Αρχείο ετικέτας My happy family

28+1 φωτογραφίες από έναν υπέροχο Φλεβάρη


Γεια σας, αγαπημένοι! Επανέρχομαι με καθημερινή πρό(σ)κληση για μια φωτογραφία την ημέρα. 366 σύνολο για όλη τη χρονιά! Ο Ιανουάριος δεν κατάφερε να γίνει άρθρο αν και τις τράβηξα κανονικά τις φωτογραφίες μου… Και ο Φλεβάρης στο τσακ πρόλαβε…αφού ο Μάρτιος μπήκε για τα καλά. Δεν πειράζει, όμως! Δεν πτοούμαι καθόλου! Δείτε, λοιπόν, το Φεβρουάριο της οικογένειας μέσα από 29 φωτογραφίες!


1/2/2016
Είχαν να συναντηθούν 3 μέρες… Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούν!!! (ασχολίαστα τα τσιμπηδάκια στο κεφάλι της κόρης μου!!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬


2/2/2016
Επέστρεψε ο (μεγάλος) άντρας του σπιτιού μετά από 10 μέρες!!! Και ο μικρός άντρας του σπιτιού δεν τον αφήνει σε ησυχία!!

 

3/2/2016
Ώρα για μακαρόνια!!


4/2/2016
Singing in the rain…


5/2/2016
Η γιαγιά – μαμά μου – με τα εγγονάκια της!!!


6/2/2016
Λαχανοντολμάδες… Πολυαγαπημένο φαγητό από τα χεράκια της μανούλας μου!!


7/2/2016
Κυριακάτικη οικογενειακή βολτούλα! (Αγία Παρασκευή, Αιτωλικό)


8/2/2016
«Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν», επεισόδιο 3.567!


9/2/2016
Ώρα για χυμούλη…
10/2/2016
Να ξεκινήσεις το «ζούληγμα» και να μην μπορείς να σταματήσεις!!!


11/2/2016
Η μαμά πρωτάρα πήγε για μανικιούρ….επιτέλους!
12/2/2016

Η αδερφούλα του είναι άρρωστη και δεν ξεκολλάει από πάνω της! Της λέει «τατατάω» (δηλαδή σ’ αγαπάω, τι δεν καταλάβατε ???!!!) και της χαϊδεύει τα μαλλιά…


13/2/2016
Αρρώστησαν και οι άντρες της οικογένειας σήμερα… Μόνο μια μαμά πρωτάρα κρατιέται ακόμα υγιής! Πόσα να προλάβει κι αυτή?!


14/2/2016
Το πιο…καυτό ραντεβού για την ημέρα των ερωτευμένων: και οι δυο με πυρετό!


15/2/2016
Μα πόση αδυναμία στη μαμά του αυτό το παιδί?! Αλλά και η μαμά… την έχει πατήσει άσχημα μαζί του!!


16/2/2016
Σήμερα κατασκηνώνουμε στο σαλόνι! Διαμαρτυρία για τα ωράρια ύπνου μυρίζομαι!!!


17/2/2016
Αγαπημένη σαλατούλα με μαρουλάκι, ρόκα, παρμεζάνα, ντοματίνια και μπαλσάμικο με μέλι…


18/2/2016
Σήμερα δεν έχει σαλάτα… Τοστάκι με μερέντα και μπανάνα!! Αλλού όμως!!


19/2/2016


20/2/2016
Χθες βόλτα, σήμερα βόλτα… Είναι να μη δούμε ήλιο!! Πανέμορφη λιμνοθάλασσα, πανέμορφο Αιτωλικό…


21/2/2016
Οικογενειακή η βολτούλα σήμερα! Τρελές αγάπες!!!


22/2/2016

Φτάσαμε και στο σημείο να βγάζουν μόνα τους σέλφι! Τι με περιμένει ούτε θέλω να φανταστώ!



23/2/2016
Βολτούλες με την αδερφούλα μου γύρω από το Αιτωλικό και απαραίτητη στάση για…. πέταγμα πετρούλας!!!


24/2/2016
Boys will be boys!!


25/2/2016
Γράφουμε και ξαναγράφουμε… Και κάναμε και τις πρώτες απόπειρες να διαβάσουμε λεξούλες!


26/2/2016
Όταν ο γιος σου φωνάζει «μαμά, τότα!! Τότα!!» (βόλτα) και η κόρη σου σού λέει «εκπληκτική μανούλα, πάμε μια βόλτα;»… απλά δε λες όχι!!!


27/2/2016
Σήμερα είχα την τιμή να τρέξω για πρώτη φορά στον «αγώνα θυσίας» (~3χλμ) για τα 190 χρόνια από τη μάχη του Ντολμά, από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας του τόπου μου.


28/2/2016
Καφεδάκι για τις μαμάδες και παιχνίδι στην πλατεία για τα παιδάκια τους! Αυτή είναι η ομορφιά της ηλιόλουστης Κυριακής στο Αιτωλικό!


29/2/2016
Η χθεσινή βραδιά ήταν βραδιά Oscars! Ή μάλλον μισή βραδιά γιατί με πήρε ο ύπνος…


Ελπίζω να το συνεχίσω και τον άλλο μήνα… Σας φιλώ ❤


ΥΓ. Μείνετε εδώ γιατί σύντομα έρχεται άρθρο με τις «15 συνήθειες των απίστευτα χαρούμενων ανθρώπων»!!



post signature

Πώς να περάσουμε όμορφα την Κυριακή μας

Κι επειδή είπα πως θα γίνω αυθόρμητη στο blogging,  να’μαι πάλι εδώ, να γράφω βραδιάτικα από το κινητό μου…  Κάτι που έχει και τα καλά του γιατί ο «έξυπνος κειμενογράφος» αναγνωρίζει τις λέξεις και μου τις συμπληρώνει μόνο του… Χιχιχι 

Θα γράψω, λοιπόν,  σήμερα για μια υπέροχη Κυριακή,  για μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα που μου ανέβασε τη διάθεση και μου έδωσε δυνάμεις για να ξεκινήσει όμορφα η εβδομάδα! 

Ξυπνήσαμε σήμερα 6:30… Ναι ναι,  εδώ μας τα χάλασε λίγο η αρχή… Ακούς εκεί 6:30 το πρωί κυριακάτικα;! Αλλά τι να κάνεις;  Να τα βάλεις για ύπνο με το ζόρι αν έχουν χορτάσει;!


Είχαμε, που λέτε, στο μυαλό μας να πάμε μια βόλτα σε ένα μικρό εκκλησάκι, χτισμένο μέσα στο βράχο, στην Παναγία την Ελεούσα,  σε ένα φαράγγι γεμάτο κυπαρίσσια, βελανιδιές, πουρνάρια και άλλα πανέμορφα και πολύχρωμα δεντράκια και λουλούδια. Το συναντάμε στο δρόμο μας κάθε φορά που πηγαίνουμε στο Αγρίνιο και η Ρέα ήθελε να πάει οπωσδήποτε.  Έχει και μια αδυναμία στα εκκλησάκια το παιδί μου!


Με το που φτάνουμε ακούμε κατευθείαν τον ήχο των πουλιών που πετούσαν πάνω από το φαράγγι της Κλεισούρας, όπως λέγεται. Γενικά,  στην περιοχή υπάρχουν πολλά σπάνια πουλιά (γυπαετοί, βασιλαετοί κλπ) Δεν ξέρω και παραπάνω λεπτομέρειες επ’αυτού!
Τα μικρά μας τρελάθηκαν με το τοπίο!

Κοιτούσαν από κάτω τα πουλιά και τους μεγάλους βράχους που υψώνονταν και απορούσαν πώς θα φτάσουμε στο μικρό εκκλησάκι. Μα με σκαλάκια φυσικά!  Ξεκινήσαμε το ανέβασμα και δεν ήξερα τι να πρωτοφωτογραφίσω!



Τα μικρά έτρεχαν πέρα δώθε και φώναζαν χαρούμενα. Ήμασταν και οι μόνοι επισκέπτες εκείνη τη στιγμή.
Μέσα στο εκκλησάκι η Ρέα έκανε όλα τα κλασικά του καλού Χριστιανού (μιλάμε δεν άφησε εικόνα αφίλητη!!), σταυροκοπήματα, κεράκια και όλα τα απαραίτητα! Κάθισε σε όλες τις καρέκλες, παρατήρησε και σχολίασε τα πάντα!  Και ο Άρης από πίσω της να μιμείται κάθε της κίνηση!!

Στο γυρισμό,  μαζέψαμε λουλουδάκια για τη γιαγιά μας (τη γιαγιά την πεθερά!) και πήγαμε να τους δούμε από κοντά. Φάγαμε όλοι μαζί το παραδοσιακό κυριακάτικο γεύμα και γυρίσαμε σπίτι μας.

Όμως,  η Κυριακή της μαμάς δεν τελειώνει εδώ…  Α θα’σκαγε αν δεν το πήγαινε το καφεδάκι της! Και αφού δεν ένιωθα καθόλου τύψεις να βγω χωρίς παιδιά (ε μα με έφαγαν οι δρόμοι τρεις μέρες με τα θηριάκια!!) πήρα αγκαζέ την αδερφούλα μου (ε είχαμε να βγούμε 15 μέρες για καφεδάκι!) και πήγαμε στην καφετέρια που πήρε τώρα ένας καλός μας φίλος.
Εκεί μας περίμενε η ευχάριστη έκπληξη να πιούμε το λάττε μας παρέα με τα δίδυμα ξαδέρφια μας που είχαμε καιρό να τα δούμε, αλλά βρήκαμε την ευκαιρία να τα πούμε και με φίλους που επίσης είχαμε καιρό να καθίσουμε μαζί.
Ήπιαμε το κρασάκι μας, φάγαμε το τοστάκι μας, γελάσαμε και στο τσακίρ κέφι κανονίσαμε και ένα ταξιδάκι οι δύο αδερφούλες!  Το πόσο ανυπομονώ δεν περιγράφεται!!

Και ναι, το ποστ αυτό μοιάζει με έκθεση δημοτικού «Περιγράψτε μου τη μέρα που πέρασε»  αλλά ήταν τόσο όμορφα σήμερα και τόσο διαφορετικά που ήθελα να το αποτυπώσω!! Μπορούμε τόσο εύκολα να φτιάξουμε όμορφες στιγμές, απλά κάποιες φορές ξεχνάμε τον τρόπο… Θέλει μόνο ένα χαμόγελο και τη σκέψη ότι «μπορώ να το κάνω»!

Σας φιλώ ❤

post signature

Πού χάθηκες, ρε μαμά πρωτάρα;

Καλά έχω χαθεί εντελώς… Όλο λέω να βρω λίγο χρόνο να γράψω και τελικά διαπιστώνω ότι είναι το πρώτο που αφήνω… Αυτό και κάποιες βαρετές δουλειές στο σπίτι!! (χαχαχα)

Είναι που μου είναι πιο εύκολο να γράφω στον υπολογιστή μου στο γραφείο,  το δικό μου προσωπικό υπολογιστή που τα έχω όλα όπως με βολεύουν… Αλλά αυτή την περίοδο έχω πολλή δουλειά.  Καλό αυτό, φυσικά… Δεν το συζητώ!  Αλλά no time for blogging! 

