Αρχείο ετικέτας Do-it-all-Mommy

37 κεράκια – 37 πράγματα που έμαθα αυτά τα χρόνια

1. Να είμαι καλοπροαίρετη και να μην κρίνω τους άλλους. Ποτέ δεν ξέρεις τι περνά ο άλλος και γιατί κάνει ό,τι κάνει.

2. Να λέω αυτό που νιώθω. Είμαι πολύ μεγάλη για να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου αλλά και να κάνω χατήρια που δε θέλω. Να λέω όχι.

3. Να μη συναναστρέφομαι με τοξικούς ανθρώπους. Να κυνηγάω τη θετική ενέργεια όπου τη βρω.

4. Να μην αγχώνομαι με τα ανούσια. Έχω ήδη πολλά στο κεφάλι μου. Γιατί να με απασχολούν χαζομάρες;

5. Να προσπαθώ, αν μπορώ, να κάνω τους άλλους χαρούμενους. Να λέω χαμογελαστές καλημέρες.

6. Να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου. Όταν κάνω λάθος, να το παραδέχομαι.

7. Το να ακούω είναι πολύ πιο σημαντικό από το να μιλάω. Και το λέω εγώ αυτό που δε βάζω γλώσσα μέσα!

8. Να προσέχω το σώμα μου και την υγεία μου. Να τρώω σωστά και να κάνω άσκηση. Να έχω σωστή διατροφή για πάντα, να τρώω από όλα αλλά με μέτρο.

9. Να μη βαριέμαι να κάνω βόλτες και ταξίδια. Έστω και πολύ κοντινά. Να ανοίγω τα μάτια μου στον κόσμο, στη φύση.

10. Να διαβάζω περισσότερο. Να φτιάχνω χρόνο για να διαβάζω βιβλία.

11. Να αφήνω το κινητό στην άκρη. Δε χρειάζεται να είμαι stand by σε όλους και σε όλα.

12. Να μη με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων για μένα. Δεν το τηρώ πάντα, αλλά ξέρω ότι δε μου προσφέρει κάτι να ανησυχώ για το τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα.

13. Να «μαρικοντίσω» (που λέει και η αδερφή μου, δηλαδή να χρησιμοποιήσω τη μέθοδο #KonMari) όλα τα περιττά από τη ζωή και το χώρο μου. Να απλοποιώ όσο μπορώ.

14. Να ακούω πολλή μουσική και να τραγουδάω. Ακόμα κι αν δεν έχω καλή φωνή.

15. Να αποδεχθώ ότι υπάρχουν και ηλίθιοι στον κόσμο, άτομα που δεν μπορώ να τους αλλάξω γνώμη, που απλά βγάζουν κακία χωρίς λόγο, που δε χρειάζεται να τους δίνω αξία και να ασχολούμαι.

16. Να μη συγκρίνω τον εαυτό μου και τη ζωή μου με άλλους. Να θέλω να γίνομαι εγώ προσωπικά καλύτερη.

17. Να αποδέχομαι και τις άσχημες στιγμές, να στηρίζω τους ανθρώπους δίπλα μου όσο μπορώ και να προσπαθώ να βγω πιο δυνατή.

18. Να μη θεωρώ ότι τα ξέρω όλα. Να ζητάω τη συμβουλή αυτών που γνωρίζουν καλύτερα.

19. Να αγαπώ τον εαυτό μου και να τον βάζω προτεραιότητα. Αν δεν είμαι εγώ καλά, δεν μπορώ να βοηθήσω και κανέναν άλλον.

20. Να ζητώ βοήθεια όταν τη χρειάζομαι. Δε χρειάζεται να αποδείξω σε κανέναν ότι έχω σούπερ δυνάμεις και τα καταφέρνω όλα. Αυτό το έμαθα ειδικά όταν έκανα παιδιά.

21. Να στηρίζω τους φίλους μου, τους ανθρώπους δίπλα μου, να τους ενθαρρύνω να κυνηγούν τα όνειρά τους.

22. Αν θέλω να γίνει μια αλλαγή, πρώτα πρέπει να αλλάξω εγώ. Από μένα ξεκινάνε όλα.

23. Όταν θέλω να πάρω μια απόφαση να αναρωτιέμαι: Είμαι περήφανη για αυτή την επιλογή;

24. Να μη φοβάμαι να δοκιμάσω νέα πράγματα: και ναι, το λέω εγώ που ξεκίνησα να τρέχω στα 30 μου!

25.  Να συναναστρέφομαι με άτομα που με εμπνέουν, που με παρακινούν να γίνω καλύτερη, αυτούς που με κάνουν χαρούμενη όταν είναι γύρω μου. Αυτοί οι άνθρωποι φωτίζουν τη ζωή μου και φέρνουν μαγεία στις στιγμές μου.

26. Να πιστεύω στον εαυτό μου και στις δυνατότητές μου. Να κάνω ό,τι μπορώ για να βελτιώνομαι, να μαθαίνω όλο και περισσότερα.

27. Να γράφω τα πάντα, να φτιάχνω λίστες με τι χρειάζομαι, τι πρέπει να κάνω κλπ. Το «θα το θυμηθώ» δεν παίζει καθόλου πλέον!

28. Να μη λέω ποτέ από Δευτέρα, να μην αναβάλλω για αύριο αυτό που μπορεί να γίνει σήμερα.

29. Το ταξίδι είναι ο προορισμός. Η εμπειρία που αποκτώ είναι το κέρδος για ό,τι προσπαθώ να κάνω.

30. Δεν μπορώ να έχω έλεγχο των πάντων. Να με απασχολούν μόνο αυτά που μπορώ να αλλάξω.

31. Να προσπαθώ για τις σχέσεις μου, για το γάμο μου. Να αγκαλιάζω τον άνθρωπό μου, να του χαμογελάω το πρωί, να τον φιλάω για καληνύχτα, να ακούω τα όνειρά του, να κάνουμε πράγματα μαζί.

32. Να λέω στους ανθρώπους ότι τους αγαπώ. Να τους λέω για τα όμορφα πράγματα που βλέπω σε αυτούς. Να μην αφήνω μια καλή κουβέντα που σκέφτηκα χωρίς να ειπωθεί.

33. Όταν παρουσιάζεται κάποιο πρόβλημα, να προσπαθώ να βρω λύση, να γίνομαι πρακτική. Όπως λέει πάντα ο πατέρας μου «τι κάνουμε είναι το θέμα. Όλα τα άλλα είναι ρεπορτάζ.»

34. Να κάνω αυτό που αγαπώ. Να ακούω την ψυχή μου, τα πάθη μου.

35. Να είμαι ευγνώμων για ό,τι έχω στη ζωή μου. Να χαίρομαι την κάθε στιγμή γιατί τα χρόνια περνούν γρήγορα. Να έχω ενσυνείδηση για κάθε πράξη που κάνω. Να την απολαμβάνω και να τη ζω όσο μπορώ.

36. Πολύ σημαντικό: Να είμαι το σωστό παράδειγμα για τα παιδιά μου. Να μη χρειάζεται να λέω το σωστό. Να το δείχνω με τη στάση μου.

37. Το πιο σημαντικό: να μην έχω προσδοκίες για το πώς θα μπορούσε ιδανικά να ήταν η ζωή μου. Να χαίρομαι και να απολαμβάνω με αυτά που έχω.

Οδηγίες επιβίωσης γονιού σε καραντίνα

Κάθε μέρα που περνάει, σκεφτόμαστε πόσο θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.
Είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι, ή εν πάση περιπτώσει, δεν έχουμε τη δυνατότητα να βγούμε έξω και να συναντηθούμε με τους φίλους μας κλπ.
Θέλουμε να τρώμε, η ψυχολογία μας πέφτει, αγχωνόμαστε – ή και φοβόμαστε – για το τι θα γίνει.
Εννοείται πως σίγουρα θα υπάρξουν και «καλές», ή τελοσπάντων, ήρεμες μέρες. Αλλά θα υπάρξουν και πολλές που θα νιώθουμε να πνιγόμαστε, να πελαγώνουμε.

 
Δε θα αρχίσω τα «να βγει κάτι θετικό, ας δούμε τη θετική πλευρά κλπ κλπ» (βέβαια θα γράψω κάποια στιγμή για το #slowliving , για το οποίο έχω μιλήσει και στο instagram.

Όσον αφορά, όμως, την καθημερινότητά μας -ειδικά στην περίπτωση που έχουμε παιδιά- σίγουρα χρειάζεται πρόγραμμα. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι ο πιο οργανωμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά με τα παιδιά ένα βασικό πρόγραμμα το έχεις ούτως ή άλλως. Πρέπει να διατηρηθεί μια ρουτίνα – όσο αυτό είναι δυνατό. Είναι βασικό να υπάρχει μια ροή στην καθημερινότητα των παιδιών, μια ροή που θα τους κάνει να νιώθουν ασφάλεια και σιγουριά: φαγητό, ύπνος, άσκηση, διάβασμα, δραστηριότητες.

View this post on Instagram

Αυτό είναι περίπου το πρόγραμμά μας αυτές τις μέρες, μιας και ήρθαν κάποια μηνύματα και με ρωτάνε πώς τα βγάζουμε πέρα μέσα στο σπίτι. Προς το παρόν δεν είναι δύσκολο, ειδικά τώρα που κάνουμε και κάποιες επαναλήψεις για το σχολείο. Βέβαια, κρατάω στο μανίκι μου κάποιους άσσους! Τι με πέρασες καμιά πρωτάρα??? 😋 🧩 Έχω κρύψει κάποια παιχνίδια από τις πρώτες μέρες και κατά διαστήματα εμφανίζω κάποια έκπληξη!!!! (ανακύκλωση κανονική) 🧩 Έχω εκτυπώσει υλικό για διάφορες δραστηριότητες το οποίο επίσης δεν "καίω" σε άσχετη στιγμή, αλλά μόνο όταν πραγματικά χρειάζεται. 🧩 Προσπαθώ να περιορίσουμε τις άπειρες επιλογές παιχνιδιών και δραστηριοτήτων για να εκτιμάνε αυτά που έχουν και να μη "χάνονται" στις επιλογές. 🧩 Όταν βάζουμε τηλεόραση, προσπαθούμε να βάζουμε βίντεο με τραγούδια για να χορεύουμε και λίγο (@bouncepatrol) ή βίντεο με κατασκευές κλπ (@5.min.crafts) ή ντοκιμαντέρ με τον μπαμπά τους. Τώρα σκέφτομαι και καμιά παράσταση σε βίντεο (η δασκάλα μας μας πρότεινε της @karmen.rouggeri). 🧩 Η γυμναστική με τη μαμά και γενικά το να κάνουμε κάτι σα στίβο survivor (μέσα στο σαλόνι) ή το κλασικό παιχνίδι "μην πέσει το μπαλόνι στο πάτωμα" παίρνει αρκετό χρόνο και πραγματικά είναι ευγνώμονες για το χρόνο που τους διαθέτω. 🧩 Το κλειδί της επιτυχίας, όμως, είναι η συμμετοχή τους σε πράγματα που δεν έκαναν πριν: αφού δεν υπάρχει όλη αυτή η βιασύνη, τους δίνω (ανάλογα και με τη δική μου τη διάθεση φυσικά) τη δυνατότητα να βοηθήσουν σε κάποιες δουλειές στο σπίτι, ξεκαθαρίσματα κλπ. Και είναι όντως πολύ βολικό. Χθες πχ ξεσκόνισαν το σαλόνι. Έχουν μάθει να διπλώνουν κάποια ρούχα, να χρησιμοποιούν το σκουπάκι, να στρώνουν τραπέζι κλπ. Νιώθουν πιο μεγάλοι, νιώθουν ότι τους εμπιστεύομαι. #μένουμεσπίτι #covid19 #ατομικήευθύνη #momof3 #runnermomof3 #momofthree #coronavirusgreece #menoumespiti #mamasofgreece @mamasofgreece #momthoughts #momlife #mombloggergr #familyof5

A post shared by Vasso Nikologianni (@runnermomgr) on

Να γράψω τώρα κάποια βασικά πράγματα που έχω συνειδητοποιήσει αυτή την περίοδο.

