκίνητο από Αιτωλικό στο Κιλκίς, στο χωριό της μαμάς μου. Τρελό παρεάκι: εγώ με τα μικρά μου, η αδερφή μου και η μαμά μου!
Είχα μια βδομάδα έψαχνα τρόπους να απασχολήσεις τα παιδιά σε ταξίδι για να αποφύγουμε την αναπόφευκτη γκρίνια της κούρασης σε περίπτωση που δεν κοιμηθούν.
Και φυσικά δεν κοιμήθηκαν, αλλά η μαμά πρωτάρα ήταν έτοιμη: χάρτης με σημειωμένη τη διαδρομή μας, λίστα παιχνιδιών για το δρόμο, μπλοκ ζωγραφικής με μαρκαδόρους, πλαστελίνη, αγαπημένα τους παιχνίδια και βιβλία και στο…. αμήν της μαμάς «μαγικό κουτί – έκπληξη» για τον καθένα με διάφορα μπιχλιμπιδάκια!!
(Ελπίζω να καταφέρω να το κάνω άρθρο με λεπτομέρειες και όσα μαμαδομπλογκς με βοήθησαν!!)

Μέρα με πολύ…. quality time με τα θηριάκια μου η σημερινή! Γιατί μας τα χάλασε ο καιρός και δεν μπορέσαμε να βολτάρουμε και να τα ξεναγήσω εκεί που έπαιζα εγώ σαν παιδάκι…
Όμως, σήμερα δεν είχε μόνο από αυτό η μερα: ποτάκι με τα πολυαγαπημένα πρωτοξάδερφα με πολύ ωραίες συζητήσεις και αναζωογονητικά γέλια!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Beer‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎LoveMyCousins‬ ‪#‎Kilkis‬ ‪#‎SomethingToDrink‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μια ηλιόλουστη (επιτέλους) Κυριακή, που μας άφησε να παίξουμε στην παιδική χαρά, να κάνουμε τις βολτούλες μας, να… συναγωνιστούμε στο τρέξιμο! Επιστρέψαμε και στη βάση μας για να δούμε και τον μπαμπά μας που μας έλειψε πολύ!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBabies‬ ‪#‎playground‬ ‪#‎Kilkis‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τρελλαίνεται να μας κυνηγάει και να λέει «είμαι δεινόταυο!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎ΠαναθηναϊκόςΑπόΚούνια‬ ‪#‎panathinaikos‬ ‪#‎DaddysGift‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Οι μέρες που είναι πολύ γεμάτες από τη μια σε κουράζουν, αλλά από την άλλη σου δίνουν την ικανοποίηση ότι έσβησες κάποια πράγματα από την to-do λίστα σου, την αίσθηση ότι έχεις σούπερ δυνάμεις και τα προλαβαίνεις όλα! Δουλειά – μαγείρεμα – μπουγάδα – μπανιαρίσματα – ξεμπέρδεμα μαλλιών Ρέας – μίνι συμμάζεμα σπιτιού – παιδίατρος – βόλτα στο Αγρίνιο…
Extra bonus: αν τα παιδιά είναι μαζί σου, πέφτουν για ύπνο χωρίς δεύτερη λέξη…
Και παρόλο που έχουμε επιστρέψει από το Ζαχαράτο (Κιλκίς) ακόμα το σκεφτόμαστε γιατί δεν το χορτάσαμε… Εξ’ου και η φωτογραφία.. Δύο μέρες πριν…

Έχω πάρει προαγωγή σε μεγάλο δρομέα!! 😋 Με τα γκάτζετ μου και τα όλα μου!!! Έφαγα λίγο δούλεμα αφού τρέχω πολύ αργά (που πας, ρε Καραμήτρο;) αλλά αυτό το πραγματάκι μου έδωσε κίνητρο να τρέξω πιο γρήγορα (για τα δεδομένα μου πάντα…) και μου ανέβασε την ψυχολογία!
Μα τόσα χρόνια να νομίζω ότι μισώ το τρέξιμο και να το έχω αποκλείσει εντελώς;!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Runkeeper‬ ‪#‎KeepRunning‬ ‪#‎NewPersonalRecord‬ ‪#‎LoveRunning‬ (!) ‪#‎proudformyself‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα βολτάραμε όλο το απόγευμα. Πετάξαμε πετρούλες, πήγαμε στην πρόβα από το παιδικό θεατρικό που ανεβάζει η θεία μας με τον Πολιτιστικό Σύλλογο, πήγαμε για ψώνια, παίξαμε κυνηγητό… Αλλά το σημαντικότερο ήταν το μάθημα/προπόνηση από τη Ρέα:
– «Μαμά, κράτα μου το χέρι να σου μάθω πως τρέχει το τσιτάχ.»
Τρέχουμε, τρέχουμε τώρα, Βάσω…
– «Μαμά, τώρα κοίτα με ποιο τρόπο τρέχουμε σαν τον άνεμο.» Τρέξιμο ξανά…
Και μετά από δύο ώρες, πάμε σπίτι και μόλις είδε πως φεύγω για το γυμναστήριο μου λέει:
– «»Το νου σου, μαμά! Μη σε περάσει πάλι η Μαριάννα (η αδερφή μου) και η μαμά της Α.(συμμαθήτριά της). Μην είσαι τελευταία! Τώρα σου έμαθα τα κόλπα για να τρέχεις γρήγορα!!»

Αποφασίζεις να σιδερώσεις (ε δεν πήγαινε κι άλλο!!!) και απορείς που πέρασε μισή ώρα και δεν τα άκουσες καθόλου… Και μετά βλέπεις το σαλόνι!!! Κι ένα συνομωτικό γέλιο και στα δύο!! Ε δε βαριέσαι… Δε φαίνεται και τόσο άσχημο… 😋
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MessyKidsHappyLiving‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎LoveMyGirl‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η πιο γλυκιά φατσούλα…έμαθε να παίζει και παιχνίδια στο κινητό και το τάμπλετ… Και μιλάει, μιλάει, μιλάει!! Και επειδή ενθουσιαζόμαστε όταν λέει νέες λέξεις κλπ, πλέον λέει από μόνος του «μαμά, μιλάω εγώ!!»
Και όταν δυσκολεύεται κάπου λέει «μαμά, τειάζομαι ζοήθεια»!
Και με πιάνει με τα χεράκια του στα μάγουλά μου και λέει «γυκούλα μου!!»…
Και μου στέλνει φιλάκια και λέει «είσαι πολύ καλή μαμά»… Και, και, και, και άλλα πολλά …. Και η μαμά λιώνει…

Πήγανε για ύπνο… Στα ψέματα… γιατί για μεσημεριανό ύπνο ούτε λόγος!!!
Μα πόσο όμορφο είναι όταν τα βλέπεις να παίζουν τα δυο τους έτσι χαρούμενα! (για όσο κι αν κρατάει αυτό!!!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τι περισσότερο χρειάζεται για να ξεκινήσει όμορφα η εβδομάδα στο γραφείο;! Χαμομηλάκια από το προαύλιο του γραφείου, καραμελίτσες αγαπημένες για τις λιγούρες, καφεδάκι κρύο και σούπερ γαλατένιο και νερό με το ζόρι γιατί κάνει καλό!!! Άντε καλή εβδομάδα!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎office‬ ‪#‎happyoffice‬ ‪#‎Flowers‬ ‪#‎LoveKokos‬ ‪#‎drinkwater‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«Εδώ, βρε μαμά… Αράζωωωω!!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σας φιλώ ❤

post signature