Αφήστε που περνάω τη φάση -εδώ και καιρό- ότι πρέπει να δώσω αυτό το κάτι παραπάνω στη δουλειά…  Την αγαπάω πραγματικά, αλλά κάπου το χάνω κάθε φορά… Το να φεύγω νωρίτερα (τα «καλά»  της οικογενειακής επιχείρησης) λόγω των μικρών μου, με αποσυντονίζει! Μου κόβει τη μέρα στη μέση και μου είναι αδύνατον να ασχοληθώ από το σπίτι… την ώρα που πηγαινοέρχονται δύο ζιζάνια με…. ποικίλες απαιτήσεις: «μαμά, φαγητό»,  «μαμά, νερό»,  «μαμά, λερώθηκε το χεράκι μου», «μαμά, μου παίρνει τα παιχνίδια»  κλπ κλπ κλπ σενάρια!

Και τώρα φτάνω στο σημείο να γράφω στο σημειωματάριο του κινητού (τα μάτια μου έχουν βγει!!) 12 παρά το βράδυ (τυχαίο γεγονός το ότι είμαι ξύπνια τέτοια ώρα… και σπάνιο επίσης) απροσδιόριστα και ακατάστατα, σκέψεις χωρίς ειρμό… Απλά ό, τι μου κατέβει! 

Αυτό έχει και τη γλύκα του όμως!  Νόμιζα ότι δε θα μου έβγαινε να γράψω τίποτα κι όμως κάτι σκάρωσα τελικά!! Μυαλό είναι αυτό… Ταξιδεύει,  ταξιδεύει και δε φτάνει ποτέ πουθενά! Υπέροχο και μαγικό… 


Θα τα ξαναπούμε (ελπίζω!!) !  Φιλιά!

post signature

Μάς περιμένει ένα υπέροχο 2016…

…Γιατί θα είναι υπέροχο; Γιατί εμείς θα το κάνουμε να είναι! Θα το γεμίσουμε νέες αναμνήσεις, νέες εμπειρίες, νέα χαμόγελα, νέες αρχές!! Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω και μπορώ να πω πως μου έλειψε λιγάκι… αλλά δε θα ξαναγράψω… όπως έγραφα ντε! Όχι εντελώς! Θα εξηγήσω τι εννοώ φυσικά!


Ας τα πάρουμε από την αρχή!
Τελείωσε, λοιπόν, η χρονιά και μαζέψαμε γλυκές, μικρές, μαγικές στιγμές και τις κρατάμε για πάντα ζεστές μέσα στην καρδιά μας! Η μαμά πρωτάρα ξεκίνησε το Σεπτέμβρη του 2014 ένα μεγάλο ταξίδι, γράφοντας κάθε εβδομάδα τις όμορφες στιγμές της εβδομάδας που πέρασε. Κάθε εβδομάδα έγραφα για αυτές τις μικρές χαρές της ζωής, τα μικρά πραγματάκια που μας κάνουν και χαμογελάμε και στα οποία ίσως δεν πολυδίνουμε σημασία κάθε φορά. Το post ξεκίνησε μικρό και περιεκτικό με 5-6 προτασούλες, αλλά στην πορεία έγινε ένα με την πολυλογού συντάκτριά του και μιλάμε για πολύύύύ διάβασμα για τον αναγνώστη!!!


Ήταν, λοιπόν, ένα ταξίδι 70 περίπου εβδομάδων που με έκανε να γελάσω,  να κλάψω,  να βαρεθώ, να κουραστώ, να πανηγυρίσω,  να νιώσω περήφανη,  να βγάλω τα άπλυτά μου στη φόρα… όμως και να μοιραστώ τις εμπειρίες μου με άλλες μαμάδες, να ακούσω όμορφα λόγια από ανθρώπους που μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα καθόλου, να γίνω ακόμα πιο αισιόδοξη,  να βρίσκω στο καθετί τη θετική του πλευρά! 



Όπως, σίγουρα, έχει γίνει αντιληπτό, το «Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί…» δε θα ξαναγραφτεί… έκλεισε αυτός ο κύκλος! Και χαίρομαι γιατί σίγουρα θα ανοίξουν πολλοί νέοι κύκλοι!!! Είπαμε: νέες αρχές!!

Φυσικά και δε θα σταματήσω να γράφω… Μην ανησυχείτε!!! Αλλά θα γράφω όποτε θέλω εγώ!!!! Και όταν έχω έμπνευση! 

Σίγουρα ήταν απίστευτο όλο αυτό το ταξίδι και θα κρατήσω για πάντα ζωντανές αυτές τις στιγμές.. Όμως, ένιωσα πολλές φορές,  και ειδικά προς το τέλος,  ότι με περιόρισε αυτό το «καθιερωμένο ραντεβού». Ήθελα να γράψω -κι έχω ακόμα αμέτρητες ιδέες – για άρθρα, για πράγματα που νιώθω, για σκέψεις διάφορες, για συνταγές κλπ κλπ… Αλλά πάντα έβαζα προτεραιότητα το «άρθρο της εβδομάδας» και το οποίο αναγκαστικά κατανάλωνε αρκετό χρόνο με επεξεργασία φωτογραφιών, διορθώσεις κλπ… Οπότε νιώθω από τη μία ότι τα κατάφερα να φτάσω ως εδώ και από την άλλη ότι «απεγκλωβίστηκα»!!!
 

Εδώ θα είμαι,  λοιπόν, και θα τα λέμε, θα ξεμπροστιάζομαι, θα λέω τα σοβαρά μου αλλά και τα χαζά μου, θα πολυλογώ σίγουρα, αλλά θα είμαι πάντα αισιόδοξη και θετική, γιατί απλά έτσι γεννήθηκα!!!!Χαίρομαι πολύ που σας έχω όλους δίπλα μου!! Ευχαριστώ για τη στήριξή σας και για τα υπέροχα λόγια σας! 

Φιλάκια, αγαπημένοι μου!!!!  



 

post signature

Αυτές τις εβδομάδες (!) χάρηκα γιατί… (66η και 67η εβδομάδα)

 Μπήκε ο Δεκέμβρης, ο μήνας των Χριστουγέννων, και η μαμά πρωτάρα …τεμπέλιασε να το πω, ξεμυαλίστηκε να το πω, βαρέθηκε να το πω…; Μπα, θα το πω είχε πολλή δουλειά στο γραφείο και δεν πρόλαβε!!! Χαχαχαχα!

Μα τι υπέροχες εικόνες έχει αυτός ο μήνας!; Όλα είναι μαγικά και ξέρεις σίγουρα ότι κάπου υπάρχει μια σπίθα, ένα μαγικό αστεράκι που θα σε κάνει και σένα παιδί, θα σου δώσει να καταλάβεις που βρίσκεται όλη η πραγματική μαγεία: στην αγάπη, στην αληθινή αγάπη και, φυσικά, στα μεγάλα και ζεστά χαμόγελα!!! Σας αγαπώ όλους, λοιπόν!!!

  

#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 7 μηνών) Αυτές οι εβδομάδες, ειδικά μετά από μια εβδομάδα απουσίας λόγω ασθένειας, κύλησαν λίγο δύσκολα στο σχολείο, αφού δεν πήγαινε πολύ ευχάριστα. Πήρε ποίημα και θα είναι αγγελάκι στη γιορτή του σχολείου, αλλά παρόλο που το έμαθε αμέσως και μας το λέει συνέχεια με δυνατή φωνή, στο σχολείο δεν το έχει πει ποτέ, σε καμία πρόβα. Αλλά θα αναφερθώ σε αυτά που σκέφτομαι επ’αυτού παρακάτω.

Γράφει τη λίστα για τα ψώνια!

 

Κι αυτή είναι η λίστα!

Πήγαμε σούπερ μάρκετ οι δυο μας, οι καλύτερες φιλενάδες, εμείς τα κορίτσια, που λέει και η Ρέα και αφού ψωνίσαμε, είδε στο ταμείο τις κλασικές τσιχλίτσες και ζήτησε. Η μαμά δε χαλάει και πολλά χατήρια οπότε της πήρα. Δεν την είχα δει ποτέ να τρώει τσίχλα! Έκοψε ένα κομμάτι από την τσίχλα, την έβαλε στο στόμα της και αφού μάσησε για 5 δευτερόλεπτα μου λέει «πάρ’την, θα κόψω άλλο κομμάτι τώρα!» και αυτό συνεχίστηκε με τρεις τσίχλες σε τέσσερα κομμάτια η καθεμία!! Γαϊδουρινή υπομονή η μαμά! Οδηγούσα κιόλας!
-«Βρε Ρέα μου, γιατί τις βγάζεις τόσο γρήγορα;»
-«Βρε μαμά, δεν έχει την καλή τη γεύση μετά!!»
Ε φυσικά, μετά από τρεις τσίχλες της λέω:
-«Φτάνει τώρα, οι υπόλοιπες αύριο!»
-«Όχι μαμά, αφού έτσι είναι η διασκέδαση!»
-«Τώρα θα πάμε σπίτι να φας φαγητό.»
-«Μα εμένα αυτό με διασκεδάζει!! Η τσίχλα!!!» (Υψηλά στάνταρντς διασκέδασης αυτό το παιδί!)

Τσακώνονται με τον αδερφό της για ένα λεωφορείο-παιχνίδι (τι άλλο δηλαδή θα μπορούσε να ήταν!;) με κουκλάκια, από τα οποία κάποιος είναι ο παππούς, κάποιος ο εισπράκτορας, κάποιος είναι τουρίστας με φωτογραφική μηχανή! Κι έχουν κολλήσει και οι δυο με τον τουρίστα! Τραβάει ο ένας, τραβάει κι η άλλη…
– «Ρέα, αφού έχεις τα πιο πολλά παιδάκια, γιατί θέλεις το φωτογράφο;»
– (Σχεδόν κλαίγοντας) «Μα θέλει να βγάλει τα άλλα τα παιδάκια φωτογραφία!»


 

Αυτή την περίοδο, ζητάει και φοράει διαφορετικές μεταξύ τους κάλτσες! Και την αφήνω γιατί έχει πλάκα! Ξυπνάει και έρχεται πάντα χαμογελάστή και ξυπόλητη με ένα -ή μάλλον με δύο- μισά ζευγάρια κάλτσες στο χέρι! Μα πόσο όμορφη εικόνα είναι αυτό το χαμόγελο!

Ζητάνε με τον αδερφό της παιδικά στην τηλεόραση και κάποια στιγμή δείχνει μια γιαγιά με μόνο δυο δόντια. Και ακούω την απορία:
-«Μαμά, γιατί αυτή η γιαγιά έχει δύο δόντια μόνο;»
-«Γιατί μπορεί να έτρωγε πολλά γλυκά και να μην έπλενε τα δόντια της όταν ήταν μικρή». (Μα πόσο κλάσικ απάντηση μαμάς;)
– «Μπα, όχι… Μάλλον θα είναι μωρό γιαγιά!!!»