Καταρχάς, θα γράψω για το νο 1 θέμα που απασχολεί εμένα: την τηλε-εκπαίδευση! Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνουμε τα παιδιά για τα online μαθήματα, παρουσιάζοντάς τα όσο αγχωτικά πιθανώς τα νιώθουμε και οι ίδιοι. Και σίγουρα να μην αγχωθούμε να κάνουνε άμεσα και την παραμικρή δραστηριότητα, ειδικά για τα μαθήματα ειδικοτήτων. Το λέω γιατί, ειδικά στην αρχή, με το που έστελναν οι δικοί μας δάσκαλοι κάτι προσπαθούσα να πείσω τα παιδιά να το κάνουνε άμεσα. Και αντί να βλέπουν αυτά τα μαθήματα σαν την ευχάριστη στιγμή της μέρας, σαν παιχνίδι, εγώ είχα το νου μου, να τους βάλω να ζωγραφίσουν online την «Πεπλοφόρο» στη σελίδα του Μουσείου της Ακρόπολης, να τους πιέζω να ακούσουν τα τραγούδια που έστειλε ο δάσκαλος στο YouTube κτλ. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους τα παρουσιάζουμε και αυτά σαν μαθήματα.

Δεν είναι εύκολη η διαχείριση της κατάστασης από το γονιό. Έχει να παίξει ήδη πολλούς ρόλους και, συν τοις άλλοις, να κάνει και το δάσκαλο, να επιλύσει τεχνικά προβλήματα (δεν εκτυπώνει, δεν «κατεβαίνει» το αρχείο κλπ) και κυρίως να πείσει τους μαθητές -που ένιωθαν για πολύ καιρό σαν να είναι σε διακοπές- να στρωθούν στο γραφείο, έστω και για μια φωτοτυπία 10 λεπτών.

Προσπαθώ να το πάρω θετικά. Βήμα-βήμα, μέρα με τη μέρα, θα βρούμε ρυθμούς κι εμείς και θα βρουν και τα παιδιά. Και όταν η υπομονή μου δοκιμάζεται, έχω την άνεση να πάρω το χρόνο μου και να ηρεμήσω, να δώσω και στα παιδιά λίγο χρόνο ακόμα.

Όσον αφορά την άσκηση των παιδιών, όσοι έχουν αυλή ή όσοι μπορούν να πάνε με τα παιδιά κάπου όμορφα που δεν έχει κόσμο, είναι οι τυχεροί της υπόθεσης. Διαφορετικά, κάνουμε ασκησούλες με τραγουδάκια στο YouTube (υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές, όπως πχ το κανάλι των Little Sports https://www.youtube.com/channel/UCTIwFB4ciFi5ZCIu-VlwaOg ) ή yoga για παιδιά (https://www.youtube.com/user/CosmicKidsYoga ), ή με τη μαμά διάφορες κινήσεις ή, ακόμα πιο ευχάριστα, χορό (https://www.youtube.com/user/BouncePatrolKids) . (Για την άσκηση των μαμάδων και ειδικά των δρομέων μαμάδων ευελπιστώ να γράψω άλλο άρθρο…)

Για το φαγητό τους, κρατάω ένα βασικό, αλλά όχι απαράβατο, πρόγραμμα, το οποίο έχει και ελεύθερες μέρες που επιλέγουν ό,τι θέλουν τα παιδιά. Τώρα που έχουμε περισσότερο χρόνο μαζί κι εγώ είμαι στο σπίτι περισσότερο, μπορώ να μαγειρέψω διαφορετικά φαγητά, να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις κλπ, ειδικά για τα δικά μου που είναι δύσκολα στο φαγητό… Βέβαια, όταν η κατάσταση είναι πιεσμένη και τα παιδιά (ή και εμείς) δεν έχουν την καλύτερη διάθεση, δε χρειάζεται να κάνουμε δοκιμές: φτιάχνουμε ό, τι θα φάμε σίγουρα όλοι, χωρίς παρακάλια και γκρίνιες.

Και για τον ύπνο τους είμαστε λίγο ευέλικτοι κάποιες φορές, αλλά όχι και πολύ ευέλικτοι. Δε θέλουμε -και πιστεύουμε δεν είναι και σωστό για την ηλικία τους- να βγουν εντελώς από τους ρυθμούς τους. Στο κάτω-κάτω κάποια στιγμή θέλουν και οι γονείς να αράξουν μόνοι τους!!

Τα παιδιά θέλουν ηρεμία και ψυχραιμία. Με τις πολλές επιλογές χάνονται και πελαγώνουν. Δε χρειάζεται τα ντουλάπια να είναι γεμάτα μπισκότα και χίλια διαφορετικά σνακ (έχω βάλει σχεδόν όλα τα σνακ σε ένα κουτί στην ντουλάπα μου και τα εμφανίζω όποτε χρειάζεται. Μέχρι να το κάνω αυτό άνοιγαν τα συρτάρια και προσπαθούσαν με τις ώρες να αποφασίσουν τι θα φάνε.) Για το μεσημεριανό ή βραδινό, μπορεί να δώσω το πολύ 2-3 επιλογές και όχι ολόκληρο κατάλογο με οτιδήποτε έχω στο σπίτι. Επίσης, δεν είμαστε πολύ αυστηροί με το καθημερινό γλυκό (ακόμα κι αν είναι κάτι μικρό), ειδικά αν έχουν φάει το φαγητό τους.

Το ίδιο ισχύει και με τις δραστηριότητες. Έχουμε χίλια παιχνίδια, άλλα τόσα βιβλία δραστηριοτήτων, άλλα τόσα μπλοκ και υλικά ζωγραφικής, είδη χειροτεχνίας κλπ. Και πάλι θα πουν βαριέμαι. Εξαφανίζω κάποια και τα εμφανίζω ανά κάποιες ημέρες ή και μήνα και τότε το βλέπουν σαν καινούριο. Ή τους διαφημίζω κάτι, πχ πλασάρω τέλεια ένα επιτραπέζιο, το παίζω κι εγώ λίγο μαζί τους και μετά πολύ πιθανό να κολλήσουν.

Δεν είναι απαραίτητο, όμως, να βάλουμε αυτοσκοπό κάθε ημέρας να απασχολούμε και να διασκεδάζουμε τα παιδιά μας. Η φαντασία και δημιουργικότητά τους βελτιώνεται όσο τα αφήνουμε να βαρεθούν και λίγο.

Όταν έχουν αδερφάκια είναι πιο εύκολο σίγουρα.

Αλλά, δε χρειάζεται να τους βρίσκουμε εμείς λύσεις για όλα. Η κόρη μου, 8 ετών, πρόσφατα άρχισε να συνειδητοποιεί ότι η μαμά δε θα της βρίσκει πάντα ασχολία. Μέχρι πρόσφατα (και ακόμα κάποιες φορές) μου έλεγε «Μαμά, βαριέμαι, βρες μου κάτι να κάνω». Πλέον της λέω κάτι που ίσως δε θα την ενθουσιάσει όπως πχ «μάζεψε τα ρούχα σου» ή «διάβασε ένα βιβλίο». Παλιότερα, έμπαινα google, κατέβαζα 20 διαφορετικές επιλογές δραστηριοτήτων, εκτύπωνα, έκοβα χαρτάκια, και, γενικά, της έδινα τη λύση στο πιάτο.

Και να μην τρελαινόμαστε αν δουν λίγο τηλεόραση παραπάνω ή τάμπλετ. Παίζει μεγάλο ρόλο και η δική μας διάθεση. Το να εκνευριζόμαστε με το καθετί και να ωρυόμαστε μέσα στο σπίτι επειδή δεν έχουμε υπομονή να τους ακούμε να τσακώνονται για ένα τουβλάκι lego, δε βοηθάει. Κάποιες στιγμές που δεν μπορούμε να επέμβουμε και να βοηθήσουμε πρακτικά (ή είμαστε πολύ κουρασμένοι για να το κάνουμε), δεν είναι κακό να δουν λίγο τηλεόραση ή να παίξουν λίγο στο τάμπλετ.

Είναι, πιστεύω, η ώρα να δείξουμε λίγο περισσότερη εμπιστοσύνη στα παιδιά μας. Να εκμεταλλευτούμε το χρόνο που έχουμε -και που δεν τρέχουμε σαν το Βέγγο να τα προλάβουμε όλα- και να τους δώσουμε πρωτοβουλίες:

να μάθουν να μαζεύουν τα πράγματά τους να βοηθούν στο σπίτι, να στρώνουν τραπέζι, να πηγαίνουν τα ρούχα τους στα άπλυτα, να πλένονται μόνοι τους, να δένουν τα κορδόνια τους, να γίνουν πιο υπεύθυνοι σε όλες τις υποχρεώσεις τους, ανάλογα πάντα με την ηλικία τους.  

Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα. Καλή υπομονή και αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

Γιατί να παίρνουμε τα παιδιά μαζί μας (ή Πώς να μην πελαγώνεις όταν έχεις μαζί σου μικρά παιδιά)

Και να’μαι πάλι, μετά από πολύύύύύύ καιρό, να προσπαθώ να κρατήσω ζωντανή τη «μαμά πρωτάρα», το blog μου.
Δύσκολοι καιροί για εργαζόμενες μαμάδες, ειδικά στη μεταβατική φάση που είμαι αυτή την περίοδο, που μόλις γύρισα «δυναμικά» στη full time δουλειά μου (όσο δυναμικά μπορείς να γυρίσεις όταν έχεις 3 παιδιά και δεν έχεις συνέχεια κάποιον να βοηθήσει, να τα πάρει από το σχολείο, να τους βάλει φαγητό κλπ.) Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, που θα ήθελα να γράψω κάποια στιγμή… Αν βρω χρόνο!!

Αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε η βολτούλα που πήγαμε την Κυριακή με τα μικρά μας. Αλλά ας τα πάρω τα πράγματα από την αρχή.

Μόλις γέννησα την κόρη μου, πριν 7 χρόνια, θεωρούσα ότι είναι κόπος να την παίρνω μαζί μου πχ στο σούπερ μάρκετ, σε μια έξοδο ή σε μια εκδρομή. Ακόμα και όταν έπρεπε να έρθει μαζί μας στον παιδίατρο ή κάπου αλλού, πηγαίναμε πάντα μαζί εγώ και ο άντρας μου για να «καταφέρουμε» να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε προκύψει.

Οι γιαγιάδες ήταν πάντα διαθέσιμες και παραπάνω από πρόθυμες να κρατήσουν το πρώτο τους εγγονάκι, οπότε πολύ γρήγορα και ξεκούραστα ήρθε και ο γιος μας. Η μαμά ζορίστηκε και με τα δυο μωρά στο σπίτι, αλλά ευτυχώς είχα πολλή βοήθεια για να πάω στη δουλειά, αλλά και να κάνω τις βόλτες μου ακόμα και χωρίς τα παιδιά. 
Βέβαια, πλέον δεν ήταν τόσο εύκολο να κρατάνε οι γιαγιάδες δυο μωρά μαζί, οπότε αρχίσαμε πολλές βόλτες με τα παιδιά. Όταν όμως προέκυπτε εκδρομή, κανονίζαμε από πριν να τα κρατήσουν οι γιαγιάδες. 

Μέχρι που πήγαμε μια εκδρομή για πεζοπορία κλπ και ήρθαμε κοντά με ένα ζευγάρι που έπαιρνε ΠΑΝΤΑ τα παιδιά μαζί του. Θυμάμαι ακόμα το πόσο περίεργο μου είχε φανεί που είδα τον άνετο μπαμπά της οικογένειας να κουβαλάει στην πλάτη του με καθισματάκι το μικρό δίχρονο κοριτσάκι του που γελούσε σε όλους και να ανεβαίνει στις πιο ψηλές κορυφές. Θυμάμαι ακόμα και τα λόγια της μαμάς του, που μου είπε ότι μπορεί να θέλει λίγο περισσότερη προετοιμασία, αλλά τα παιδιά γεμίζουν αναμνήσεις, όμορφες εικόνες, περνούν ποιοτικό χρόνο με τους γονείς. Αυτή η εκδρομή ένιωσα να με έσπρωξε. Μου άνοιξε τα μάτια και άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα τα πράγματα μέχρι τότε. (Και σήμερα η μαμά αυτή είναι μια από τις πιο αγαπημένες φίλες μου!)


Το ίδιο καλοκαίρι πήγαμε για περίπου ένα μήνα για κάμπινγκ στη θάλασσα με τα παιδιά. Το πόσο γεμάτος νιώθεις όταν καταφέρνεις να γεμίσεις τα παιδιά σου με «περιπέτειες», να χαρείς μαζί τους, δεν περιγράφεται!

