RunnerMom

Σήμερα γίνομαι 43.

Κι επειδή στα social media συνηθίζεται να γράφουμε «43 πράγματα που έμαθα», «43 μαθήματα ζωής» ή «43 σοφές αλήθειες», αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό.

Να γράψω για τα 43 πράγματα που δεν έχω καταφέρει.

Γιατί όταν ήμουν 23, πίστευα ότι στα 43 οι άνθρωποι θα ήταν κάπως… έτοιμοι. Θα είχαν λύσει τα θέματά τους. Θα ήξεραν ακριβώς τι θέλουν. Θα είχαν σταθερές απαντήσεις. Θα ξυπνούσαν χωρίς υπαρξιακά. Θα έτρωγαν σαλάτες χωρίς να σκέφτονται σοκολάτα.

Στα 43 μου, λοιπόν, δεν έχω καταφέρει:

• Να μην αγχώνομαι.
• Να κοιμάμαι πάντα αρκετά.
• Να ξεβάφομαι πριν κοιμηθώ.
• Να μην αγοράζω πράγματα που δεν χρειάζομαι.
• Να έχω πάντα τακτοποιημένο σπίτι.
• Να διπλώνω τα ρούχα μόλις στεγνώσουν.
• Να μην αφήνω δουλειές για αργότερα.
• Να απαντάω άμεσα σε όλα τα emails.
• Να θυμάμαι όλους τους κωδικούς μου.
• Να τρώω πάντα σωστά.
• Να πίνω όσο νερό λένε οι ειδικοί.
• Να μη χαλάω τη διατροφή μου για κάτι που τελικά δεν άξιζε καν.
• Να μην αγοράζω βιβλία πιο γρήγορα απ’ όσο τα διαβάζω.
• Να τελειώνω όλα τα βιβλία που ξεκινάω.
• Να μη συγκινούμαι εύκολα.
• Να μη θυμώνω.
• Να μην παίρνω προσωπικά κάποια πράγματα.
• Να λέω πάντα αυτό που σκέφτομαι τη στιγμή που πρέπει.
• Να κάνω όλες τις δύσκολες συζητήσεις χωρίς να τις αναβάλλω.
• Να σταματήσω να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου.
• Να πιστεύω κάθε μέρα το ίδιο πολύ στις δυνατότητές μου.
• Να μη συγκρίνω ποτέ τον εαυτό μου με άλλους.
• Να νιώθω πάντα αρκετή.
• Να μη νιώθω ενοχές ως μητέρα.
• Να βρω την τέλεια ισορροπία ανάμεσα σε δουλειά και οικογένεια (δεν υπάρχει).
• Να ξέρω πάντα τι είναι το σωστό για τα παιδιά μου.
• Να έχω υπομονή κάθε στιγμή της ημέρας.
• Να τελειώσω όλες τις ιδέες που έχω ξεκινήσει.
• Να υλοποιήσω όλα τα projects που ονειρεύτηκα.
• Να γράψω όλα τα βιβλία που θέλω να γράψω.
• Να τρέξω όλους τους αγώνες που έχω βάλει στο μάτι.
• Να σταματήσω να φοβάμαι την αποτυχία.
• Να σταματήσω να φοβάμαι την επιτυχία.
• Να σταματήσω να φοβάμαι την έκθεση.
• Να σταματήσω να σκέφτομαι τι θα πουν οι άλλοι.
• Να βρω τη μία και μοναδική επαγγελματική ταυτότητα που θα κρατήσω για πάντα.
• Να έχω όλες τις απαντήσεις.
• Να ξέρω πού θα βρίσκομαι σε δέκα χρόνια.
• Να είμαι πάντα σίγουρη.
• Να είμαι πάντα ήρεμη.
• Να είμαι πάντα συνεπής σε όσα υπόσχομαι στον εαυτό μου.
• Να τα κάνω όλα.
• Να τα έχω καταλάβει όλα.

Παλιά πίστευα ότι η ενηλικίωση είναι η στιγμή που έχεις όλες τις απαντήσεις.

Σήμερα νομίζω ότι είναι η στιγμή που σταματάς να τις απαιτείς από τον εαυτό σου.

Η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι η ζωή δεν είναι μια λίστα που πρέπει να ολοκληρωθεί.

Δεν υπάρχει κάποια μυστική πίστα στην οποία ξαφνικά τα μαθαίνεις όλα, γίνεσαι τέλειος γονιός, τέλειος επαγγελματίας, τέλειος σύντροφος και τέλειος άνθρωπος.

Υπάρχει μόνο η επόμενη μέρα. Το επόμενο βήμα (μικροβήμα). Η επόμενη προσπάθεια.

Στα 43 μου έχω ακόμα απορίες. Έχω ακόμα φόβους. Έχω ακόμα ανασφάλειες. Έχω ακόμα όνειρα που δεν έχουν πάρει μορφή. Κι αυτό δεν με αγχώνει όσο παλιά.

Γιατί αν κάτι έχω μάθει μέχρι εδώ, είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαι έτοιμη για όλα. Χρειάζεται μόνο να συνεχίζω. Να αγαπάω τους ανθρώπους μου. Να κυνηγάω τις ιδέες που δεν με αφήνουν να ησυχάσω. Να δοκιμάζω. Να πέφτω. Να ξανασηκώνομαι. Και να αφήνω λίγο χώρο για να με εκπλήξει η ζωή.

Γιατί οι πιο όμορφες στιγμές της δικής μου ζωής δεν ήταν ποτέ μέσα στο αρχικό πλάνο.

Χρόνια μου πολλά. ❤️🎂