Και κάπως αγάπησε πολύ τα μήλα αυτές τις μέρες και ζητούσε συνέχεια. Έτρωγε και φώναζε δυνατά «Μμμμμμμμ νοστιμότατο!!!!» Μιλάμε για πρωτόγνωρες εμπειρίες!



#Aris #MyCuteSon (2 ετών) Καλά δεν το συζητώ πλέον πόσο πολύ μιλάει! Επαναλαμβάνει τα πάντα, ειδικά αυτά που λέει η Ρέα. Ακόμα και νερό ζητάει κάθε φορά που θα ζητήσει και η αδερφή του! 

Αλλά έχει και άποψη για όλα ξαφνικά! Με την πρώτη ευκαιρία θα αρχίζει και θα λέει επίμονα «Ντε τέλω!!!!!»  (Δεν θέλω!!!), αλλά μόλις του προσφέρεις μια εναλλακτική που να του αρέσει θα πει «καλάάάά»….
Φωτο by Ρέα!
Κάθε φορά που περνάμε από το σχολείο της Ρέας φωνάζει: «Μαμά, τοίτα! Κόκολο Έα!!!!» (Μαμά, κοίτα! Το σχολείο της Ρέας!) Κόκολο=Σχολείο για όποιον δεν κατάλαβε!!
Κάνει το σερβιτόρο!

Και έχει αρχίσει να γίνεται και πολύ αγαπούλας: μας δίνει απροειδοποίητα φιλάκια, μας κάνει σφιχτές αγκαλίτσες, μας λέει «Παπαπώ!!!» (Σ’αγαπώ!).

Αυγόφετες από τα χεράκια της γιαγιάς Βαλεντίνας!
Κάποια στιγμή έπινε γάλα και ήταν πάρα πολύ νυσταγμένος. Και πλησίασα το πρόσωπό μου στο δικό του και μου χάιδεψε το μάγουλο… Ευτυχία.. Έτσι απλά! 
#QualityTimeWithKids Λίγο περίεργες οι δυο τελευταίες εβδομάδες, περισσότερο για τη μαμά και τον μπαμπά που σκεφτόταν πολύ τη διστακτικότητα της Ρέας στο σχολείο και τα ξαφνικά νευράκια που μπορεί να εμφανίζει και που σίγουρα κάπου οφείλονται κι αυτά… 
Δύσκολο θέμα, στο οποίο δεν ήθελα να αναφερθώ για να είμαι ειλικρινής, αλλά ήταν βασικό στοιχείο των εβδομάδων αυτών και κάπως ήθελα να το μοιραστώ... Άρχισα να σκέφτομαι πως χρειάζεται να κοινωνικοποιηθεί περισσότερο, για την ακρίβεια χρειάζεται να κάνει παρέα με άλλα παιδάκια, γιατί δυστυχώς η μόνη της συνομήλικη παρέα είναι ο αδερφός της και τα παιδιά στο σχολείο, με τα οποία είναι ακόμα πολύ μαζεμένη και ντροπαλή.

Οπότε βασικά έπρεπε να κινητοποιηθεί η μαμά που μέχρι τώρα είχε επαναπαυθεί στο «ε απλά δεν έτυχε να έχω στον κύκλο μου οικογένειες με παιδιά» ή «και στο σπίτι καλά περνάμε τα απογεύματα». Δύσκολο να το παραδέχομαι αυτό το λάθος μου.. 

Τελοσπάντων, αποφάσισα να το αλλάξω με ήπιο τρόπο, χωρίς να πανικοβληθώ και φυσικά χωρίς να πανικοβάλλω και τη μικρή. Περάσαμε, λοιπόν, μια αρκετά γεμάτη εβδομάδα: πήγαμε βόλτες στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία μας, βόλτα στο στολισμένο Αγρίνιο για ψώνια, κυριακάτικο καφεδάκι κάτω από το χειμωνιάτικο ήλιο! 

Και διαπίστωσα με μεγάλη μου χαρά ότι αν απλά την «ωθήσω» να πάει μόνη της να παίξει (γιατί συνήθως δεν ξεκολλάει από το τραπέζι χωρίς εμένα), πιάνει κουβέντα με άλλα παιδάκια και παίζει μαζί τους πολύ ωραία! Μέχρι και ο Άρης άρχισε να φεύγει από το τραπέζι χωρίς εμένα! Μεγάλα βήματα για τα παιδάκια της μαμάς!!!

Ήρθαν για λίγες μέρες και τα μικρά μας ξαδερφάκια από την Αθήνα και η Ρέα ειδικά χάρηκε πάρα πολύ το παιχνίδι μαζί με την 2,5 ετών ξαδερφούλα της!

Και αυτή την περίοδο χορεύουμε πολύ! Μιμούμαστε το χορό του Μίκυ και της λοιπής παρέας από τη «Λέσχη του Μίκυ» στο Disney junior, αλλά και του Μπεν και της Χόλι. Και κόψαμε εντελώς το τάμπλετ και το youtube με Πέππα κλπ.! Μέχρι τώρα ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για να φάνε! Μεγάλο βήμα και αυτό! 

Και τώρα τα δύσκολα: το σχολείο της Ρέας συμμετείχε σε μια εκδήλωση-bazaar με τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς της περιοχής και τα παιδάκια θα φορούσαν τη στολή με την οποία θα ντυθούν και στη σχολική γιορτή, αλλά χωρίς να πουν το ποίημά τους. Απλά θα έδιναν το παρών στη σκηνή. Μεγάλη πρόκληση! Η Ρέα, φυσικά, δεν τρελαινόταν να πάει (βασικά, ούτε να το ακούσει δεν ήθελε) και αρνούταν να φορέσει και τη στολή της. Η δασκάλα της μου πρότεινε να τη συνοδεύσω από την αρχή ως το τέλος (και στη σκηνή!) για να μην κλάψει και να μην πανικοβληθεί! Έτσι και έκανα!

Έφτιαξα τα γλυκά μου για το bazaar (θα τα πούμε άλλη ώρα αυτά!) και την έπεισα να ντυθεί. Ήμουν μαζί της όλη την ώρα στα παρασκήνια και γνώρισα από κοντά πολλούς συμμαθητές της με τους οποίους κάναμε πλάκα και παίζαμε όση ώρα περιμέναμε να βγούμε. Ήταν πάρα πολύ ωραία γιατί διαπίστωσα ότι με εμένα παρούσα ένιωσε ασφάλεια και άρχισε να ανοίγεται και να κάνει αστεία με τα άλλα παιδάκια. Μέχρι και το ποίημά της τους είπε και τα παιδάκια εξεπλάγησαν κι εκείνα και της έλεγαν «Μπράβο, Ρέα, που το είπες!» Είχε πολλή πλάκα και για μένα που έκανα τον «κλόουν» και τους προκαλούσα το γέλιο!! Αυτό, άλλωστε, δε ζητούν όλα τα παιδάκια; Να κάνουμε κι εμείς κάποιες φορές χαζομάρες μαζί τους!!
Στη σκηνή βγήκε αλλά γρήγορα ζήτησε να φύγει και δεν την πίεσα περισσότερο! Είχε κάνει ήδη μεγάλο βήμα πιστεύω…



Μαθαίνει και αυτός τα δικά του squats!!

#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Αυτές τις ημέρες, ο προπονητής μας μας έβαλε ένα τεστ, από το οποίο προέκυψαν κάποια αποτελέσματα σχετικά με το επιπεδό μας. Δεν τα πήγα κι άσχημα… (ας το θέσω έτσι! Χαχαχα), αλλά πραγματικά η φυσική μου κατάσταση έχει βελτιωθεί πάρα πολύ, τρέχω πολύ άνετα (αν και λίγο αργά ακόμα) χωρίς, όμως, ν απερπατάω όπως έκανα στην αρχή. Και ανυπομονώ για το επαναληπτικό τεστ για να δω την πρόοδό μου! Νιώθω, αλλά και είμαι, άλλος άνθρωπος!

#QualityTimeForParents Ο Δεκέμβρης μπήκε γιορτάζοντας τα γενέθλια της Μαριαννούλας μας, της αδερφούλας μου και περάσαμε πολύ όμορφα με τους κοντινούς μας ανθρώπους, με τους γονείς μας και τους αγαπημένους μας φίλους και συγγενείς. 

Πήγαμε και ωραία καφεδάκια, κοριτσοπαρέα, γελάσαμε, είπαμε «τα δικά μας»… Αλλά πάνω απ’όλα χάρηκα που είδα την ξαδέρφη μου τη Βίκυ. Ήρθε για μια εβδομάδα και, αν και συνήθως, έχοντας και οι δυο μας από δυο μικρά στις ίδιες περίπου ηλικίες, δεν πολυβλεπόμαστε, αυτή τη φορά κάναμε πολύ ωραίες συζητήσεις και περάσαμε λίγο χρόνο παραπάνω μαζί.. Δεν είναι ποτέ αρκετός όταν δε βλέπεσαι κάθε μέρα με ένα τόσο αγαπημένο σου άνθρωπο, αλλά ελπίζω να μας δοθεί σύντομα κι άλλη ευκαιρία!
#HomeImprovement #HappyHousewife Το σπίτι μας γεμίζει μέρα με τη μέρα με μικρές χριστουγεννιάτικες πινελιές-εμπνεύσεις που ξεπατικώνει η μαμά από δω κι από κει! 

 


Έκανα και ένα καλό κλάδεμα στα φυτά μου στη βεράντα και ψάχνω συνέχεια τρόπους να γεμίσω το σπίτι μου με λουλούδια και φυτά!

Στο bazaar έφτιαξα τα αγαπημένα μου maffins πορτοκαλιού με icing βουτυρόκρεμας βανίλιας (σύντομα θα ανεβάσω και την πανεύκολη συνταγή) και μελομακάρονα τα οποία επιμένουν να μου τη δίνουν στα νεύρα μέχρι να καταφέρω να τα σιροπιάσω!
#ΌμορφεςΕικόνες #ΤοΠαίζωΚαιΦωτογράφοςΤώρα Αχ πανέμορφο Αιτωλικό!
Και …λίγες σέλφις!

 
Σας εύχομαι χαρούμενες, γλυκές και ζεστές γιορτές, γεμάτες αγκαλιές, μέλι και ζάχαρη άχνη!!!
Σας φιλώ ❤


post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (65η εβδομάδα)

Πάει και ο Νοέμβρης! Κι εμείς ακόμα εδώ!! Ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα,  μαζεύουμε μικρές, χαρούμενες στιγμές και βάζουμε στην άκρη όλα αυτά που μας χαλάνε τη θετική μας διάθεση! Άλλωστε Christmas is all around! Τι άλλο να ζητήσεις;!


Η νεράιδα και το παλικάρι!