Τον επόμενο χρόνο ήρθε το νέο μας μωρό και γίναμε τρίτεκνοι. Και φυσικά, όταν έχεις δυο μεγαλύτερα παιδιά 5 και 6 χρόνων, και είναι και καλοκαίρι, δεν μπορείς να τα κρατάς μέσα στο σπίτι, ακόμα και αν θηλάζεις κάθε μία ώρα. Οπότε, ακόμα και όταν ο μπαμπάς δουλεύει, έχω πάει παιδίατρο και με τα τρία, τα έχω πάει για εξετάσεις αίματος, τα έχω πάει για καφέ, για βόλτα με το αυτοκίνητο, έχουμε πάει όλοι μαζί σε γάμους, σε εκδηλώσεις, παντού. Με λίγα λόγια δεν σκέφτομαι, με τίποτα, τη διαδικασία που χρειάζεται. Τα παίρνω και φεύγω.

Την περασμένη Κυριακή, λοιπόν, πήγαμε σε χιονοδρομικό κέντρο, σε απόσταση 2,5 ωρών με το αυτοκίνητο. Πήραμε μαζί μας ένα πορτ μπαγκάζ πράγματα για κάθε ενδεχόμενο, έφτιαξα κρέμα μέσα στο αυτοκίνητο, τάισα το μωρό και το άλλαξα, παίξαμε, διασκεδάσαμε, πήγαμε για φαγητό, περάσαμε υπέροχα. Και εννοείται με την πρώτη ευκαιρία θα το ξανακάνουμε! Όσο πιο συχνά το κάνεις, τόσο πιο εύκολο σου φαίνεται την επόμενη φορά.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι σίγουρα στο πρώτο σου παιδί είσαι πιο «ψαρωμένος», πελαγώνεις πιο εύκολα, κολλάς σε λεπτομέρειες. 
Όμως, είναι σημαντικό να το ξανασκεφτείς, να το δεις αλλιώς. Να περνάς χρόνο με τα παιδιά σου. Να περνάς ευχάριστο χρόνο, να διασκεδάζετε μαζί.

Πιστεύω τρία είναι τα βασικά σημεία για να μην πελαγώνεις όταν έχεις μαζί σου μικρά παιδιά:

• Να θέτεις ρεαλιστικούς στόχους (δεν μπορείς να έχεις μαζί σου τα παιδιά και να περιμένεις να τα αφήσεις μόνα τους στο ξενοδοχείο και εσύ να πας για clubbing)

• Προγραμμάτισε καλά από πριν το ταξίδι (ή την οποιαδήποτε εξόρμηση) (αν ξέχασες να πάρεις πάνες, θα ταλαιπωρηθείς να ψάχνεις και θα έχεις κι ένα μωρό που κλαίει επειδή είναι λερωμένο!)

• Να είσαι προετοιμασμένος για το χειρότερο σενάριο και να ελπίζεις για το καλύτερο!


Κάποιες απογοητεύσεις ή εκνευρισμοί θα συμβούν σίγουρα, αλλά αυτό ισχύει και όταν είμαστε μόνο ενήλικοι! 

Τα οφέλη της διεύρυνσης των οριζόντων των παιδιών, του να τους βοηθήσουμε να δουν ότι ο κόσμος είναι γεμάτος περιπέτεια και θαύματα και ότι οι διαφορετικοί και ενδιαφέροντες άνθρωποι ζουν τη ζωή τους με τρόπους που ποτέ δεν είχαν σκεφτεί ποτέ, αξίζει κάθε μικρή κακή στιγμή. Και με λίγη τύχη, ίσως να εμπνεύσουμε ακόμη και τους μικρούς μας ταξιδιώτες και να τους βάλουμε το μικρόβιο των ταξιδιών.


Τα φιλιά μου σε όλους!




post signature

Να προσπαθούμε να βρούμε την ευτυχία

Μου έχει λείψει πολύ το blogging. Δεν το άφησα στην άκρη επειδή δεν έχω έμπνευση. Ίσα ίσα… Το μυαλό μου ταξιδεύει συνεχώς, οι εμπνεύσεις από το instagram που έχει γίνει μεγάλη μου αγάπη (και εμμονή) τους τελευταίους μήνες, είναι αμέτρητες, η επαφή μου και όλη αυτή η διάδραση με άτομα που έχουν κάτι να πουν με βοηθάει να ονειρεύομαι, να δημιουργώ, να τρέχω, να αγαπάω τον εαυτό μου, να βρίσκω τρόπους να είμαι γεμάτη και ζωντανή.

Και κάθομαι στον καναπέ μου και ταΐζω το μωράκι μου, που κοντεύει 5 μηνών και είναι η 7η φορά που τρώει σήμερα. Και είναι πολλές οι ώρες που πλέον είμαι ξύπνια, αλλά δεν αγανακτώ. Μπορεί να τρώει συχνά επειδή θηλάζει, μπορεί να έχει αγαπήσει την αγκαλίτσα της μαμάς και να μη θέλει να την αποχωριστεί… Όμως δε με πειράζει. Κι ας σηκωθεί και 3 φορές το βράδυ κι ας μη θέλει με τίποτα πιπίλα, κι ας μην κοιμάται χωρίς να τον κάνω βόλτες μέσα στο σπίτι αγκαλίτσα, κι ας μην μπορεί να τον κρατήσει κανείς άλλος εκτός από μένα.

Δεν με πειράζει όχι γιατί έχω άπειρο χρόνο. Ούτε γιατί μ’αρέσει να κάνω τα πάντα με το ένα μου χέρι. Δε με πειράζει γιατί ξέρω πολύ καλά πως είναι μικρό αυτό το διάστημα. Δεν είναι εύκολο να λες «απόλαυσε το χρόνο με τα παιδιά σου γιατί θα μεγαλώσουν γρήγορα» σε μια μαμά που έχει μπουχτίσει μέσα στο σπίτι, σε μια μαμά που κοντεύει να τρελαθεί από τις υποχρεώσεις και από το ότι περνάει (σχεδόν) όλη τη μέρα της με ανήλικα που δεν την υπολογίζουν τις περισσότερες φορές! Κι εγώ στα δύο προηγούμενα παιδιά δεν μπορούσα να σκεφτώ τόσο ψύχραιμα και θετικά.

Τώρα, όμως, το έχω καταφέρει. Το έχω καταφέρει γιατί έχω συνειδητοποιήσει πόσο ευτυχισμένη είμαι με όσα έχω ήδη. Το έχω καταφέρει γιατί έχω μια οικογένεια γεμάτη αγάπη (και τσακωμούς, και κλάματα, και φωνές κλπ κλπ) και πολλά όμορφα λόγια.
Ακούστε με που σας λέω.. Να λέμε κάθε μέρα πολλές φορές σ’αγαπώ, να δείχνουμε στον άνθρωπό μας πόσο σημαντικός είναι στη ζωή μας και να μιλάμε, να μιλάμε, να μιλάμε. Και να αγκαλιαζόμαστε. Και να κάνουμε και σεξ. Και να μην ξεχνάμε ότι οι δυο μας φτιάξαμε αυτή την οικογένεια, οι δυο μας θα παλέψουμε για όλα, οι δυο μας είμαστε σε αυτό. Ο ένας το νούμερο ένα του άλλου.
Να μην ξεχνάμε να προσπαθούμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτό θέλω να πω.
Ελπίζω να τα λέμε συχνότερα από δω..
ΥΓ. Κατερίνα από το «Μαμά για σπίτι«, σε ευχαριστώ που χτύπησες το καμπανάκι!! ❤️

Η μαμά που θέλει να τα προλάβει όλα

Καιρό έχω να γράψω και μου έλειψε. Θέλω να γράψω για τα τρεξίματά μου, για το πόσο το παλεύω και πόσο με έχει αλλάξει. Θέλω να γράψω για τις όμορφες φιλίες που έχω κάνει, για τις υπέροχες, αυθόρμητες στιγμές που γελάμε και λέμε μαμαδίστικα αστεία και ιστορίες για παντρεμένες. Θέλω να γράψω για τα παιδάκια μου που έχουν μεγαλώσει και που κάθε μέρα νιώθω πως είμαι η πιο τυχερή μαμά του κόσμου. Θέλω να γράψω και για το ανηψάκι μου, το νεογέννητο αγοράκι της αδερφής μου που μου έχει κλέψει την καρδιά, που νιώθω σαν να το έχω γεννήσει εγώ. Θέλω να γράψω και για κάτι που έχει ξυπνήσει μέσα μου εδώ και λίγο καιρό κι  έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως θα μου άρεσε να κάνω ένα τρίτο παιδάκι.





Είναι τόσα πράγματα που έχω στο μυαλό μου όλη μέρα, αλλά κυρίως τόσα πράγματα που έχω στο πρόγραμμά μου… 
Και δεν είμαι κι από τους ανθρώπους που είναι τυπικοί και σωστοί στις υποχρεώσεις τους, που σημαίνει ότι πιθανόν να στεναχωρώ κάποιους ανθρώπους με τους οποίους δε βλεπόμαστε και πολύ συχνά. 
Επίσης, δεν είμαι από τους ανθρώπους που τα θέλουν όλα στην εντέλεια στο σπίτι ή που έχουν πολύ αυστηρό πρόγραμμα στην καθημερινότητά τους.

Έχω βρει, όμως, μια ηρεμία, μια αρμονία με την οικογένειά μου, μια διαρκή ευγνωμοσύνη για το πόσο τυχερή είμαι και πόση αγάπη έχω στη ζωή μου.

Έχω συνειδητοποιήσει από νωρίς ότι όσο μεγαλύτερες προσδοκίες έχουμε, τόσο πιο δύσκολα ικανοποιούμαστε με το πώς καταλήγουν τα πράγματα. 

Αφήνω τα πράγματα να κυλούν, να περνάει ο χρόνος και εγώ προσπαθώ εκεί ενδιάμεσα στις στιγμές που φεύγουν να χώνω όμορφες στιγμούλες, μικρές χαρές, ομορφιές της ζωής μας.

Δεν είναι όλα εύκολα πάντα, δεν είμαι συνεχώς ευδιάθετη και σίγουρα δεν είμαι πάντα ήρεμη. Έχω αποδεχτεί, όμως, ότι δεν μπορώ να είμαι σωστή σε όλα, ούτε να κάνω όλα όσα έχω στο μυαλό μου. 

Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο δεν πιέζω τον εαυτό μου να αναλάβει περισσότερες υποχρεώσεις, γι’ αυτό δεν απογοητεύομαι όταν κάτι παίρνει διαφορετικό δρόμο από αυτόν που είχα υπολογίσει.

Καθημερινά,  βομβαρδίζομαι από ερεθίσματα, από επικείμενες δραστηριότητες (που «καλό θα ήταν να τα πας τα παιδιά»), από δραστηριότητες που απλά σκέφτηκαν τα παιδιά την ώρα που έπαιζαν («μαμά, καιρό έχουμε να πάμε στις πισίνες»), από προσκλήσεις για παιχνίδι με φίλους, από προσκλήσεις για καφέ για μένα από φίλους και συγγενείς…

Παίρνω το χρόνο μου και δεν προσπαθώ να τα κάνω όλα. 

Πρώτον, γιατί απλά δε γίνεται. 
Δεν προλαβαίνω να τα κάνω όλα, εκτός κι αν τρέχω σαν παλαβή από το ένα στο άλλο. 
Δεύτερον, γιατί τα παιδιά θέλουν κι αυτά το χρόνο τους και την ξεκούρασή τους. Θέλουν απλά να αράξουν στη βεράντα και να ζωγραφίσουν, να ποτίσουν τα λουλούδια, να παίξουν λίγο και να γαργαληθούν με τη μαμά και τον μπαμπά. Δε θέλουν πολλά για να περάσουν όμορφα. Θέλουν μια μαμά κι έναν μπαμπά με όρεξη για παιχνίδι και προπάντων με καλή διάθεση και όχι με νεύρα. 
Τρίτον, γιατί και η μαμά με τον μπαμπά θέλουν τον προσωπικό τους χρόνο, να διαβάσουν ένα περιοδικό, ένα βιβλίο, να δουν μια ταινία αγκαλιά, να καθίσουν στη βεράντα και απλά να κοιτάζονται.

Αυτά μου ήρθαν σήμερα και ήθελα να τα μοιραστώ. 

Δεν υπάρχει η μαμά που ΘΕΛΕΙ να τα προλάβει όλα. Και σίγουρα δεν υπάρχει η μαμά που ΠΡΕΠΕΙ να τα προλάβει όλα. 

Υπάρχει η μαμά που επιλέγει να δημιουργεί μια οικογένεια, να τη χαίρεται και να την απολαμβάνει. Η μαμά που αγαπάει και αγαπιέται, η μαμά που θα είναι πάντα εκεί με το ζεστό της χαμόγελο και με την αγκαλιά της, ακόμα κι αν δεν πρόλαβε να πάει τα παιδιά για μπάνιο, στο θέατρο ή στην παιδική χαρά.

Σας φιλώ.
   


post signature

Επιστολή στον άντρα μου: Θα μπορούσα να το κάνω χωρίς εσένα αλλά δε θέλω

Υπήρχαν στιγμές που εκνευρίστηκα μαζί σου, ειδικά την περίοδο που έπρεπε να μένω σπίτι με τα μωρά μας που θήλαζαν κι εσύ έκανες τις βολτούλες σου. Δεν καταλάβαινες τη δυσκολία μου. Τάιζα, κοίμιζα, αναλάμβανα τα παιδιά και κάποιες φορές ένιωθα ότι είμαι μόνη μου.

Είχες μια ζωή εκτός από την πατρότητα, ενώ εγώ είχα σταματήσει τη ζωή πέρα από τη μητρότητα. Για μια περίοδο περνούσα τις νύχτες ξύπνια να περιφέρομαι και να θηλάζω ή να αποκοιμίζω τα μικρά κι εσύ ένιωθα πως ούτε που το καταλάβαινες.


Κάθε φορά που ξάπλωνες στον καναπέ και σε έπαιρνε ο ύπνος, έπαιρνα το μωρό στο άλλο δωμάτιο για να μη σε ξυπνήσει, αλλά από μέσα μου νευρίαζα και μουρμούριζα «όλα μόνη μου τα κάνω!»

Και πραγματικά νόμιζα πώς μπορώ να τα κάνω όλα μόνη μου. Ίσως πρακτικά και να τα κατάφερνα αν το προσπαθούσα… Αλλά δε θα ήθελα να το προσπαθήσω. Ούτε καν να το σκεφτώ!

Εσύ είσαι ο ονειροπόλος της οικογένειας, αυτός που σκέφτεται συνέχεια νέες δουλειές, νέα ταξίδια, νέες εμπειρίες! Δεν μπορώ να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς εσένα και νιώθω σπίτι μου μόνο εκεί που είσαι και εσύ. Δε θα ήμουν η μαμά που είμαι σήμερα χωρίς εσένα να με στηρίζεις, δε θα ήμουν η γυναίκα που είμαι χωρίς να σε έχω δίπλα μου να με γεμίζεις αυτοπεποίθηση, να με ανεβάζεις στα ουράνια! Μπορεί να γκρινιάζω ότι θέλω χρόνο για μένα, αλλά όταν κάνω κάτι χωρίς εσένα και περνάω όμορφα, τις περισσότερες φορές σκέφτομαι αχ να ήσουν κι εσύ μαζί μου!

Δουλεύεις περισσότερες ώρες από μένα και κάνεις πολλά επαγγελματικά ταξίδια και ξέρω ότι πρακτικά μπορώ να τα καταφέρω να τα κουμαντάρω όλα στο σπίτι. Κάνω τα ψώνια και κουβαλάω σακούλες, ταυτόχρονα με τα παιδιά, που έχουν κουραστεί από το πολύ περπάτημα. Καθαρίζω την τουαλέτα και ταυτόχρονα παίζω και κρυφτό, κάνω τη μάγισσα, το τέρας και ενίοτε την όμορφη καλή νεράιδα! Βαφτίζω τα δρομολόγια για το μανάβικο «μυστικά ταξίδια εξερεύνησης» και έχω ετοιμάσει πολλές φορές το φαγητό μας με ένα μόνο χέρι! Αλλά παρ’όλες τις ικανότητές μου, μετράω τις ώρες πότε θα επιστρέψεις, όχι γιατί θέλω να αναλάβεις να κάνεις μπάνιο τα μικρά μας ή να τους φτιάξεις το απογευματινό τους, αλλά γιατί σε θέλω εδώ.

Δε σε χρειάζομαι απαραίτητα να κουβαλάς τα πατίνια και τα ποδήλατά μας όταν κουραστούμε ή για να έχεις στο νου σου να μην σκαρφαλώσουν κάπου επικίνδυνα στη βόλτα μας, αλλά θέλω να μου μιλάς, να μου κρατάς το χέρι, να μου κάνεις αστεία για να γελάω και να μην παίρνω σοβαρά πράγματα ασήμαντα, να χαίρομαι την κάθε στιγμή!

Μπορώ να πλύνω όλα τα πιάτα και να βρω το χαμένο παπούτσι μόνη μου, αλλά με εσένα, οι σκανταλιές των παιδιών είναι αστείες, ο καφές είναι πιο νόστιμος, οι ώρες στο σπίτι είναι πιο χαμογελαστές!

Μπορώ να τα κάνω μπάνιο ταυτόχρονα και να είμαι ντυμένη γιατρός ή ψάρι (!), αλλά όταν λένε κάτι έξυπνο τα παιδιά μας, θέλω να ανταλλάξω μαζί σου εκείνο το βλέμμα της χαράς και της περηφάνιας για το τι έχουμε καταφέρει οι δυο μας.

Δε σε χρειάζομαι για να μοιράζομαι μαζί σου τις γονικές υποχρεώσεις, αλλά για να χαιρόμαστε την κάθε τέτοια στιγμή. Με εσένα, οι αστείες στιγμές είναι πιο αστείες, οι γλυκές στιγμές ακόμα πιο γλυκές, και οι άσχημες στιγμές είναι πάντα λιγότερες. Απλά η ζωή είναι καλύτερη μαζί σου.

Δε ζούμε μαζί απλά την πατρότητα και τη μητρότητα, ζούμε τη ζωή!!!

Δημιουργούμε και αντιδρούμε στην ίδια πραγματικότητα και αυτό με τον τρόπο του δίνει μεγαλύτερο νόημα σε όλα. Όταν βλέπω ένα τέλειο τοπίο κι εσύ λες «Κοίτα εκεί!» σφραγίζεις αυτό που βλέπω, και ξαφνικά όλα τα χρώματα γίνονται πιο φωτεινά!

Δε σε χρειάζομαι για πρακτικούς λόγους, αλλά για να με μαθαίνεις μέρα με τη μέρα. Όταν γελάω, ξέρεις πάντα γιατί. Και όταν δε μιλάω καθόλου (πράγμα σπάνιο…. ), διαβάζεις το μυαλό μου. Αγαπάς ακόμα και τα μούτρα μου όταν πεισμώσω με κάτι, αλλά και το πώς τα καταφέρνω όλα, και η κατανόησή σου με γεμίζει αυτοπεποίθηση. Είμαστε δυο άνθρωποι που μεγαλώνουμε μαζί και μαθαίνουμε καθημερινά ο ένας τον άλλο.

Δε σε χρειάζομαι για να επιβιώσω. Σε χρειάζομαι για πολλά περισσότερα. ❤
[Την ιδέα για το άρθρο την πήρα από το άρθρο «I Could Do This Without You, But I Don’t Want To (A Letter To My Husband)» του Scary Mommy.]

post signature

8 + 1 πράγματα που έκρινα πριν γίνω μαμά (και τώρα τα λούζομαι!) part 2

Πριν λίγο καιρό, είχα ξεκινήσει ένα άρθρο για το πόσο εύκολα κρίνουμε τις άλλες μαμάδες. Φυσικά, προέκυψαν πάάάάάάάρα πολλά παραδείγματα, οπότε χρειάστηκε οπωσδήποτε και δεύτερο άρθρο! Συνεχίζω, λοιπόν, να παραθέτω πόσο εύκολα μιλούσα πριν κάνω παιδάκια!
1. «Εννοείται πως τα παιδιά μου θα έχουν τρόπους και δε θα χρησιμοποιούν κακές λέξεις!»
Στο να μη βρίζουμε και να μη μας ξεφεύγουν «περίεργες» λέξεις είμαστε πολύ σωστοί. Αυτό μας το αναγνωρίζω! Αλλά τα παιδιά ακούνε διάφορες λέξεις παντού. Οπότε όταν ακούς από την τετράχρονη κόρη σου να λέει «σκατάκι» όταν εκνευρίζεται με κάποιον, σίγουρα δεν είναι το καλύτερό σου, αλλά είναι αναμενόμενο. Ευτυχώς αυτή είναι η μεγαλύτερη βρισιά της, ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ!
 Επίσης, μπορεί να μη βρίζουμε καθόλου μπροστά τους, αλλά ο τρόπος που μιλάμε τους αποτυπώνεται! Και τότε διαπιστώνω ότι χρησιμοποιώ συχνά τη λέξη «άντε» όταν νευριάζω και το πόσο ειρωνική είμαι μερικές φορές. Δε χρειάζεται να πω ότι, παλιότερα, αν έβλεπα άλλα παιδάκια να συμπεριφέρονται έτσι, θα έλεγα «ε ότι βλέπουν από το σπίτι τους!» (και θα το έλεγα με την κακή έννοια!)

2. «Θέλει υπομονή. Αν είμαστε εμείς ήρεμοι είναι και τα παιδιά μας.»
Τι να πρωτοπώ; Ότι έχω ανέβει πάνω στην κόρη μου (κυριολεκτικά) για να της βάλω ορό με το ζόρι;  Ότι την έχω φωνάξει –πολύ- επειδή κατουρήθηκε στο σχολείο; Ότι την έχω αρπάξει από το χέρι για να φύγουμε από καφετέρια γιατί δεν ήθελε να φύγει και γκρίνιαζε; Ότι έχω αφήσει το γιο μου να κλαίει επειδή απλά δεν άντεχα άλλο να τον κουνάω; Ότι δεν ήξερα πως μπορώ να φωνάξω με τόσα ντεσιμπέλ; Πραγματικό τέρας!
Εντάξει, δεν είμαι έτσι συνήθως, και μου έχουν στοιχίσει όταν τα έκανα, αλλά έχασα την υπομονή μου, είχα νεύρα κλπ κλπ…. μπορώ να πω πολλές δικαιολογίες. Τις οποίες φυσικά δεν τις έλεγα πριν κάνω παιδιά…  
(extratip που εφαρμόζω τελευταία και πιάνει: Όταν γκρινιάζουν που τους λέω να φύγουμε από κάπου ενώ περνούν καλά, τους έχω πει θα βρίσκετε κάτι τέλειο να κάνουμε στο σπίτι! Και πλέον, με το που λέω φεύγουμε, έρχονται! Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι όντως θα κάνουν κάτι γιατί αλλιώς δε θα πιάσει την επόμενη φορά!)  
3. Τι παιδιά είναι αυτά που κάνουν σαν κακομαθημένα;
«Εννοείται πώς οι μανάδες φταίνε που τα παιδιά τους φωνάζουν και διαμαρτύρονται σαν κακομαθημένα!» Καλά, εννοείται πως έχουμε βάλει κι εμείς το «λιθαράκι» μας για την συμπεριφορά των παιδιών μας, αλλά πολλές φορές τα παιδιά δοκιμάζουν τα όριά τους, μέχρι πού τους παίρνει να συμπεριφερθούν, ψάχνουν τρόπους για να καταφέρουν να μας πείσουν. Δεν μπορώ να πω πώς τα παιδιά μου έχουν ακραίες συμπεριφορές, αλλά σίγουρα έχουν υπάρξει φορές που και τα δύο έχουν φωνάξει για να περάσει το δικό τους ή έχουν μουτρώσει ή έχουν διαμαρτυρηθεί έντονα. Σίγουρα αυτό δεν τα κάνει κακομαθημένα και σίγουρα πρέπει να είμαστε επιεικείς με κάθε μαμά που αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις. Και το ότι μια μαμά μπορεί να μην έχει χαλάσει ποτέ χατίρι στο παιδί της και να του τα δίνει όλα απλόχερα, είναι επιλογή της. Αν θέλει να ακούσει τη γνώμη μας, θα μας τη ζητήσει. Ας αποφύγουμε, λοιπόν, να την κοιτάζουμε και να τη δακτυλοδείχνουμε!  