Αρρωστούλια και τα δύο τα μωρά μου, αλλά μεγαλώσανε τώρα και είναι κάπως πιο συνεργάσιμοι!! Αλλά σχολείο πήγαμε μόνο δύο μέρες και πολύ το διασκέδασαν στο σπίτι τα δυο τους. Δεν ξέρω αν ισχύει το ίδιο και για τη γιαγιά που τα κρατούσε και που έπρεπε να το παίζει και διαιτητής!!!   



#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 7 μηνών) Η μαμά αυτή την εβδομάδα τραγουδούσε συνέχεια το «You are my sunshine,  my only sunshine….».  Της Ρέας της άρεσε και με έβαζε να το λέω ξανά και ξανά: «Μαμά, πες το «Μανόλη sunshine» (βλ. My only sunshine…)!!! Ακόμα γελάω! 

Την ακούω κάποια στιγμή που μιλάει μόνη της και προσποιείται ότι κάτι την τσίμπησε στο χέρι.  Τη ρωτάω: 
– «Ρέα, τι κάνεις;  Παίζεις;»
– «Κάνω πράγματα για τον εαυτό μου.»(!)

Παίζει και κάποια στιγμή ζητάει να βγάλει την μπλούζα της, αλλά δεν την αφήνω:
– «Ρέα μου,  είσαι άρρωστη. Δε θα ξεντυθείς.» (Άσε που έκανε και λίγο ψυχρούλα.)
– «Δεν είμαι.»  Και βήχει. Την κοιτάζω και γελάω με ύφος «μήπως είσαι άρρωστη; » και λέει:
– «Όχι,  είμαι καλά. Αυτός ήταν ο τελευταίος βήχας.» Και ξαναβήχει. Και λέει:
– «Α όχι, αυτός είναι ο τελευταίος.» Και ξαναβήχει. Ε μετά δεν ξαναζήτησε να ξεντυθεί!!!



Αγαπημένο χόμπι της Ρέας: φωτογράφιση!

Διαπιστώνει ότι ο μπαμπάς της άφησε κάπου ψηλά κάποια παιχνίδια τους και λέει μέσα από τα δόντια της: «Θα τον δείρω τον μπαμπά.»  Και της λέω:
– «Ρέα, δε λέμε έτσι. Δεν είναι αστείο αυτό.»
– «Όχι,  είναι αστείο!» Και ξεκίνησε να λέει:

– «Μαμά,  θα σε δείρω, χαχαχα» (προσποιητό γέλιο για να πει την ατάκα της και να περάσει το δικό της, αλλά και να μην της κάνω παρατήρηση!!) 

Α και ξέρετε πώς αυτοαποκαλείται; Το Ρεΐ!
– «Ποιος θα πιει γάλα; »
– «Το Ρεΐ «!


Δεν ξέρω αν έχω γράψει καθόλου για τις «συμφωνίες» μας με τη Ρέα. Κάθε φορά που της ζητάω να κάνει κάτι, αλλά δε θέλει με τίποτα,  πχ να φάει κάτι που δεν της αρέσει,  της λέω να κάνουμε μια συμφωνία (για να αποφύγω όλη την περιττή γκρίνια και τις φωνές!).  Οπότε τώρα, κάθε φορά που της λέω πχ «Ρέα, μάζεψε τα παιχνίδια σου,  σε παρακαλώ.» μου λέει «όχι, μαμά, να κάνουμε μια συμφωνία!!!!»

Αγαπημένο της παιχνίδι είναι να χοροπηδάει πάνω στο κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά ή στον καναπέ, αγαπημένο της τραγούδι αυτή την εβδομάδα είναι «τα ραφτικά της γιαγιάς» που της το έμαθε η μανούλα και ζητάει συνέχεια να δει «Μπεν και Χόλι» (Μπο και Κόλι που λέει και ο Άρης!!). 


Αυτή είναι η πόζα του όταν του λες «γέλα μου να σε βγάλω φωτογραφία!»


#Aris #MyCuteSon (2 ετών) Ο μικροσκοπικός μου ανθρωπάκος μιλάει, μιλάει,  μιλάει κι εμείς γελάμε, γελάμε, πόσο γελάμε! Μας φτιάχνει τη διάθεση! Θέλει να μας πει τόσα πολλά πράγματα, αλλά εμείς δεν τον καταλαβαίνουμε πάντα και κοπιάζει να μας εξηγεί!

– «Άρη, έκανες κακά;»
– «Κιάκι, Άη κακά, νόνο τιτί!!!! (Όχι ο Άρης κακά, μόνο πιπί!!!) Και ναι, θα τα γράψουμε κι αυτά! Κάθε μαμά που σέβεται τον εαυτό της αναφέρεται τουλάχιστον δυο ή τρεις φορές τη μέρα στα κακά ή στο πιπί του παιδιού της!!


Του λέει η Ρέα όταν νευριάζει μαζί του:
– «Άρη, είσαι κακό παιδί!» Κι αυτός θίγεται πολύ και γυρνάει με ύφος παραπονιάρικο και λέει:
– «Κιάκι Άη κακό γεγί!!! (μετάφραση: Όχι ο Άρης κακό παιδί!!!)  

Και πλέον εκτός από τον μπαμπά Γώγο, πήρα κι εγώ την προαγωγή μου από σκέτο «μαμά» σε «Μαμά Κιάτσο»!!! Μαμά Βάσω δηλαδή για όποιον δεν το κατάλαβε!
 
Κάθε βράδυ μας λέει «τατατάτα» (καληνύχτα) και μόλις ξυπνάει ζητάει πλέον «Τίτι τιζί», δηλαδή «baby tv»! Και ο γλυκούλης μου τώρα που ήταν αρρωστούλης έλεγε «
Μαμά, τύτη!» για να του σκουπίζουμε τη μυτούλα του! Και παίρνει το χαρτομάντηλό του μετά, αλλά και όποιο σκουπιδάκι βρει, και το πηγαίνει στον κάδο!
Αγαπημένο του παιχνίδι είναι να παίρνει φόρα στον καναπέ και να πηδάει πάνω μας. Αλλά αφήνεται εντελώς χωρίς καμία αίσθηση του κινδύνου και χωρίς να σκέφτεται που θα μας χτυπήσει εμάς τους ξένοιαστους που αράζουμε στον καναπέ!! Α, και να κάνει βόλτα πάνω στο αυτοκινητάκι του, πάνω στον καναπέ!




#QualityTimeWithKids Περάσαμε πολλές ώρες στο σπίτι γιατί ήταν αρρωστούλια, αλλά δεν περάσαμε κι άσχημα! Ζωγραφίσαμε πολύ, φτιάξαμε κατασκευές με τα τουβλάκια μας, και φυσικά στολίσαμε το δέντρο μας υπό τους ήχους των κλασσικών Χριστουγεννιάτικων τραγουδιών δια στόματος «Ζουζουνιών»!!
 

Βέβαια, βοήθησαν και τη θεία και τον Άγγλο θείο τους να στολίσουν το δικό τους δέντρο και μάλιστα έφτιαξαν τα δικά τους στολίδια: πήραν μικρά τετράγωνα χαρτάκια και επάνω τους έφτιαξαν τις δικές τους ζωγραφιές. Τα τρύπησε η θεία στη μια γωνίτσα και τα κρέμασαν με συνδετήρες. 

Κάποια στιγμή, έβαλα τη Ρέα κάτω από την μπλούζα μου, προσποιούμενη ότι είμαι έγκυος (!!) και μετά κάναμε ότι γέννησα και είναι μωρό. Ξετρελάθηκε με αυτο το παιχνίδι! Και ο Άρης φώναζε «κι εγώ μωό!!!!».



#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Άλλη μια δυναμική εβδομάδα και υπέροχη αίσθηση έξω να ρίχνει καταιγίδες και να κάνει κρύο κι εμείς να είμαστε μούσκεμα στον ιδρώτα με τα κοντομάνικα! Βέβαια, μας είχαν μείνει στο σπίτι αρκετές λιχουδιές από το πάρτυ του Άρη κι έφαγα ….λίγα γλυκάκια παραπάνω!!!! Αλλά θα τα κάψουμε!!!


#QualityTimeForParents Και παρόλο που δεν είχαμε «no kids» ευκαιρίες, είδαμε αρκετές ταινιούλες με το αγόρι μου και περάσαμε πολύ όμορφες στιγμές τα δυο μας. Πήγαμε και για καφεδάκι μας -χωρίς κολλητούλες αυτή τη φορά 😦 , αλλά και πάλι περάσαμε πολύ όμορφα! 


#HomeImprovement #HappyHousewife Φτιάξαμε χώρο για να εκθέτουμε τις ζωγραφιές μας στο σπίτι! Για να μην καρφώσω τον τοίχο, κόλλησα δυο κρεμαστράκια αυτοκόλλητα, έδεσα από τη μια άκρη ως την άλλη ένα σκοινάκι και με μικρά ξύλινα μανταλάκια κρέμασα ζωγραφιές! Της Ρέας της άρεσε τόσο που συνέχεια το έδειχνε σε όποιον ερχότανσ το σπίτι! Ο Άρης ζήλεψε που οι περισσότερες ζωγραφιές ήταν της Ρέας και πήρε ολόκληρο το μπλοκ και προσπαθούσε να το κρεμάσει μόνος του!!   


Φάγαμε και ωραίο κυριακάτικο πρωινό με τηγανίτες, συνταγή της γιαγιάς μου της Κούλας (με τις οποίες μεγαλώσαμε!!!), όλη η οικογένεια! Σα διαφήμιση του βιτάμ που λέει και μια φίλη μου!!!
  


Και ανάψαμε και το τζάκι μας! Καλό χειμώνα!! (Πάνω στο τζάκι έχω δυο κακτάκια –ήταν σετ των τριών από τα ΙΚΕΑ, αλλά το ένα μου έσπασε καταλάθος…- και μια μικρή αλοΐτσα!!! Πολύ μου αρέσει αυτή η πινελιά! Γενικά, αγαπώ κακτάκια!)



    
Να και οι σέλφις μας!