4. «Το παιδί μου θα είναι το πιο αξιαγάπητο στην τάξη, ευχάριστο, πανέξυπνο και θα μιλάει με όλους.»
Η Ρέα όταν πήγαινε στον παιδικό σταθμό δεν είχε πει ούτε καλημέρα μέσα στην τάξη, ούτε στις δασκάλες. Την πρώτη, δε, χρονιά δεν μιλούσε ούτε στα άλλα παιδάκια και μόλις τα συναντούσαμε στο δρόμο κρυβόταν πίσω μας. Δε συζητάω για να πει ποίημα. Αφού και στη γιορτή καθόμασταν μαζί στο backstage! Έβλεπα τα άλλα παιδάκια να λένε γελαστά το ποίημά τους και έλεγα τι λάθος έκανα; Είναι αντικοινωνικό το παιδί  μου; Το συζητούσα και το ξανασυζητούσα.
Ε δε χρειάζεται. Καταρχάς ήδη στο νηπιαγωγείο πλέον έχει κάνει μεγάλα βήματα. Μπορεί να κρατιέται ακόμα για να πάει τουαλέτα στο σπίτι, γιατί ντρέπεται να το ζητήσει από τη δασκάλα της… Αλλά μου αρκεί ότι κάνει προσπάθειες μόνη της και δε χρειάζεται να την πιέζω.
Το να της κρεμάσω την ταμπέλα της ντροπαλής ή να την πιέζω να μιλήσει σε ανθρώπους που δεν τους ξέρει καν, σίγουρα δε θέλω να τα κάνω.
5. «Καλά δε μαζεύουν τα παιδιά τους λίγο;»
Υπάρχουν παιδάκια που γυρνάνε από τραπέζι σε τραπέζι στις καφετέριες ή παίζουν μέχρι και κυνηγητό μέσα στην καφετέρια. Για να πω την αλήθεια ποτέ δεν με ενοχλούσε αυτό. Αλλά έχω ακούσει από πολλούς να βρίζουν χαμηλόφωνα την μάνα που τα έχει «παρατήσει για να πιει τον καφέ της με την ησυχία της». Όχι, λοιπόν, δεν τα έχει παρατήσει! Παιδάκια είναι και δεν μπορούν να κάθονται σε ένα σημείο ακίνητα!  Απ’ το να τους δίνουμε το κινητό να παίζουν (που το έχω κάνει πολλές φορές γιατί είχαν βαρεθεί τα παιδιά και γκρίνιαζαν…), καλύτερα να τους έχουμε μαζί παιχνιδάκια κι ας τρέχουν μέσα στο μαγαζί, κι ας τα απλώσουν όλα στο πάτωμα της καφετέριας (αυτό κι αν το έχουμε κάνει!)

6. «Θα είμαι σούπερ οργανωμένη και νοικοκυρεμένη στο σπίτι μου»

Αυτό κι αν ακούγεται αστείο πλέον! Αν μπορούσε η μαμά μου να μιλήσει αυτή τη στιγμή θα έλεγε «καλά, ρε Βάσω, γιατί είναι έτσι το σπίτι σας;;;;;;»
Είναι αξιοθαύμαστες οι μαμάδες που τα προλαβαίνουν όλα! Αλήθεια! Πολύ τις ζηλεύω! Μαγειρεύουν καθημερινά (ή και από το προηγούμενο βράδυ πολλές φορές), φτιάχνουν γλυκά, τα έχουν όλα πεντακάθαρα και τακτοποιημένα! Το παλεύω, δε λέω… Αλλά δεν το καταφέρνω πάντα…
Πολλές φορές δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω και βολεύομαι απλά να πάρω από τη μαμά μου φαγητό. Φτιάχνω και ξαναφτιάχνω πλάνα και εβδομαδιαία μενού, αλλά είναι και κάποιες φορές που απλά βαριέμαι να μπω στην κουζίνα. Αν δεν είχα τη μαμά μου, σίγουρα δεν θα είχα άλλη λύση… Αλλά αφού την έχω και μαγειρεύει και ωραία, γιατί να τρέχω σαν το Βέγγο να το προλάβω κι αυτό;
Και έχουμε ξεμείνει κι από ρούχα πολλές φορές.. Ε ξέχασα να βάλω πλυντήριο… τι να κάνω; Πόσα todos πια να χωρέσουν στο κεφάλι μου ή/και στο πινακάκι μου; Γιατί έχω και ασπροπίνακα, τρομάρα μου, για να μην ξεχνάω!!!
Και να φανταστείτε ότι έχω την άνεση κάθε 15 μέρες να έρχεται μια υπέροχη κυρία και να με βοηθάει με την καθαριότητα… Πάντα, όμως, θα υπάρχουν (λίγα;) παιχνίδια πεταμένα στο πάτωμα και κάποια κάπου κάτω από τον καναπέ, πίσω από τα μαξιλάρια του καναπέ, κάτω από το έπιπλο της τηλεόρασης κλπ κλπ….
Έχω, όμως, κι ένα πινακάκι που γράφει «οι καλές μαμάδες έχουν χάλια σπίτια, αλλά χαρούμενα παιδιά!» Νομίζω είμαι καλυμμένη!
7. Δεν θα «δωροδοκήσω» ποτέ τα παιδιά μου. Ούτε θα τα εκβιάσω.
Ναι , πάντα πίστευα ότι θα καταλαβαίνουν το σωστό και θα συμμορφώνονται σε αυτό που λέει η μαμά και που φυσικά είναι το «σωστό». Ναι καλά… Ούτε καν που λέει και μια αγαπημένη μου φίλη. «Ρέα μου, αν φας το φαγητό σου μετά θα φας σοκολάτα!», «Άρη μου, αν συνεχίσεις να γκρινιάζεις, δε θα σου το δώσω καθόλου αυτό που ζητάς», «Αν ξανασηκωθείτε από τα κρεβάτια σας, αύριο θα κοιμηθείτε το μεσημέρι!!» και ούτω καθεξής…
Δε λέω ότι κάνω καλά, αλλά πιάνει… κάποιες φορές. Άλλες φορές, γυρίζει μπούμερανγκ και ακούω «Μαμά, αν δε με αφήσεις να σκαλίσω τις γλάστρες σου, θα σκίσω τη σίτα και μετά θα γεμίσει το σπίτι κουνούπια!!!».
8. Θα τους βάλω όρια και δε θα κάνουν ό, τι θέλουν μέσα στο σπίτι!
Ούτε καν…  Μπορεί να με ρωτήσουν πριν πάρουν κάτι δικό μου, αλλά έτσι και μπω για μπάνιο ή με πάρει ο ύπνος στον καναπέ, βρίσκουν ευκαιρία και εξερευνούν τα πάντα! Προχθές, έκανα μπάνιο και άκουσα τη Ρέα να με φωνάζει και να μου λέει κάτι. Κλείνω το νερό και λέω «Ρέα, ήθελες κάτι; Όλα καλά;» και μου λέει «Ναι , ναι , μαμά, τα κάναμε μαντάρα και μαζεύουμε!». Βγαίνω και τι να δω; Είχαν γεμίσει δυο ποτήρια με νερό στον ψύκτη και τους έπεσαν κάτω. Οπότε πήραν χαρτοπετσέτες για να σκουπίσουν και διαπίστωσαν ότι διαλύονται και μετά πλάθονται!! Και μου λέει η Ρέα όλο χαρά «Μαμά, κοίτα φτιάχνουμε μπαλάκια βαμβακάκια!!!»
Για το σεβασμό του προσωπικού μου χώρου, ούτε λόγος! Προσπαθώ να μπω στο μπάνιο με κλειστή πόρτα αλλά θα βρουν τρόπο να μπουν μέσα. Και «έλα, μαμά, να σε γαργαλήσω» και «μαμά, να δω τι έκανες…» και όλα αυτά τα ωραία κι ευχάριστα!!
9. Τα παιδιά  μου θα είναι πάντα περιποιημένα και ντυμένα όμορφα και μοντέρνα!
Καλά, ο Άρης στο τσακ δεν έχει βγει από το σπίτι με κάλτσα και πέδιλο (έτσι του αρέσει του παιδιού!) αλλά η Ρέα έχει κυκλοφορήσει με στέκα και κορδέλα και κοτσίδα.. Και ο Άρης –παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του-  έχει φορέσει και παλιά -ψιλορόζ- ρούχα της Ρέας  για να βγει έξω… Μα αφού ήταν στο νούμερό του!  Τι ρόλο παίζει το χρώμα στο κάτω κάτω;
Επίσης, αν έχουν και κανένα λεκεδάκι πάνω στην μπλούζα τους, ε δε θα τους αλλάξω ρούχα για να πάμε στην πλατεία και να κυλιούνται στα πατώματα! 
Και αν δεν κάνουν μπάνιο κάθε βράδυ, δε θα πάθουν και τίποτα! Αφού τους πήρε ο ύπνος, αυτό έχει σημασία!!!
Φυσικά, όλα αυτά που έκανα ή που ακόμα κάνω δε σημαίνει ότι είναι τα σωστά, αλλά βέβαια δεν είναι ούτε τα λάθος! Είναι αυτά που νιώθω. Είναι δύσκολο πολλές φορές να ανταποκριθείς σε κάθε ρόλο, αλλά το σημαντικό είναι να προσπαθείς με πολλή αγάπη για το καλύτερο.  Ακόμα το παλεύω να αλλάξω κάποια πράγματα που κάνω και δεν μου αρέσουν, θέλω να είμαι καλό παράδειγμα για τα παιδιά που μεγαλώνω, γιατί (και) εμένα έχουν ως πρότυπο… Δεν το καταφέρνω πάντα, αλλά πιστεύω πως και μόνο που το έχω στο νου μου και το συνειδητοποιώ, είναι κάτι…  

Το να είσαι μαμά σημαίνει ότι πρέπει να μάθεις να βάζεις προτεραιότητες, να νιώθεις άνετη και σίγουρη με τις αποφάσεις και τις επιλογές σου γιατί εσύ ξέρεις τα παιδιά σου καλύτερα από όλους, να αποφασίζεις ποιες μάχες αξίζει να δώσεις, να ξέρουν κάθε στιγμή ότι τα αγαπάς! Καμία μαμά δεν είναι σούπερ ήρωας! Και αυτό δεν είναι κακό!
Και ναι, υπάρχουν φορές που νιώθω ότι δεν έχω προσωπικό χρόνο, αλλά νιώθω ότι το σπίτι μου πριν κάνω παιδιά ήταν άδειο και ανούσιο και εγώ δεν ήμουν ποτέ πιο δυνατή και γελαστή από τώρα!!




post signature

10 + 1 πράγματα που έκρινα πριν γίνω μαμά (και τώρα τα λούζομαι!) part 1

Πόσο εύκολο είναι να κρίνουμε τους άλλους!;  Καθόμαστε στο θρόνο μας και λέμε «εγώ θα το έκανα καλύτερα!» Θα το κάναμε, όμως, καλύτερα; Έχουμε έρθει ποτέ στη θέση του άλλου να δούμε πώς σκέφτεται, τι ζει, τι περνάει; Συνήθως όχι.. Απλά κρίνουμε!

Για να μην τα πολυλογώ, εγώ ΠΡΙΝ γίνω μαμά, τα έκανα όλα σούπερ! Ήμουν η τέλεια μαμά! Είχα υποδειγματική συμπεριφορά, υπομονή, διάθεση… αλλά δεν είχα παιδιά!! Μαμά στη θεωρία! Αυτό, βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, δε στέκει και φυσικά δεν έχει καμία ουσία! 

Πριν γίνω μαμά, ήμουν … «καλύτερη μαμά»!!! (ή αλλιώς πώς η θεωρία είναι πολύύύύύ μακριά από την πράξη!)


1. «Πώς μπορούν να είναι έγκυες και να βγαίνουν τόσο αργά για βόλτα, να κουράζονται και να τρώνε απ’ έξω; Εγώ όταν μείνω έγκυος, θα ακούω μόνο κλασική μουσική και θα τρώω πάρα πολύ υγιεινά!»
Καλά δε θα απαριθμήσω πόσα χάμπουργκερ έφαγα και πόσες φορές βγήκα και ξενύχτησα και πόσες φορές (δεν ) άκουσα κλασική μουσική!! Και στην εγκυμοσύνη μου στο γιο μου πήγαινα και crossfit για 2 μήνες μέχρι να πάρω χαμπάρι ότι είμαι έγκυος!  

2. «Καλά είναι δυνατόν να γεννάνε με καισαρική , χωρίς να υπάρχει κάποιο πρόβλημα;»
Φυσικά και είναι, όπως διαπίστωσα με πολλές μαμάδες που μίλησα στα 4-5 χρόνια που ασχολούμαι με το «σπορ»! Εννοείται πως το φυσιολογικό είναι να γεννάμε με φυσιολογικό τοκετό, αλλά όταν μια μαμά έχει τέτοια φοβία που μπορεί να είναι επικίνδυνο για το παιδί κατά την ώρα του τοκετού, τότε όντως δεν έχει άλλη λύση… Εγώ γέννησα φυσιολογικά, αλλά είμαι από τις μαμάδες που είχα την τύχη να γεννήσω και τα δυο παιδιά μου σε μισή ώρα από την ώρα που με έπιασαν οι πόνοι. Και είναι κάτι που το ήθελα πολύ! Είναι, όμως, τόσο άδικο να κατηγορείς μια μαμά ότι «επέλεξε την εύκολη λύση» χωρίς να ξέρεις τι έχει περάσει για να καταλήξει σε αυτή την απόφαση.