Σας φιλώ ❤


  post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (64η εβδομάδα)


Γράφω με μια εβδομάδα καθυστέρηση πάλι, αλλά το σερί μου δεν το χαλάω με τίποτα!  Εβδομάδα γενεθλίων με όμορφα καφεδάκια και μικρές πινελιές στο σπίτι! Και κάθε καλή διάθεση γίνεται ακόμα πιο καλή γιατί απλά πλησιάζουν Χριστούγεννα!!!
Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά πάλι άργησα να γράψω… Άρχισα ένα χρόνο πριν να γράφω κάθε Δευτέρα, μετά το έκανα Τρίτη και σιγά σιγά έφτασε Παρασκευή! Καλά αυτή την εβδομάδα έχει περάσει κάθε όριο! Σαββατιάτικο το άρθρο αλλά τουλάχιστον -είπαμε! – «δε χαλάω το σερί μου «! Και γράφω κι από το σπίτι!! Αυτό που το πάτε; Πώς να στρωθείς με τα μικρά να πηγαινοέρχονται εδώ μέσα;





 
#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 7 μηνών) Η Ρέα αυτή την εβδομάδα δεν είπε και πολλές ατάκες ή τουλάχιστον δεν έχω σημειώσει κάτι ιδιαίτερο… Αλλά ζωγράφισε πολύ, πάρα πολύ και άρπαξε παιχνίδια από το χέρι του αδερφού της ακόμα πιο πολύ! Αλλά ζητάει πάντα συγγνώμη (από τότε που βγήκε το συγγνώμη.. )! Κι όταν νιώθει ότι έκανε κάτι που δεν έπρεπε, γυρνάει και λέει: «μαμά, σ’αγαπώ πολύ»! Ύπουλο πλασματάκι! Ξέρεις πώς να με τουμπάρεις!! 
Αλλά δεν έχω παράπονο! Μου το λέει και κάθε βράδυ την ώρα που τους βάζω για ύπνο με τραγουδάκια ή παραμυθάκια! Όπως καταλαβαίνετε, το σ’αγαπώ πολύ πήρε κι έδωσε αυτές τις μέρες! Τι πιο όμορφο να ακούει η μανούλα!! 

#Aris #MyCuteSon (2 ετών) Ο Άρης αυτή την εβδομάδα έγινε δύο! Και τον ρωτούσαμε: «Άρη, πόσα κεράκια θα σβήσεις;» Κι αυτός έλεγε «Πολλά!».  Του έλεγα «Δύο, Άρη!» κι αυτός απαντούσε διαμαρτυρόμενος: «Κιάκι γύο! Πολλά!» (Όχι δύο! Πολλά!)
Και ήρθαν όλοι οι αγαπημένοι μας συγγενείς και φίλοι να μας πουν τα «Χρόνια πολλά» και ήρθε και η αγαπημένη μας μικρή ξαδερφούλα (7 μηνών νοστιμιά!) κι ένας φίλος μας, ίδια ηλικία με τον Άρη, και δεν ξεκολλούσαν από τον παιδότοπο!

Την ώρα των κεριών στην τούρτα μας, με τον αγαπημένο Μίκυ από το ακόμα πιο αγαπημένο μας ζαχαροπλαστείο, ο Άρης, αν και ξέρει πολύ καλά να φυσάει (είχαμε κάνει και τη σχετική πρόβα τις προηγούμενες μέρες!) εντόπισε τα…φουντούνια που υπήρχαν στο τραπέζι! Και την ώρα που όλοι τραγουδούσαμε «Να ζήσεις, Αρούλη και χρόνια πολλά….» και περιμέναμε να σβήσει τα κεράκια,  ο Άρης ήταν μπουκωμένος με ένα φουντούνι και πάλευε να το μασήσει!  Άλλο που δεν ήθελε και η Ρέα, που ήδη είχε πάρει θέση να εκτοπίσει τον αδερφό της!!

Κατά τ’ άλλα, αυτές τις μέρες, ο Αρούλης μάς ζητάει εκτός από Πέππα, «Νίνι και Νταίντη» (Μίνι και Νταίζη) και το φαγητό του πλέον δεν είναι μόνο «μαμ»: είναι και «γύγι» (ρύζι) και «τέτα» (σούπα)! 


 

#QualityTimeWithKids Είχε αρκετό παιχνίδι αυτήη εβδομάδα και όμορφες αγαπησιάρικες στιγμές! Ζωγραφίσαμε μαζί με τον μπαμπά μας και τη μαμά και φτιάξαμε άπειρα γλυκά με τα lego μας!

Πήγαμε και μια βόλτα από τη γιαγιά μου που μένει σε ένα σπίτι κυριολεκτικά μέσα στην εξοχή και παίξαμε μπάλα, μαζέψαμε μανταρίνια από τα δέντρα, μαζέψαμε λουλούδια και γενικά δε θέλαμε να φύγουμε με τίποτα!!
 

Η πιο όμορφη (αν και δύσκολη στιγμή, αφού η μαμά είναι πολύ πολύ κουρασμένη) είναι όταν μου ζητάνε τραγουδάκια το βράδυ που τους βάζω για ύπνο. Γιατί η Ρέα ζητάει τα στάνταρ all-time-classic hits Δελφινοκόριτσο, Γλάρος (Βουγιουκλάκη καλέ!) και Πες μου μια λέξη, με αυτή τη σειρά πάντα!! Και τα τραγουδάει και μαζί μου! Τον Άρη, όμως, τον ενοχλούν οι φωνές και σηκώνεται όρθιος στην κούνια του, δείχνοντάς μου το σαλόνι με το δαχτυλάκι του! Με διώχνει στα ίσα δηλαδή!!!

#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Ένα θα πω και θα σωπάσω! Έτρεξα για 7 χιλιόμετρα, πρώτη φορά στη ζωή μου και ένιωσα τόσο μα τόο περήφανη για τον εαυτό μου που δεν περπάτησα καθόλου!!


#QualityTimeForParents Αυτή την εβδομάδα, καταφέραμε και με το αγόρι μου να δούμε ωραίες ταινιούλες μαζί! Και δεν είναι τόσο οι ταινίες που ήταν ωραίες, αλλά το ότι καθίσαμε μαζί να τις δούμε, όπως κάναμε πάντα από τότε που τα πρωτοφτιάξαμε. Γιατί πλέον είναι δύσκολο να συγχρονιστούμε στις ώρες που κάποιος δε νυστάζει ή δεν έχει κάτι άλλο να κάνει… Πάντα θα γίνεται αυτό! Κι εγώ πάντα θα νυστάζω πρώτη! Αλλά αξίζει τόσο να μείνω ξύπνια για αυτές τις τρυφερές στιγμές!

  
Καλά, εννοείται πως βγήκα και για καφέ! Ή μάλλον καφέδες! Και δεν έβαλα γλώσσα μέσα! Πωπω πόσο πολυλογού είμαι και πόσο υπομονή οι φίλοι μου!!!

#HomeImprovement #HappyHousewife Πολλές πινελιές στο σπίτι, λοιπόν, αφού «ξεπατικώνω» ιδέες από όμορφες φωτογραφίες που βρίσκω στο internet και προσπαθώ να τις κάνω πράξη! Έχω φτιάξει και στο Google Keep στο κινητό μου μια λίστα με «Home Ideas» και γράφω από το «βάλε ένα καδράκι στην κουζίνα» μέχρι «βάψε ένα τοίχο στο σαλόνι»!


Κάναμε κι ένα καλό ξεκαθάρισμα στα βιβλία μας (σχολικά κλπ) με τη μαμά μου και την αδερφή μου (Τρελλαίνομαι γι’αυτά!!!) και έκανα πολύ καλή τακτοποίηση στις βιβλιοθήκες μου! Αυτό το project, όμως, δεν τελείωσε ακόμα!!! Συνεχίζεται…

Πήγα και μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ μόνη μου -χωρίς χρονικό περιορισμό- και πολύ το ευχαριστήθηκα! Πρέπει να το έκλεισα το διωράκι μου εκεί μέσα! Μα πόσο μου αρέσει!

#ΌμορφεςΕικόνες #ΤοΠαίζωΚαιΦωτογράφοςΤώρα Έβγαλα φωτογραφία κι αυτόν τον τοίχο στο Μεσολόγγι, που πάντα τον βλέπω και μου φτιάχνει τη διάθεση! Ναι, ναι, η διάθεσή μου φτιάχνει τόσο εύκολα! Είναι θέμα εκπαίδευσης! Όλοι μπορούν να το κάνουν!!

 

Πάρτε και μια σέλφι!






Σας φιλώ ❤


post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (63η εβδομάδα)


Καλά τι έγινε αυτή η μαμά πρωτάρα; Πού χάθηκε; Είμαι σίγουρη πως με ψάχνατε! Χαχαχα! Ξεμυάλισμα πολύ και δυσκολία να στρωθώ! Περνάω και τη φάση να μην χαζεύω στη δουλειά… (δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει!!) Ωραία εβδομάδα περάσαμε και πάλι με πολλές αλλαγές στο σπίτι! Όλες οι εβδομάδες είναι ωραίες, βέβαια, αρκεί να θέλεις να τις χαρείς!!

#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 7 μηνών)  Η Ρέα επιδόθηκε στη ζωγραφική αυτή την εβδομάδα, αφού η μαμά και ο μπαμπάς της αγόρασαν και καβαλέτο!
Αλλά με την πρώτη ευκαιρία που θα βαρεθεί στο σπίτι, λέει:
– «Μαμά, εγώ θα πάω λίγο κάτω στη γιαγιά!»
– «Όχι, Ρέα, η γιαγιά έχει δουλειές και θέλει να ξεκουραστεί. Ήσασταν εκεί όλο το μεσημέρι.»
– «Ρε, μαμά, ε να με δει λίγο και ο παππούς!» 
Και φυσικά περιμένουμε τα Χριοστούγεννα πώς και πώς! Καλά ότι θα στολίσω σύντομα είναι σίγουρο! Ελπίζω δηλαδή…
Ακούει, λοιπόν, χριστουγεννιάτικα τραγούδια και ένα από αυτά είναι το «Γύρω από το δέντρο όλοι, τρα λαλα λαλα λαλαλαλα…». Αυτό το τραγούδι σε κάποιο στίχο αναφέρει «κάτω από το γκι φιλάκι» και δείχνει στο video clip των γνωστών άλλωστε «Ζουζουνιών» το γκι και να φιλιούνται ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων!
Τη βλέπω κάποια στιγμή να παίρνει κάτι κουκουνάρια που έχω στολίσει στο σπίτι και να τα αραδιάζει από δω κι από κει στο σπίτι και να λέει «Μαμά, στολίζω για τα Χριστούγεννα, ένα γκιφιλάκι εδώ, κι άλλο γκιφιλάκι εκεί!!» Γέμισε ο τόπος γκιφιλάκια!!!!! Τώρα νομίζει πως έτσι λέγεται το φυτό και δεν της αλλάζει κανένας άποψη!!!!
 

#Aris #MyCuteSon (2 ετών) Ο Άρης είναι σε πρόγραμμα απεξάρτησης από την Πέππα!! Ευτυχώς ξεχνιέται εύκολα γιατί το είχε παρακάνει λίγο και αυτός κι εμείς που του κάναμε αυτό το χατήρι! 
Αλλά μιλάμε πως βαδίζει κι αυτός στα χνάρια της μαμάς (ο πρώτος διδάξας!!!) και της Ρέας! Μεγάλη πολυλογία! Θέλει να μας εξηγήσει τα πάντα, του αρέσει να μιλάει και να μας λέει τι κάνει ή τι έκανε, αλλά δεν πολυχρησιμοποιεί ακόμα ρήματα. Συνήθως, τα ρήματα στην πρόταση τα συμπληρώνει με το «α», το «ε» ή το «μ». Για παράδειγμα λέει: «μαμά, εγώ α νεό!» (Μαμά, θέλω νερό!)

Αλλά λέει και άλλα πολλά: τατάλι (κουτάλι), νταντά (κοντά) για να τον βάλουμε πιο κοντά στο τραπέζι, τζιτζιτζί (χμπατζής), ντέλε (τάμπλετ), τιτίλι (σταφύλι) το οποίο πλαστικό σταφύλι-παιχνίδι το έψαχνε κάποια στιγμή και λέει «μαμά, νεν είναι τιτίλι ποπόποπο» (δεν είναι το σταφύλι στον παιδότοπο), παπέλο (καπέλο) όταν βάζει οτιδήποτε πάνω στο κεφαλάκι του, κόουν (κλόουν) όταν βάζει μια κόκκινη μπάλα στη μύτη του! 
Δείχνει τον τάτη (χάρτη) και λέει «μαμά, Λελάλα» (Ελλάδα δηλαδή…) δείχνοντας οπουδήποτε στο χάρτη, αλλά αναγνωρίζει την ελληνική σημαία μόνος του! 
Κι αυτός, φυσικά, κάνει τη ζωγραφική του μαζί με τον μπαμπά μας τον καλλιτέχνη και κάνει γύρω γύρω το μαρκαδόρο και λέει «μαμά, ε μπάλα» (μαμά, είναι μπάλα).
 
Και ζητάει Μίκυ Μάους στην τηλεόραση (Μίνι λέει δηλαδή αλλά τους εννοεί και τους δυο Μίκυ και Μίνι) κι αν δεν έχει ή δεν του βάζουμε λέει «κακόλου α Νίνι» (καθόλου δεν έχει Μίνι!) 
#QualityTimeWithKids Αυτή την εβδομάδα τα χάρηκα πολύ! Μείναμε μαζί όλο το Σαββατοκύριακο, πήγαμε για τα ψώνια μας, κάναμε την παραθαλάσσια βόλτα μας, παίξαμε στο σπίτι, μαγειρέψαμε και την Κυριακή το πρωί μου λέει η Ρέα «Μαμά, πάμε στην πλατεία για καφέ;» Δεν το πολυσκέφτηκα! Τα έντυσα, έβαλα κι εγώ τα κυριακάτικά μου (!) και φύγαμε! Καθίσαμε οι τρεις μας στην καφετέρια και πραγματικά πολύ μου άρεσε. Κάθισαν άνετα χωρίς θέματα, γκρίνιες κλπ. και ήπιαν τους χυμούς βύσσινο που παρήγγειλαν!!! Και ήπιε και η μαμά το λάττε της βέβαια!
Μετά πήγαμε και την αγαπημένη μας βόλτα στα στενάκια και τις εκκλησίες και είπαμε και τα δικά μας!!! 
#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Κάνω τόσο καιρό γυμναστική και τώρα ξεκίνησα να τρέχω χωρίς να γκρινιάζω για το τρεξιμο! Μου είπε ο προπονητής μας κάποια tips τα οποία με βοήθησαν πάρα πολύ και βλετίωσα πολύ και το τρέξιμό μου αλλά και την αντοχή μου για μεγαλύτερες αποστάσεις! Υπέροχη αίσθηση! Και έχω και το αγόρι μου που με ανεβάζει συνέχεια και μου φτιάχνει ακόμα περισσότερο την (ήδη υψηλή βεβαίως βεβαίως!!!!) αυτοπεποίθησή μου, οπότε σίγουρα πιάνει τόπο τόση προπόνηση!
Και το ποιο σημαντικό είναι ότι είμαστε πολύ καλή ομάδα με τις υπόλοιπες κοπέλες! Χαίρομαι τόσο να πηγαίνω!
 
#QualityTimeForParents Κακά τα ψέματα, παιδιά! Η μαμά πρωτάρα ξέρει να τον βρίσκει τον προσωπικό της χρόνο και ξέρει να βρίσκει και τρόπους να περνάει όμορφα! Πήγαμε -μετά από 15 ημέρες παρακαλώ (!!!!)- για καφέ με τις κολλητούλες και είπαμε να τον ευχαριστηθούμε ακόμα περισσότερο δίπλα στη λιμνοθάλασσα, κάτω από τον υπέροχο χειμωνιάτικο ήλιο!
#MommyBlogging Συνεχίζω να καταγράφω ωραίες ιδέες και έχω βάλει και το αγόρι μου σε αυτόν τον τρόπο σκέψης: μόλις βρει μια ωραία ιδέα για το σπίτι ή για άρθρο μου τη στέλνει! Πολλά και τα ωραία εμψυχωτικά σχόλια και αισθάνομαι τόσο όμορφα!!!
 
#HomeImprovement #HappyHousewife Ήρθε και ο πεθερός μου (μάστορας όχι αστεία, ερασιτέχνης αλλά καλύτερος από επαγγελματία!!) και μας έβαψε κάποιους τοίχους που είχαν πάρει υγρασία. 
Αυτό δεν άλλαξε κάτι, αφού δεν αλλάξαμε τα χρώματα στο σπίτι (τα οποία τα είχε επιλέξει όλα το αγόρι μου- και διακοσμητής!), αλλά εγώ βρήκα ευκαιρία μέσα στο γενικό χαμό και τις έκανα τις αλλαγές μου! Αλλαγές στη διακόσμηση! Ε και σε κάποια έπιπλα! Τρελλαίνομαι για αυτές τις αλλαγές! Θα τα βγάλω φωτογραφία να τα ανεβάσω …κάποια στιγμή! 

 
#ΌμορφεςΕικόνες #ΤοΠαίζωΚαιΦωτογράφοςΤώρα Autumn look δίπλα στο σπίτι μας…. Αυτός ο τοίχος, από ένα παλιό αρχοντικό, το καλοκαίρι είναι καταπράσινος! Πανέμορφο!
  
 
 
Σέλφι όπως πάντα γιατί η μαμά είναι μεγάλο ψώνιο!…ε ίσως και η κόρη λίγο… 🙂
Σας φιλώ ❤


post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (62η εβδομάδα)

Ήρθε ο Νοέμβρης!!! Ο μήνας που το αγοράκι μου το μικρό θα γίνει δύο! Νιώθω τόσο όμορφα! Μπορώ να καθίσω και να γράψω και χίλιους τρόπους για να μας φτιάχνει η διάθεση! Δε θα το κάνω! Μην ανησυχείτε!!! Ήταν μια υπέροχη εβδομάδα, αλήθεια: βόλτες, χαμόγελα, παιχνίδια, αγκαλιές και όμορφες ατάκες!


#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 6 μηνών)  Η Ρέα συνεχίζει να διανύει το στάδιο της κοκέτας! Βραχιόλια, κοσμήματα, τσιμπιδάκια στα μαλλιά… Ευτυχώς, έχει βελτιωθεί πολύ η κατάσταση με την επιλογή ρούχων τα πρωινά πριν το σχολείο! 

Και τρελλαίνεται για τη ζωγραφική! Κάθεται με τις ώρες και ζωγραφίζει με τους μαρκαδόρους, γράφει γραμματάκια και φτιάχνει σπιτάκια, παιδάκια, λουλουδάκια, με γαλανούς ουρανούς, συννεφάκια με βροχή και ουράνια τόξα!!!
Και παρόλο που τσακώνεται με τον αδερφό της για τα παιχνίδια, το πόσο χαίρεται όταν συναντιούνται μετά από χωριστά weekends δεν περιγράφεται! 

Θέλει τόσο πολύ να μεγαλώσει! Συνέχεια μου λέει «μαμά, κοίτα, μεγάλωσα, σε έφτασα!» Κάποια στιγμή της είπα:
– «Πωπω, Ρέα! Έχεις μεγαλώσει τόσο πολύ και κάνεις τόσα πράγματα μόνη σου!» 
– «Μπερδεμένη μαμά! Δηλαδή είμαι 4 και εσύ με πας ακόμα στον παιδικό!!»

Παίζουν με τον Άρη με τα καπάκια που μαζεύουμε (τιτί, όπως λέει και ο Άρης το καπάκι) και βρίσκουν καπάκια από Coca-Cola:
– «Μαμά, μόλις μεγαλώσω θα πίνω κι εγώ coca-cola σαν τον μπαμπά! Και θα πίνω και ούζο και τσίπουρο…»
– «Τόσα πολλά, Ρέα μου;»
– «Α και μπύρα!» (Ουφ… ανακουφίστηκα… αφού θα πίνει και μπύρα!) Και πετάγεται και ο Άρης και λέει:

– «Μαμά, κι εγώ καλακάλα» (κι εγώ coca-cola! Αυτός δε θα το ρίξει στο αλκοόλ!!)

Κάθε μέρα γυρίζει από το σχολείο με «Μηδέν» στο χεράκι της γιατί δεν έχει φάει τίποτα! Αλλά και κάθε μέρα μου υπόσχεται «Μαμά, αύριο θα πάρω 10!!», το οποίο δε συμβαίνει ποτέ, αλλά ούτε και με απασχολεί ιδιαίτερα για να είμαι ειλικρινής, αφού μετά τρώει στο σπίτι. Και άκουσα και την ατάκα «Το φαγητό μου δίνει ενέργεια και τη χρειάζομαι την ενέργεια!» 

Επίσης, της αρέσει να διαβάζει το βιβλίο της με τις εποχές. «Μαμά, η αγαπημένη μου εποχιά (!!) είναι η Άνοιξη γιατί ανθίζουν τα λουλούδια!»
Και πάει και ο μικρός και χώνεται δίπλα της να διαβάσει μαζί της και αυτή δε θέλει και γυρίζει και μου λέει: «Μαμά, ο Άρης λέει πως όλα τα λουλούδια ανθίζουν το χειμώνα και τα ζωάκια φεύγουν το καλοκαίρι για τις ζεστές χώρες!». Κουβέντα δεν είπε το μαυρόπαιδο!!!
 

Α και της έμαθε η θεία της ένα παιχνίδι με φρούτα και ξετρελάθηκε: κάποιοι είναι πχ το μήλο, κάποιοι το αχλάδι και κάποιοι η μπανάνα. Ανάλογα με το ποιο φρούτο φωνάξει ο «επιβλέπων», εκείνα τα παιδιά αρχίζουν να τρέχουν. Μόλις ακουστεί «φρουτοσαλάτα» τρέχουν όλο μαζί. Η Ρέα έκανε και παραλλαγές: 
– «Θα είμαστε γλυκά. Εγώ θα είμαι η τάρτα. Και θα τρέχουμε όλοι μαζί μόλις πεις ζαχαροπλαστείο!!!!!» ή
– «Θα είμαστε ψωμιά. Εγώ θα είμαι το μαλακό ψωμί. Και με τη λέξη φούρνος θα τρέχουμε όλοι μαζί!!!!». Το γλυκό μου κοριτσάκι! Μα πόση φαντασία και σπιρτάδα έχει αυτό το παιδί! (Η μαμά κουκουβάγια ξαναχτυπά!)

  
#Aris #MyCuteSon (23 μηνών) Ο Άρης, από την άλλη, συνεχίζει να διανύει το στάδιο της …Πέππας!! Νομίζω πως τη βλέπει και στον ύπνο του! Δεν εξηγείται αλλιώς! Και η γλωσσούλα του έχει λυθεί για τα καλά!