3. «Εννοείται πως πρέπει να θηλάζεις το παιδί σου μέχρι ενός έτους τουλάχιστον! Έχουν λυσσάξει με το συμπλήρωμα και το ξένο γάλα!»
Λοιπόν, αυτό είναι μεγάλο θέμα… Στην κόρη μου, το πρώτο μου παιδάκι δε με στήριξαν ιδιαίτερα να θηλάσω αλλά το είχα πάρει απόφαση και τη θήλαζα μέχρι 13 μηνών. Το ήθελα πολύ και το είχα πάρει πολύ πατριωτικά το θέμα! Αλλά στο γιο μου από τον πέμπτο μήνα άρχισα να παραπονιέμαι… Με το ζόρι έφτασα να θηλάζω μέχρι να γίνει 9 μηνών, μόνο και  μόνο γιατί ένιωθα άσχημα που τη Ρέα την είχα θηλάσει περισσότερο… Όμως, είχα κουραστεί πολύ… Είχα νεύρα και μου έλειπαν πολλέέέέέέές ώρες ύπνου! Και έπεισα τον εαυτό μου ότι μια χαρούμενη μαμά που δίνει «ξένο» γάλα είναι καλύτερη από μια μαμά που θηλάζει! Τον εαυτό μας πάντα βρίσκουμε τρόπο να τον δικαιολογούμε… Αλλά με τους άλλους δύσκολα κάνουμε το ίδιο…

4. «Δεν είναι φυσιολογικό να θηλάζεις το παιδί σου όταν περάσει τα δύο! Είναι ολόκληρο νήπιο!»
Άλλο μεγάλο θέμα… Φυσικά και είναι φυσιολογικό, καταρχάς γιατί αν δεν ήταν φυσιολογικό, η μαμά δε θα είχε άλλο γάλα για να θηλάσει!!  Επιπλέον, αν η μαμά θεωρεί ότι αυτή είναι η καλύτερη επιλογή για το παιδί της, έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει! Δε δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε κανέναν και η μόνη που ίσως κουραστεί είναι η ίδια και μόνο αυτή! Το επιχείρημα «είναι αντιαισθητικό», «φαίνεται περίεργο» κλπ.  δε στέκει για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορείς να κρίνεις καμία μαμά την ώρα που ταΐζει το παιδί της! Αντιαισθητικό μπορεί να είναι και ένα παιδί γεμάτο φρουτόκρεμα από πάνω μέχρι κάτω! Δε θα το αφήσεις νηστικό όμως!  

5. «Μα γιατί βάζουν πιπίλα στο παιδί; Βαριούνται να το ακούνε και θέλουν να το κάνουν να κάθεται φρόνιμα για να πίνουν ήσυχοι τον καφέ τους!!»
Αυτή την αντίληψη άργησα να την αποβάλλω… Και δεν την έχω αποβάλλει εντελώς για να είμαι ειλικρινής… Μέχρι να κάνω το γιο μου και επειδή η κόρη μου δεν είχε πάρει ποτέ πιπίλα, είχα, λοιπόν, αυτή ακριβώς την άποψη… Αλλά μόλις έκανα το γιο μου ήθελα τόσο πολύ να βρει ένα τρόπο να ηρεμεί από την πολλήήήή γκρίνια και αϋπνία που του την έμαθα με το ζόρι όταν ήταν 10 μηνών… Αλλά τουλάχιστον ήμουν σταθερή στο θέμα με την πιπίλα εκτός ύπνου. Την έβαζα μόνο για να κοιμηθεί και κάποια στιγμή, όταν ήταν 15 μηνών απλά ξέχασα να του τη δώσω και δε μου την ξαναζήτησε ποτέ… Προσπαθώ να σέβομαι, όμως, τη μαμά που θέλει λίγη ώρα να ηρεμήσει… Γιατί δεν ξέρεις τι κούραση τραβάει αυτή η μαμά στο σπίτι της ή ποια είναι η ψυχολογία της…

6. «Θα δίνω στο παιδί μου μόνο τα πιο υγιεινά φαγητά. Δε θα του δίνω έτοιμες κρέμες, γλυκά κλπ. Μα πώς τα μπουκώνουν έτσι με τα μπισκότα;»
Ξεκίνησα με αυτό το σκεπτικό… αλλά δεν το ακολούθησα για πολύ… Μια δεν είχα φρούτα στο σπίτι, μια η μικρή δεν τα έτρωγε με πολλή ευκολία, μία την κρατούσε η μαμά μου και δεν ήθελα να της δίνω αυστηρές οδηγίες, δούλευα και μόλις γύριζα δεν είχα πάντα διάθεση για μαγείρεμα κλπ. Κλασικές δικαιολογίες για τον εαυτό μας βεβαίως βεβαίως…  Αλλά στο γιο μου προσπάθησα και ήμουν πιο σωστή… Ούτε πολλά γλυκά υπάρχουν στο σπίτι μας. Κυρίως μπισκοτάκια, άντε και κανένα κέικ. Γαριδάκια κλπ δεν πολυτρώνε γιατί απλά προσπαθούμε να μην τα τρώμε εμείς μπροστά τους. Ούτε πολλά αναψυκτικά ευτυχώς… Το αποτέλεσμα είναι δυο παιδιά που τρώνε πολλάάάά μπισκότα, τρελαίνονται για γλυκά και δεν τρώνε αρκετά από τα υγιεινά φαγητά!  Αλλά απλά, από άποψη, δε θέλω να γίνω η μαμά που θα κυνηγάει τα παιδιά να φάνε με το ζόρι ή που θα τους απαγορεύει κάποιες λιχουδιές και μετά θα πέφτουν με τα μούτρα στα παιδικά γενέθλια!

7. «Καλά, πάνε καλά; Παίρνουν το παιδί στο κρεβάτι τους;»
Τεράστιο θέμα, επίσης! Αυτό βέβαια είναι κάτι που πραγματικά δεν το καταλαβαίνω με την έννοια ότι η ταλαιπωρία είναι καθαρά του γονιού που στριμώχνεται, του γονιού που δεν μπορεί να έχει λίγο χρόνο περισσότερο με το σύντροφό του… Υποθέτω πως το παιδί κάποια στιγμή σίγουρα θα θέλει να κοιμηθεί μόνο του και θα το κάνει. Αν, λοιπόν, ο γονιός θέλει να αφήνει το παιδί να κοιμάται μαζί τους, είναι ο μόνος που θα επωμιστεί τις συνέπειες. Δε θα πάθει τίποτα το παιδί! Ίσα ίσα θα κοιμηθεί μέσα στη θαλπωρή και αγκαλίτσα των γονιών του και θα νιώθει ασφαλές! Αν, από την άλλη πλευρά, ο γονιός παραπονιέται γι’αυτό, τότε πραγματικά πιστεύω πως είναι στο χέρι του και μόνο να το λύσει. Παίζει ρόλο, βέβαια, και το παιδί. Μπορεί να φοβηθεί με κάτι, να νιώθει μοναξιά ή άσχημα μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά. Αυτό το σεβόμαστε, φυσικά.
Εμείς βγάλαμε τη Ρέα από το δωμάτιό μας όταν ήταν 40 ημερών και έκανα μια διαδρομή κάθε βράδυ ακόμα και δυο φορές  για να τη θηλάσω. Όμως, ήμουν αποφασισμένη. Και η μικρή δεν είχε κανένα θέμα. Στο γιο μου δεν έδειξα την ίδια αποφασιστικότητα! Μέχρι 3 μηνών στο δωμάτιό μας η κούνια του και αυτός μέχρι ενός έτους αγκαλίτσα με τη μανούλα στο κρεβάτι μας!! 
Επίσης, δηλώνω δημόσια (και το παραδέχομαι με μεγάλη δυσκολία… και ντροπή…) ότι άφησα και τα δυο παιδιά μου να κλάψουν στην κούνια για να αποκοιμηθούν. Τους έλεγα μερικά τραγουδάκια, τα κουνούσα αγκαλιά και μετά τα έβαζα στην κούνια. Η Ρέα στις δυο μέρες κοιμόταν μόνη της. Για τον Άρη χρειάστηκε να πηγαίνω συνέχεια γιατί δεν ηρεμούσε με τίποτα, οπότε αγκαλιά και κούνημα μέχρι να κοιμηθεί…  Δεν σας κρύβω ότι ντρέπομαι που το λέω γιατί έχω διαβάσει πολύ αρνητικά σχόλια στο ίντερνετ και ήταν μια διαδικασία πολύ ψυχοφθόρα…  Σήμερα, είναι πολύ εύκολα στον ύπνο. Λένε καληνύχτα και ξαπλώνουν. Αλλά μπορεί να είναι και τυχαίο…

8. «Καλά τι μανάδες είναι αυτές που γκαρίζουν και νευριάζουν με τα παιδιά τους; Δεν έχουν ακούσει για συζήτηση και εποικοδομητικό διάλογο;»
Αυτή η ευκολία που το έλεγα αυτό είναι μαχαιριά στην καρδιά κάθε φορά που τα παιδιά μου τσακώνονται μεταξύ τους και η γκρίνια δε σταματά ποτέ! Δεν ήξερα ότι μπορώ να νευριάσω τόσο πολύ στη ζωή μου! Αλήθεια.. Κάποιες φορές νιώθω ότι δεν τα αντέχω άλλο… (Ευτυχώς, δεν κρατάει για πολύ!) Αλλά ειλικρινά, είναι πολύ δύσκολο να περνάς όλο το χρόνο με τα παιδιά μες στην καλή χαρά και να έχεις και χίλια πράγματα να κάνεις, χίλια πράγματα να προγραμματίσεις… Ειδικά αν δεν δουλεύεις, οπότε δεν μπορείς να ξεφεύγεις εύκολα από την καθημερινότητα του σπιτιού…

9. «Που τα τρέχουν τα παιδιά μέσα στις καφετέριες με τα τσιγάρα κλπ;»
Εντάξει, αυτό μια φορά το έκανα, αλλά πραγματικά μπορώ να το καταλάβω…  Όταν η μαμά είναι σκασμένη για καφέ, να βγει δηλαδή έστω και λίγο από το σπίτι και κανείς δεν της κρατάει τα παιδιά, αλλά είναι βροχερός ο καιρός για να καθίσει έξω, απλά δεν το πολυσκέφτεται. Ακόμα θυμάμαι τα βλέμματα κάποιων  στα διπλανά τραπέζια που κοιτούσαν εμένα και το καρότσι δίπλα μου λες και κακομεταχειριζόμουν το παιδί μου με το χειρότερο τρόπο…

10. «Θα είμαι μαμά αλλά θα είμαι πάντα περιποιημένη! Δεν τις καταλαβαίνω αυτές που παρατάνε εντελώς τον εαυτό τους! Πώς πήρανε τόσα κιλά;;»
Καταρχάς, όλες ξέρουμε πόσο εύκολα παίρνεις κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Και όχι απαραίτητα επειδή δεν γίνεται, αλλά επειδή δεν είσαι στην κατάλληλη ψυχολογία για να αρχίσεις γυμναστήρια, γιόγκες και δίαιτες! Ή για να κάνεις όλων των ειδών τις αποτριχώσεις, να φοράς τακούνια (ενώ πρέπει να κυνηγάς ή να κουνάς το μωρό σου), να είσαι σούπερ μακιγιαρισμένη (ενώ ένα μωρό συνέχεια πασπατεύει το πρόσωπό σου), να είσαι χτενισμένη από κομμωτήριο με μοιραίο μαλλί (ενώ ένα μωρό θέλει να σε πάρει αγκαλιά και τρώει τα μαλλιά σου αναγκαστικά), να κάνεις αφρόλουτρο με τις κρέμες σου και όλα τα συναφή (ενώ εντός ολίγου υπάρχει σοβαρή περίπτωση να ακούσεις ότι το μωρό ξύπνησε ή ότι τα παιδιά τσακώνονται ή κάνουν κάτι επικίνδυνο κλπ κλπ κλπ.)
Σίγουρα, η ψυχολογία μας θα φτιάξει αν αρχίσουμε να κάνουμε έστω και κάτι από αυτά. Εγώ ξεκίνησα γυμναστική και γιόγκα όταν ο γιος μου ήταν 9 μηνών μόνο και μόνο για να μπορώ να φεύγω για λίγο εκτός σπιτιού… Αλλά είχα την πολυτέλεια να μένω πάρα πολύ κοντά με τη μαμά μου και ένα σύζυγο που ήθελε οπωσδήποτε να με βοηθήσει να καλμάρουν τα νεύρα μου από την αϋπνία και την κούραση μετά τον ερχομό του δεύτερου παιδιού μας… Δεν μπορούν όλες οι μαμάδες να το κάνουν αυτό. Πρέπει οπωσδήποτε κάποιος να της κρατήσει τα παιδιά. Οπότε πριν το ξαναπούμε για άλλη μαμά (ειδικά αυτό το θέμα της εμφάνισης) να σκεφτούμε πολύ τι δυνατότητες έχει… αν έχει! 