– «Μαμά, τίτα! Λελάλο τοτό! («Μαμά, κοίτα! Μεγάλο παγωτό!» και μου δείχνει ένα πυργάκι που έφτιαξε από Lego!)
– «Μαμά, κοκόν!» (ποπ κορν)
– «Μαμά, Έα ε λιλίλι» («Μαμά, η Ρέα πήρε το ψαλίδι!». Σ.σ. Ένα ψαλίδι χειροτεχνίας παιδικό. Οπότε για να μη ζηλεύει του έφερα ένα άλλο ψεύτικο, αλλά δεν το ήθελε γιατί του φαινόταν πολύ ψεύτικο σε σχέση με της Ρέας!) 

– «Έα, έλα ποπόποπο!» («Ρέα, έλα στον παιδότοπο!»)

Α και είναι και πάρα πολύ ευγενικός! «Πακαλώ Πέππα», «Πακαλώ νεό (νερό)», «Πακαλώ παλά (παζλ)», «Πακαλώ ντέλε (τάμπλετ)»! Μόλις του δώσεις αυτό που θέλει λέει και «τατώ» (ευχαριστώ) και μόλις σου το δώσει πίσω λέει «τετέτε» (ορίστε). Μου φέρνει και το τηλέφωνό μου αν το βρει κάπου και λέει «τατά σου» (δικιά σου).

Του αρέσουν πολύ τα παζλ! Έχει στη γιαγιά του ένα παζλ με ζωάκια, που πλέον ξέρει που μπαίνει κάθε κομμάτι βλέποντας μόνο το σχήμα του από την ανάποδη πλευρά. Στο παζλ που παίζει στο τάμπλετ, ζητάει συγκεκριμένα ζωάκια «Νταντάρι (Λιοντάρι)», «Καλικάλι (Σαλιγκάρι)», «Μαμού (Μαϊμού)» και τα οποία τα φτιάχνει αρκετά καλά! 

Μια μέρα του φόρεσα καζάκα και η αδερφή μου του έλεγε «Άρη, είσαι καζάκας;» κι αυτός φώναζε «Νιάνια, κιάκι κακάκα! Άη!!» («Μαριάννα, όχι καζάκας, Άρης»!!)

Μας πετάει την μπάλα και λέει «Κιάκε» (Πιάσε!) και μετά την πετάει ψηλά και λέει «Γκολ»! 
 


(Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες φράσεις ξεκινούν με το «μαμά». Μου έχει αδυναμία το αγόρι μου!) 


#QualityTimeWithKids #WeekendInAthens Αυτή την εβδομάδα τον ξεχάσαμε λίγο τον παιδότοπο! Θέλουν να βλέπουν τη μαμά και τον μπαμπά και είναι συνέχεια στο σαλόνι! Αλλά ασχολήθηκαν πολύ με τη ζωγραφική στο μικρό τραπεζάκι «ζωγραφικής» που τους φτιάξαμε! 



Το Σαββατοκύριακο πήγαμε Αθήνα με τον Άρη (η Ρέα έμεινε στη γιαγιά την πεθερά και ασχολήθηκε με τη διαλογή ελαιών!!!!) και τη Μαριάννα με τον Πολ. Το αγόρι μου το μικρό αν και ανάρρωνε από ιωσούλα ήταν πολύ συνεργάσιμο, καθόταν στο καρότσι και βολτάραμε ή κουβαλούσαμε μαζί το καρότσι! Τον χάρηκα πολύ και διαπιστώνω τελικά πως δεν μπορώ να ασχοληθώ ποιοτικά όσο θα ήθελα με τα δύο παιδιά όταν είμαι και με τα δύο ταυτόχρονα και έχω τόσα πρακτικά που πρέπει να κάνω (φαγητό, άλλαγμα, δουλειές σπιτιού κλπ). 

Τώρα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να περάσουμε ποιοτικό χρόνο μόνο με το γιο μας και να παίξουμε, να βγούμε για φαγητό, να κάνουμε τα ψώνια μας, να γελάσουμε και να κοιμηθούμε και αγκαλίτσα! Γενικά, πολλή αγκαλίτσα αυτή την εβδομάδα!

#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Νάτη πάλι η γυμναστική! Μιλάμε για κόλλημα, όχι αστεία! Τα έχουμε ξαναπεί αυτά! Έφαγα, βέβαια, λίγο παραπάνω λόγω Αθήνας, αλλά έκανα και τα βάρη μου αυτή την εβδομάδα, έτρεξα πολύ και …ίδρωσα και πολύ!
Α, ξέχασα να πω πως δυο παιδιά από την ομάδα του αγαπημένου μου προπονητή έτρεξαν και τερμάτισαν στο Μαραθώνιο με πολύ καλό χρόνο και μάς έκαναν όλους υπερήφανους!   

#QualityTimeForParents Πήγαμε Αθήνα, λοιπόν, και μείναμε όλοι μαζί. Αυτό το αγόρι πολύ το αγαπώ! Τον άντρα μου εννοώ καλέ! Με προσέχει, με αγαπάει, με αγκαλιάζει και κάθε μέρα με κάνει να νιώθω ο πιο πολύτιμος και όμορφος άνθρωπος στον κόσμο!!! Χαρήκαμε πολύ τις στιγμές μας αυτή την εβδομάδα, είδαμε όμορφες ταινίες, φάγαμε νόστιμη σοκολατόπιτα, αράξαμε στον καναπέ και διαβάζαμε τα περιοδικά μας!
Δυστυχώς, δε συνάντησα την αγαπημένη μου ξαδερφούλα για να αράξουμε μαζί στο σπίτι με τα παιδιά μας, να πιούμε τα ωραία μας καφεδάκια και να φάμε cupcakes, γιατί ήταν άρρωστα τα μικρά μας και αποφύγαμε τη συνάντηση… Περιμένω, όμως, με αγωνία τα Χριστούγεννα! Δυστυχώς, δε βρεθήκαμε καθόλου για καφεδάκι ούτε με τις κολλητούλες για να πούμε τα δικά μας… Αλλά θα προσπαθήσουμε να τον κάνουμε διπλό και τριπλό την επόμενη εβδομάδα!! 

  

#MommyBlogging Καλά, έχω βρει τις άπειρες ιδέες και τα άπειρα blogs και sites με υπέροχες ιδέες και tips για έμπνευση, αλλά ακόμα δεν έχω καταφέρει να τις περάσω στο blog μου… Επιφυλάσσομαι ότι κάποια στιγμή θα το κάνω και θα το κάνω και καλά! 



Έφτιαξα και Tumblr! Τι είναι αυτό; Είναι σαν ένα μικρό blog, αλλά και κοινωνικό δίκτυο μαζί (ένας συνδυασμός blog με twitter!!! χαχαχα), όπου μπορούμε να δημιουργήσουμε τη σελίδα μας και να ανεβάσουμε δημοσιεύσεις, εικόνες, βίντεο, αποφθέγματα, αλλά και ηχητικά μηνύματα. Οι χρήστες μπορούν να ακολουθήσουν άλλους χρήστες ή να επιλέξουν να μετατρέψουν το μπλογκ τους σε ιδιωτικό. Η ιστοσελίδα έχει σχεδόν 91.7 εκατομμύρια δημοσιεύσεις την ημέρα!!! Το ξέρατε; Ούτε εγώ!! (#η_άχρηστη_πληροφορία_της_εβδομάδας)
Α και χαίρομαι τόσο πολύ με τα likes στη σελίδα της Μαμάς Πρωτάρας στο Facebook! Σας ευχαριστώ!!



#HomeImprovement #HappyHousewife Στην Αθήνα μείναμε στο σπίτι μιας απίστευτης φίλης, η οποία μας το παραχώρησε και μας σκλάβωσε με όλη αυτή την φιλοξενία! Μας έδωσε, όμως, και άπειρες ιδέες! Μιλάμε για ένα σπίτι ζεστό, με πολλά χρώματα, έξυπνες χρήσεις αντικειμένων, πρωτότυπες ιδέες διακόσμησης… Ήθελα να το φωτογραφίσω όλο για να κρατήσω αυτες τις ιδέες! Οπότε καταλαβαίνετε πως μετά από αυτό οργίασε το μυαλό μου για το τι αλλαγές θα κάνω στο σπίτι!!!
Α, αυτή την εβδομάδα, αποφασίσαμε με το αγόρι μου να βάψουμε κάποιους τοίχους στο σπίτι και να πάρουμε μοκέτα για το δωμάτιό μας! Ανακαίνιση φωλίτσας νο2!! Χαιρόμαστε τόσο πολύ το σπίτι μας και τις στιγμές μας εκεί και πιστεύω αυτό είναι το κλειδί της ευτυχίας: να έχεις μια συντροφιά που θα είναι εκεί πάντα δίπλα σου και θα σε αγαπάει και θα σε στηρίζει και μικρές πινελιές γέλιου και μαγείας στην καθημερινότητά σου!! Τι άλλο να ζητήσεις;

 

Τι; Δεν έχει σέλφι; Α είπα κι εγώ!

 

Σας φιλώ ❤
 

post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (61η εβδομάδα)

Η τελευταία εβδομάδα Οκτωβρίου μάς την έκανε λίγο και μάς αρρώστησε…  οικογενειακώς! Όμως, τι έχουμε πει; Ναι, ναι, έτσι ακριβώς! Δε χαλάμε με τίποτα τη διάθεσή μας! Γιατί να μας αποσυντονίσει λίγη κούραση, λίγη γκρίνια παραπάνω; Όλα περαστικά είναι και μάς φέρνουν πιο κοντά ο ένας στον άλλο!!!

#Rea #MySweetDaughter (3 ετών και 6 μηνών)  Η Ρέα αυτή την εβδομάδα τραγουδούσε το «παιδιά, της Ελλάδος παιδιά» στο σπίτι και μάλιστα μου διηγήθηκε την ιστορία της 28ης Οκτωβρίου:
-«Ήρθαν οι Ιταλοί για να πάρουν την πατρίδα μας και οι Έλληνες φώναξαν δυνατά ΟΧΙ και οι Ιταλοί φοβήθηκαν και έφυγαν!» (Μιλάμε για φωνή, όχι αστεία!!!)
Και μας έφερε στο σπίτι πολλές ζωγραφιές στις οποίες, όπως μου λέει, «δε βγαίνω καθόλου απ’έξω»! (εννοεί έξω από το περίγραμμα της εικόνας!)

Και φυσικά, για άλλη μια εβδομάδα έλεγε τα δικά της …γλωσσοποιήματα!! Εντωμεταξύ, φοράει συνέχεια ένα τούλι που είχα εγώ στα «craft supplies» μου (καλά, πόσο μπροστά μπορεί να είμαι;;; …Στα υλικά χειροτεχνίας μου που σπάνια χρησιμοποιώ εννοώ!!) και προσποιείται ότι είναι πριγκίπισσα. Φοράει και τα άπειρα βραχιολάκια-λαστιχάκια για μαλλιά-οτιδήποτε παρόμοιο και μου λέει «μαμά, κοίτα πόσο μόδα είμαι!!
 

Για κάποιο λόγο, όμως, που δεν έχω προσδιορίσει ακόμα, μου λέει μια μέρα:
– «Αυτό, μαμά, δεν είναι φουστάνι! Είναι ζακέτα που τη φοράμε για να ιδρώνουμε!» (τύπου μασαζοκαλσόν να εννοεί το παιδί μου;;;; Πού το άκουσε αυτό πάλι;)


Α και η θεία της παίζει μαζί της αυτή την εβδομάδα την καμαριέρα και τακτοποιούν τα πράγματα (μάλλον βάζει το παιδί μου και της κάνει τις δουλειές και το βάφτισε παιχνίδι!!!!). Τελοσπάντων η Ρέα τρελλαίνεται! Κάποια στιγμή λέει στη θεία της:
– «Α αυτό το κάνει και η μαμά μου!»
– «Α και η μαμά σου είναι καμαριέρα;»
– «Ναι, αλλά είναι κ
ουρασμένη καμαριέρα». (Από μικρό κι από τρελό…)


#Aris #MyCuteSon (23 μηνών) Ο Άρης αυτή την εβδομάδα έμαθε το όχι, το «κιάκι» όπως το λέει και το χρησιμοποιεί όσο δεν πάει!!
– «Άρη, θες γάλα;»
– «Κιάκι».
– «Άρη, πάμε για ύπνο;»
– «Κιάκι».
– «Άρη, έλα να ντυθούμε.»
– «Κιάκι». 

– «Άρη, έλα να σε πάρω αγκαλιά».
– «Κιάκι. Κάκω.» (Κάτω δηλαδή…) Και κάθε φορά με τον αντίστοιχο (γκρινιάρικο συνήθως…) στόμφο!!

Και όλη την ημέρα (όταν λέω όλη την ημέρα εννοώ από το πρωί που ξυπνάει και μέχρι να πάει για ύπνο) ζητάει «Πέππα» και «τατά» (μπισκότα)! Και όταν του λέω «όχι άλλη Πέππα, γιατί δεν έχει μπαταρία το τάμπλετ», πέφτει στα πατώματα και…ζει το δράμα του!!!

– «Άρη, όχι άλλο μπισκότο! Ξέρεις πόσα έφαγες;»
– «Ναι. Κέκα!» (Εννοεί δέκα. Για ό,τι αριθμό και να τον ρωτήσεις, θα σου πει «κέκα»!) 

Κάθεται, λοιπόν, ο κύριος αραχτός στον παιδότοπο αλλά τη θέλει και την παρέα του παρόλο που η αδερφή του του παίρνει όλα τα παιχνίδια! Και τη φωνάζει «Έα, λαλό!!!» (Ρέα, έλα εδώ…. φυσικά! Τι ρωτάτε;)
Και ζητάει και την ντεντάλια (βεντάλια), τα κιγιά (κλειδιά) και τον κακό (φακό)! Τα απαραίτητα!! Το αγαπημένο του παιχνίδι, όμως, είναι να
κάνουμε «κηκή», δηλαδή να κάνουμε σκηνή με την κουβέρτα! Και όταν κάνουμε, μετά από λίγο λέει «πάλι» και αν του πεις «τώρα θα πάμε στο σαλόνι» λέει «καλά»!!

Α μου φτιάχνει και τσάι! Έρχεται με τα ψεύτικα φλυτζανάκια από τα παιχνίδια τους και λέει «μαμά, τσάι» και μετά παίρνει και δικό του ποτήρι και μου τσουγκρίζει και μου λέει «μάμα» (γεια μας)!

Αλλά γέλασα πολύ όταν κάποια στιγμή μου έπεσε το τάμπλετ πάνω του εκεί που καθόμασταν στον καναπέ και μου λέει «Μαμά, κατακάκο Άη!» (Μαμά, καταλάθος το έριξες πάνω στον Άρη!!)

#QualityTimeWithKids Αυτή την εβδομάδα δεν είχε καμία «no kids» μέρα, οπότε τα χαρήκαμε τα μωρά μας! Παίξαμε πολύ στο σπίτι, μάθαμε το παιχνίδι «ζεστό ή κρύο» (αυτό που κρύβουμε κάτι και μόλις πλησιάζει ο άλλος στην κρυψώνα λέμε ζεστό, αλλιώς λέμε κρύο), ζωγραφίσαμε και ειδικά με τον μπαμπά κάναμε μεγάλες καλλιτεχνίες αφού και ο μπαμπάς μας θυμάται την αγάπη του στη ζωγραφική και ξεδιπλώνει μαζί με τα μικρά μας το ταλέντο του! 

Και γιορτάσαμε και την επέτειο του ΟΧΙ με μια βόλτα στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι. Φυσικά, ο Κήπος των Ηρώων αναφέρεται στην Έξοδο του Μεσολογγίου κλπ, δηλαδή στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης. Αλλά κάπως πρέπει να μπαλώσει η μαμά το ότι χάσαμε την παρέλαση γιατί φέτος για πρώτη φορά έγινε μια ώρα νωρίτερα και η μαμά δεν το ήξερε! Μα ποια μαμά πάει καθυστερημένα στην παρέλαση και η παρέλαση έχει τελειώσει!!;; Η μαμά μου λέει για αυτές τις περιπτώσεις «Κίνησε ο Εβραίος να πάει στο παζάρι κι ήταν η μέρα Σάββατο»!
Αλλά περάσαμε πάρα πολύ ωραία στον Κήπο των Ηρώων (το σώζω καθόλου;) Είναι ένας υπέροχος χώρος, γεμάτος μνημεία και ψηλά δέντρα, καθαρός και περιποιημένος, με άνεση για τα παιδιά να τρέξουν, να παίξουν, αλλά και να μάθουν!! 
 


#Fitness #LoveYourBody #LoveYourself #Crossfit #Bootcamp Καλά τι νομίζατε; Θα έγραφα δυο τρεις τέσσερις φορές για τη γυμναστική και φτάνει; Όχι, αγαπητοί μου! Θα γράφω συνέχεια, μέχρι να βαρεθείτε να με διαβάζετε! Εγώ χύνω τον ιδρώτα μου εκεί πέρα! Δίνω μάχη με τα όριά μου και κάνω και τα προσωπικά μου ρεκόρ! Θα γράψω και θα ξαναγράψω!!!
(Στον πίνακα είναι ο αριθμός επαναλήψεων που έβγαλα ανά άσκηση. Το 320 είναι το σύνολο! Δεν είμαι κανένας πρωταθλητής!!).
 

  
#QualityTimeForParents #FunWithFriends Μπορεί να μην είχαμε «no kids days» αλλά η μαμά πρωτάρα δεν μπορεί χωρίς τις κολλητούλες! Με τη στήριξη του μπαμπά (που ήταν και ασθενής-respect!!!) το πήγα το καφεδάκι μου! Ένα, αλλά μοναδικό όπως πάντα!! (Αν και η ξενιτεμένη κολλητούλα μάς λείπει πολύ!!)

#MommyBlogging Και αποφάσισα αυτή την εβδομάδα να επεξεργαστώ τις φωτογραφίες μου με την εφαρμογή του Fotor στο κινητό μου (για πιο γρήγορα), και είπα να πιω το λαχταριστό λάττε που μου έφερε το αγόρι μου, και είπα να σκεπάσω τους ώμους μου με μια κουβερτούλα, και είπα και στο αγόρι μου όλο τρυφερότητα «πήγαινε, μωρό μου, καμιά βόλτα. Μια χαρά θα είμαστε!», και είπα να καθίσω μπροστά στο λάπτοπ και να αρθρογραφήσω για την περασμένη εβδομάδα με την ησυχία μου, από το σπίτι αυτή τη φορά και όχι από το γραφείο!
Μιλάμε, όμως, πως τα παιδιά μυρίζονται τις απολαυστικές-αραχτές στιγμές της μαμάς! Αυτό είναι σίγουρο! Και δεν την αφήνουν να τις πραγματοποιήσει! Μιλάμε, όμως, δε κάθισαν λεπτό στον «αγαπημένο» τους κατά τ’ άλλα παιδότοπο, δεν μπόρεσαν να παίξουν μαζί ούτε λεπτό χωρίς τσακωμό, δεν μπόρεσα να καθίσω ούτε δευτερόλεπτο στην καρέκλα και, φυσικά, δεν έκανα τίποτε άλλο πέρα από το διαιτητή!!
Και για να πάνε για ύπνο και τελικά να γράψω το ρημαδοάρθρο μου, έπρεπε να ηχογραφήσω cd με 14 τραγούδια -δεν το λέω έτσι, όπως λέμε 1000 τραγούδια!- (με συγκεκριμένη σειρά προτίμησης!!) και να διαβάσω όλα τα καιρικά φαινόμενα και όλες τις δραστηριότητες ανθρώπων, ζώων και φυτών ανά εποχή (από το πολυαγαπημένο μας βιβλίο «Οι 4 εποχές»)!
Αλλά όλα τα νεύρα πάνε περίπατο όταν ακούς το «μαμά, σ’αγαπώ» από την κόρη σου και όταν σου κάνει «κούκου τα» ο γιος σου από την κούνια! Ύπουλα πλασματάκια που μας κάνετε ό,τι θέλετε!!!!

#HomeImprovement #HappyHousewife Μμμμμμμ….. Τι έκανα αυτή την εβδομάδα; Έφτιαξα βάφλες μπανάνας με τη συνταγή της Ελπίδας του blog TwoBoysAndHope και έφαγε ακόμα και η κόρη μου που σιχαίνεται την μπανάνα! Εγώ, φυσικά, τις έφαγα με μερέντα! 
Μάλλον ήταν πολύ κουραστικό όλο αυτό με τη μαγειρική γιατί δε θυμάμαι να έκανα και κάτι άλλο διαφορετικό για το σπίτι! Χαχαχαχα
  
Α εφαρμόζω και μια «ριζοσπαστική» μέθοδο να μην «μπουχτίζει» ο νεροχύτης μου: πλένω κάθε βράδυ τα πιάτα και δεν τα αφήνω να μαζευτούν! Καλά πώς το σκέφτηκα!!!!;;;;
Το ίδιο προσπαθώ να κάνω και με τα ασιδέρωτα, τα οποία βάζω σε ένα μικρό καλαθάκι, το οποίο προσπαθώ να μην αφήνω να ξεχειλίσει… Αυτό δεν ξέρω πόσο ακόμα θα κρατήσει, αφού τα παιδιά μου καθημερινά (ίσως και πρωί και απόγευμα) χρειάζονται διαφορετικό ντύσιμο γιατί λερώνονται!

Και οι σέλφις μας:
 

Όχι πως είναι λίγο αποτυχημένη….

Σούπερ πετυχημένη! Κουκλάκια ζωγραφιστά!

Σας φιλώ ❤ 

 

post signature