11. «Αφήνουν τα παιδιά με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση! Τα ζαβλακώνουν!»
Καλά εννοείται πώς είχα στο νου μου ότι θα έχω την τρελή διάθεση να παίζω, να κυλιέμαι στα πατώματα μαζί τους, να γελάμε, να γαργαλιόμαστε! Εντάξει ευτυχώς τα κάνουμε κι αυτά, αλλά και οι δουλειές του σπιτιού δε θα γίνουν μόνες τους, κανείς δε θα μαγειρέψει αντί για σένα κλπ. και φυσικά είναι φορές που απλά θες να αράξεις σε μια πολυθρόνα και να μην μιλάς σε κανένα… Για περιοδικό και καφέ δεν το συζητώ καν! Έρχεται τότε μαγικά η Ντόρα η εξερευνήτρια, η Πέππα το γουρουνάκι και όλη η αγαπημένη παρέα του Disney Junior να σε σώσει!
Όταν η Ρέα ήταν περίπου ενός , είπα μια φορά στην πεθερά μου ότι διαπίστωσα ότι προσηλώθηκε στην τηλεόραση σε κάτι που πήρε το μάτι της. Και μου λέει «α, ωραία, για να μπορείς να της βάζεις κανένα παιδικό να κάνεις καμιά δουλίτσα στο σπίτι!» Εγώ, η πολύ ορεξάτη και σούπερ σωστή μαμά σκέφτηκα αμέσως «μα τι μου λέει τώρα; Να πετάω το παιδί μου μπροστά στην τηλεόραση για να έχω την ησυχία μου:» Μου ακούστηκε πολύ άσχημο! Να μην τα πολυλογώ, η Πέππα και Ντόρα που λέγαμε; Από μηχανής θεές!! 
Θα επιστρέψω -ελπίζω σύντομα- με δεύτερο μέρος… Έχω δεύτερες σκέψεις πριν πατήσω το κουμπί «Δημοσίευση», γιατί φοβάμαι λίγο την κριτική… Αλήθεια είναι… Γι’ αυτό δε μου αρέσει να κρίνω κι εγώ τους άλλους. Δεν είναι ωραίο να σε καθοδηγούν στη ζωή σου αυτά που λένε -ή νομίζουν- οι άλλοι για σένα!

Σας φιλώ!


post signature

Η φωτογράφισή μας τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού


Καλό μήνα, αγαπημένοι! Έφυγε ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού, ο μήνας που έγινα 33, ο μήνας που ξεκινήσαμε τα μπανάκια, ο πιο ηλιόλουστος και χαρούμενος από όλους!!! Και γράφω και νωρίς νωρίς απ’ότι βλέπετε!!

  

Είναι κι αυτές οι στιγμές που σε γεμίζουν γλύκα!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎spoilingmyself‬ ‪#‎waffle‬ ‪#‎waffletime‬ ‪#‎lilapause‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«…με τη βαρκούλα μας κυλάμε στο νερό, όνειρο είναι η ζωή, ταξίδι μαγικό….»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎BathTime‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τρελλαίνονται να φοράνε τα παπούτσια και τα ρούχα μας και μετά λένε «γεια σας, είμαι η μαμά η Βάσω!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Βολτούλα με τη μαμά και τον μπαμπά στο Μοναστηράκι, πρώτη της φορά! Όλα της φαίνονται τόσο διαφορετικά, όλα της κάνουν εντύπωση!
#mamaprotara #ηρθε_μια_βλαχα_απ_το_χωριο #WithDaddy #Balloon #MySweetGirl #LoveMyKids #HappyFamilyMoments #LoveMyLife #LoveEveryone #Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα #φωτογραφισετο_2016
 

Πάει και το Σαββατοκύριακο στην πρωτεύουσα. Επιστρέψαμε στη βάση μας. Περάσαμε όμορφα, είδαμε το νονό της Ρέας μας και πολυαγαπημένο μας φίλο να γίνεται γαμπρός και κάναμε πολλές βόλτες. Απόλαυσα κάθε στιγμή με τη Ρέα (αναγκαστικά όταν είναι και τα δύο μικρούλια, θα ασχοληθείς περισσότερο με αυτόν που το χρειάζεται πιο πολύ… Τον μικρότερο….) και αυτή το ίδιο!
Θα ήθελα να είναι πιο ανοιχτή με τους συγγενείς και τους φίλους μας και να μην κρύβεται από πίσω μου κάθε φορά, αλλά τι να κάνει το παιδί όταν δεν τους έχει δει πολλές φορές; Να πιάνει κουβεντούλα και να φιλιέται με άτομα που έχει δει δύο φορές όλες κι όλες?!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ηρθε_μια_βλαχα_απ_το_χωριο‬ ‪#‎Playground‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyShyGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ήρθε το καλοκαίρι και μετακομίσαμε στο εξοχικό μας!!!! (μεταφορά παιδότοπου στη βεράντα, δηλαδή… Μη φαντάζεσαι παραθαλάσσια θέρετρα με πισίνα…!)
Η χαρά που πήραν δεν περιγράφεται! Οι γείτονες μάλλον, όμως, δεν είχαν την ίδια άποψη γιατί η μετακόμιση έγινε μεσημέρι!!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎TimeForBalcony‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Και απογευματινό γεύμα στη βεράντα μας σήμερα!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎YoghurtTime‬ ‪#‎TimeForBalcony‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Καφεδάκι οι τρεις μας σου λέω! Και φυσικά μαζί μας κούκλες, πλαστελίνες, μαρκαδόροι, αεροπλανάκια και όλα τα κομφόρ!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μιλάμε το στυλ της δεν υπάρχει!
– Ρέα, σήμερα στο σχολείο μη γεμίσεις με χώμα τα μαλλιά σου! (σσ. Βάζουν χώματα στα κεφάλια τους και προσποιούνται ότι λούζονται…!!)
– Α μαμά αφού είναι το πιο διασκεδαστικό από όλα τα παιχνίδια!! Αλλά μην ανησυχείς!
(για λίγο κάτι σκέφτεται… Λέω α τέλεια κατάλαβε μάλλον τι εννοώ! Για να ακούσω μετά από λίγο το εξής:)
-…. έβρεξε χθες, οπότε μπορεί να μη βγούμε έξω.. (μόνο τότε το γλιτώνουμε το λασπόλουτρο δηλαδή!!!)

Διαβάσαμε τη «Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας» του Ευγένιου Τριβιζά και μετά ζωγραφίσαμε τις βούλες στα μικρά γουρουνάκια στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου. Δεν είναι τίποτα να καθίσουμε για λίγο δίπλα τους και να δείξουμε ενδιαφέρον για αυτά που κάνουν… Τα λέω για να τα ακούω!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σου λέω δεν υπάρχει αυτό το παιδί! Παιδί – ψυχοθεραπεία!!!
Σήμερα ήταν μέρα shopping, καφέδων και γενικά… γύρας!!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎treli_adynamia‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα πήγαμε σε μια υπέροχη τοποθεσία, πολύ κοντά μας αλλά που δεν είχαμε επισκεφθεί ποτέ! Και εκεί…. τρέξαμε!
(…Ε καλά περπάτησα και λίγο γιατί οι ανηφόρες ήταν θανατηφόρες!)
Και είχα και το αγόρι μου μαζί να με φωτογραφίζει και να με στηρίζει όπως πάντα!!!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎trailrunning‬ ‪#‎QualityTimeForMommy‬ ‪#‎Lagoon‬ ‪#‎wonderfulView‬ ‪#‎KeepRunning‬ ‪#‎keep_running‬ ‪#‎LoveRunning‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ήταν μια γεμάτη μέρα και την απολαμβάνω όσο τίποτα αυτή τη μακαρονάδα με κεφαλοτύρι!
Σήμερα ο μπαμπάς μας πήγε επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό κι εμείς εδώ στο…. quality time!! Η μαμά κατέβασε όλη της τη ντουλάπα για ξεκαθαρίσματα, είδαμε πρώτη φορά το Lion King (υπεραγαπημένη μου ταινία!) -και μάλιστα παρακολουθούσα τη Ρέα να γελάει δυνατά σε μερικά σημεία!! – και πήγαμε και στην καλοκαιρινή γιορτή του δημοτικού που κάνουν μάθημα οι αγαπημένες μου φίλες-δασκάλες.
– Περάσατε όμορφα, παιδάκια;
– Ναι, μαμά! (ομόφωνα!!)
– Τι σας άρεσε, αγάπες μου, στη γιορτή;
– (Ρέα) Που ανεβήκαμε στα κάγκελα που ήταν επικίνδυνα και που τρέξαμε στο γήπεδο μπάσκετ του σχολείου.
– (Άρης-κλασικός παπαγάλος της αδερφής του) Που ανεδήκαμε τα κάγκελα αλλά νεν ήταν επικίνυνο!!
Ευτυχώς που πήγαμε για τη γιορτή!!!

Σήμερα κοιμήθηκαν για μεσημέρι!! (Γιούπιιιιιιιιι!!!) Αλλά η μαμά δεν τους άφησε έτσι: πήγε μαζί τους στον παιδότοπο και παίξαμε, διαβάσαμε παραμύθια όλοι μαζί. Και μετά η γιαγιά τους τους συνόδευσε στη γιορτή του άλλου δημοτικού.
Ο Άρης, από την άλλη, ανέβασε πυρετό το πρωί και κάναμε και γκεστ εμφάνιση στον παιδίατρο!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω σήμερα! Καταρχάς τα έκανα όλα: πήγα για δουλειά, πήγα για καφέ, έπαιξα με τα παιδιά, πήγα για ψώνια, πήγα για προπόνηση, ξαναέπαιξα με τα παιδιά, έσβησα ένα κεράκι μαζί τους (χρωστάω άλλα 32 που θα τα σβήσω μόλις έρθει από το ταξίδι του το αγόρι μου! ♥), έκανα μπάνιο και… ανέβασα και 38 πυρετό έτσι για το φινάλε!
Σήμερα άκουσα τα πιο όμορφα λόγια από πάρα πολλούς ανθρώπους! Νιώθω πιο γεμάτη από ποτέ και γεμάτη αγάπη! Και ναι θα είμαι πάντα χαμογελαστή, και ναι θα είμαι πάντα ευτυχισμένη, γιατί έτσι το διάλεξα!! Στο χέρι μου είναι!! Και θα τρέχω μέχρι να καταφέρω να ξεπεράσω τα όριά μου!! (Κι εσείς αναγκαστικά θα μαθαίνετε όλα μου τα νέα!!!!)

Ήταν άλλη μια όμορφη αναπάντεχη στιγμή που προέκυψε καφεδάκι! Τα απρογραμμάτιστα είναι τα καλύτερα τελικά! Και τα παιδιά μου επιδόθηκαν στη ζωγραφική!!
Εκεί είναι που ακούς κάτι ατάκες από το γιο σου «α μαμά είναι πολύ εδιαθέρον!!» (σ.σ. ενδιαφέρον…)

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎keepSmiling‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πρώτο μπανάκι!!!
«Μαμά, κοίτα μια ατεία ομπέλα!! Μοιάζει με χαλί!!» Άρης.
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ta_logia_einai_peritta‬ ‪#‎Summertime‬ ‪#‎LourosBeach‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Αχ αυτό το παιδί είναι η χαρά της ζωής!!! By the way, το πήγαμε πάλι το μπανάκι μας!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎δε_χορταίνω_τις_αγκαλιές_του‬ ‪#‎Summertime‬ ‪#‎LourosBeach‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ο μπαμπάς είναι αυτός που μας κάνει αστεία και που έχει όρεξη για παιχνίδι όταν η μαμά είναι κουρασμένη, είναι αυτός που τρέμει μήπως πέσουμε αλλά μας αφήνει να προσπαθήσουμε και είναι εκεί για να μας πιάσει, είναι αυτός που μας καθησυχάζει όταν όλα φαίνονται δύσκολα, αυτός που μας στηρίζει σε κάθε προσπάθεια, αυτός που φροντίζει να είναι πάντα ευτυχισμένη η μαμά για να είναι όλοι ευτυχισμένοι!!! Ο μπαμπάς είναι αυτός που είναι πάντα παρών! Ό, τι κι αν γίνει… Είμαι πολύ τυχερή που μεγάλωσα (και μεγαλώνω…) με έναν μπαμπά σαν αυτόν και ακόμα πιο τυχερή που και τα παιδιά μου έχουν ένα τέτοιο μπαμπά!
Να τους αγαπάμε τους μπαμπάδες μας και να τους το δείχνουμε! Καλό βράδυ….

Βολτούλα για φαγητό! Αυτή την εβδομάδα κοιμήθηκαν τα μεσημέρια, και θεωρούνται… ακμαία για το βράδυ. Αν και όταν ξυπνάνε το απόγευμα, ρωτάνε «μαμά, θα πας στη δουλειά; Εγώ έχω σχολείο σήμερα;» (Καλά, με το που λέμε «τυρί» στήνονται!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎SayCheece‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ο Άρης προβάρει τα καινούργια παπούτσια που μου χάρισε το αγόρι μου για τα γενέθλιά μου!!!
Ε ρε κάτι τρεξίματα που θα πέσουνε!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NewEntry‬ ‪#‎BirthdayPresent‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 Κοίτα, δεν είναι εύκολο… Δεν είναι καθόλου εύκολο… εννοώ το να τρέχεις όλη μέρα, τα παιδιά να κοιμούνται στις 11 (επειδή, από τη μια πλευρά, επιτέλους κοιμούνται μεσημέρι, αλλά από την άλλη, έχουν χορτάσει ύπνο και το βράδυ δε νυστάζουν…) και εσύ να έχεις όρεξη να πας μια βόλτα με τον άνθρωπό σου!
Ε σήμερα, όμως, είπαμε να μην το ακυρώσουμε πάλι… Πήγαμε για ποτάκι και βολτάραμε τα δυο μας, ε σα ζευγάρι κι εμείς, στα στενάκια του Μεσολογγίου! Και το ξενυχτήσαμε κιόλας…!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NightOut‬ ‪#‎Mojito‬ ‪#‎είχα_και_στο_χωριό_μου_Mojito‬ ‪#‎HappyCouple‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 Σήμερα Crossfit μετά από πολλές μέρες απουσίας λόγω τρεξιμάτων (έχουμε και τις αδυναμίες μας!!), κλάδεμα μπουκαμβίλιας στη βεράντα (που κοντεύει να μας καταπιεί!) και εκεί που λέω διψάω, θέλω να καθίσω στον καναπέ μου να αράξω, σκάει μύτη η μανούλα μου και μου φέρνει καρπουζάκι!!! Ναι, τώρα είναι επίσημα καλοκαίρι!!! 🍉 🍉 🍉
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎watermelon‬ ‪#‎Summer_is_officially_here‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 Σήμερα κάναμε τη γιορτούλα στον παιδικό σταθμό. Πέρασε ένας χρόνος περίπου για να αρχίσει να είναι πολύ άνετη και να το διασκεδάζει με την καρδιά της! Έχει κάνει τις παρέες της, τις οποίες συναντάμε πλέον και εκτός σχολείου για παιχνίδι, χαιρετάμε τους συμμαθητές μας στο δρόμο, πιάνουμε κουβεντούλα με όλα τα παιδάκια! Και σήμερα, παρόλο που δεν ήθελε να πάρει ποίημα, ήταν στην πρώτη γραμμή χαμογελαστή και τραγουδούσε!!!
Ίσως σε κάποιους φαίνονται αυτονόητα όλα τα παραπάνω, αλλά εμείς δυσκολευτήκαμε να τα κατακτήσουμε, η μαμά έχει κάνει (και) τον κλόουν άπειρες φορές και δε σταματήσαμε να προσπαθούμε να ξεπεράσουμε το πόσο ντροπαλή ήταν.. Οπότε σήμερα είμαι πιο περήφανη από ποτέ για την κόρη μου!!!…. και για μένα βεβαίως βεβαίως!!!

 Τις προλάβαμε τις βροχές και καταιγίδες και το πήγαμε το μπανάκι μας! Ο μικρός προέκυψε μεγάλο ταλέντο στην κολύμβηση, αν και δεν έχει καμία αίσθηση του κινδύνου!
Η Ρέα, από την άλλη, δε δέχεται με τίποτα ότι θα είναι κάπου δεύτερη και βάλθηκε να μας πείσει ότι κολυμπάει καλύτερα… στα λόγια φυσικά και εκτός νερού, γιατί ακόμα δε διαπραγματεύεται ούτε μια σταγόνα στο πρόσωπό της!!

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎SwimmingPool‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η μαμά πρωτάρα έγινε νονά πρώτη φορά!!! Και όλα ήταν ιδιαίτερα, όλα ήταν τόσο συγκινητικά! Βάφτισα Χριστιανό ορθόδοξο το γαμπρό μου (ναι, ναι, το παλικάρι 1,90μ.που στέκεται πίσω μου…) και μάλιστα στη θάλασσα! Ήταν ανεκτίμητη εμπειρία! Είναι τόσο όμορφο γιατί είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ πάρα πολύ και έχουμε πολύ ωραίο δέσιμο! Και τώρα θα με λέει νονά!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Godmother‬ ‪#‎SuperExcited‬ ‪#‎ProtiForaNona‬ ‪#‎Christianing‬ ‪#‎MySweetPauly‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 Τα παιδία παίζει! Πήραμε τη «μαγική άμμο» που λέει και η Ρέα και πάνω στην αυτοσχέδια κατασκευή του μπαμπά μας φτιάξαμε πυργάκια, βουνά, ηφαίστεια, τη… σαβάνα και φυσικά αγώνες μότο κρος!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Sand‬ ‪#‎SuperExcited‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎QualityTimeWithDaddy‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Είπαμε με το αγόρι μου σήμερα το απόγευμα να αράξουμε στη βεράντα… Αλλά μας έτρωγε εκείνη η βουκαμβίλια (αυτή, ντε, που έλεγα προχθές ότι κοντεύει να μας καταπιεί…) και καταλήξαμε να την ξηλώσουμε σχεδόν όλη! Άδειασε ο τόπος, τώρα μπορούμε να τη φροντίζουμε πιο πολύ ώστε να μεγαλώνει όμορφα και φυσικά έκανα και κάτι αλλαγές στη βεράντα!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎birdNest‬ ‪#‎voukamvilia‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

 Πολυαγαπημένος ξάδερφος του άντρα μου αλλά φίλος πάνω από όλα, ο γλυκός μου Παύλος! Είχαμε να τα πούμε καιρό, αλλά σήμερα έγινε η αρχή!! Να μη χάνουμε ευκαιρία να συναντιόμαστε συχνότερα με αγαπημένα μας πρόσωπα. Να το θυμάμαι αυτό.
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎HappyNameday‬ ‪#‎SuperSelfi‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«Μαμά, θέλω ένα μπικότο με δούλες» (βλ.βούλες…. Δλδ βλ.cookies με κομματάκια σοκολάτας!!!)
Υπέροχο τρίωρο καφεδάκι με σούπερ γυναικοπαρέα!!! Και τα παιδιά ευχαριστήθηκαν παιχνίδι κι εμείς ευχαριστηθήκαμε καφέ!! (‪#‎εμ_σαμπου_εμ_κοντισιονερ‬)

‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎LoveMyFriends‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σας φιλώ!! Τα λέμε τον άλλο μήνα εκτός απροόπτου βεβαίως βεβαίως!!!




post signature

Ένας Μάης με 31 πολύχρωμες φωτογραφίες

Ξεχάστηκα εντελώς αυτή τη φορά! Τώρα, όμως, που το θυμήθηκα, θα τον ανεβάσω το Μάιο! Πολύ ωραίος, γεμάτος και πολύχρωμος μήνας!!! Όρεξη να έχουμε να παίζουμε και να κάνουμε διαφορετικά πράγματα!

Μια υπέροχη, πολύχρωμη μέρα με πολύ ήλιο, αγκαλιές, παιχνίδι και… φαγητό!! Καλό μήνα να έχουμε!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎Easter2016‬ ‪#‎protomagia‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα είχε τη γιορτή του ο μπαμπάς μας και ετοιμάσαμε οι… γυναίκες του σπιτιού τα φαγητά!! Να το χαίρομαι το αγόρι μου!! 😘
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

  

Σήμερα η μικρή μας πρωτοξαδερφούλα έσβησε το πρώτο της κεράκι! Φυσικά πήγαμε, φάγαμε την τούρτα μας (η μαμά βασικά έφαγε σχεδόν δύο κομμάτια, γιατί είχε μέσα βύσσινο και δεν τους πολυάρεσε…!) και παίξαμε μέχρι τις 11 το βράδυ!
Highlight της βραδιάς η ώρα του μπουφέ:
Ρέα: Μαμά, τι είναι αυτά τα πορτοκαλί; (δείχνοντας τα γαριδάκια… Κι όμως το 4χρονο παιδί μου δεν τα είχε ξαναδεί!!)
Μαμά: Είναι γαριδάκια, αγάπη μου. Δοκίμασε αν θες! (Ο Άρης, ο αδερφός της είχε ήδη φάει το μισό μπολ!!)
Ρέα: (με απογοήτευση) Είναι όλα με γαρίδες;;; Δε θέλω…

Πάλι τον παιδεύουμε τον μπαμπά μας!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ζεστή σοκολάτα και κέικ σοκολάτα με αγαπημένη (σπάνια και δυσεύρετη) παρεούλα και μετά πρώτη επίσκεψη για νυφικό για την bride-to-be αδερφούλα μου!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎CoffeeTime‬ ‪#‎LoveChocolate‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎BridesSister‬ ‪#‎LoveMyCousins‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μα τι κόλλημα είναι αυτό; Εδώ και λίγες μέρες συνέχεια έχω στο νου μου να πάω στο ταμπλετάκι μου και να δω κι άλλο επεισόδιο…
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎NewAddiction‬ ‪#‎TheBlacklist‬ ‪#‎TimeForMyself‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η σημερινή μέρα ήταν μοναδική! Τρέξαμε στη Λευκάδα στα 10χλμ, την ώρα του ηλιοβασιλέματος, σε μια πολύ οργανωμένη εκδήλωση με πολλούς πρόθυμους και χαμογελαστούς εθελοντές! ‪#‎greenhalfmarathon‬
Ήταν εκεί και το αγόρι μου, που ανέλαβε τα μικρά μας και με χειροκρότησαν και οι τρεις μαζί!! Υπέροχη αίσθηση!
Αλλά τα ωραία δε σταματούν εδώ: αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε στη Λευκάδα και σήμερα είναι η πρώτη φορά των μικρών μας σε ξενοδοχείο!! Για να δούμε… Άρχισαν από την πρώτη στιγμή «να μείνουμε εδώ για πάντα!» και μόλις τους είπε ο μπαμπάς τους «Μα είναι μακριά από τη δουλειά μας», η Ρέα απάντησε: «μην ανησυχείς! Θα φωνάξουμε τα μαστόρια να τη φέρουν εδώ τη δουλειά!» Οπότε το λύσαμε κι αυτό!!!
(Διάλεξα αυτή τη φωτογραφία ανάμεσα σε πολλές γιατί η θεία με τα ανηψάκια της είναι σκέτη απόλαυση!)

Ε φυσικά σήμερα αφιερωμένη η φωτογραφία μου στη μαμά μου, που ήταν πάντα εκεί να ακούσει, να αγκαλιάσει, να γελάσει, να… μας βάλει μυαλό, να μας αγαπάει, να είναι η καλύτερη παρέα, να είναι πάντα εκεί!!! Χρόνια πολλά στη μαμά Βαλεντίνα που από τότε που έγινε 2 φορές μαμά (γιαγιά) είναι ακόμα καλύτερη!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎Mothersday‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μα τι να πω τώρα για την κόρη μου;! Μου λέει: «μαμά, θα γράψω τι λέει το τραγούδι από τη φρουρά των λιονταριών» (σ.σ. Από το ομώνυμο παιδικό στο Disney Junior. Είναι το αγαπημένο μας και το τραγουδάμε όλη μέρα!)
Και λέω εντάξει θα γράψει γραμματάκια που της αρέσει. Και την ακούω να ψιθυρίζει τα λόγια σαν να σκέφτεται τι να γράψει ακριβώς. Το τραγούδι ξεκινά «η μεγάλη στιγμή για σένα τώρα πλησιάζει». Ε μόλις είδα αυτό τρελάθηκα!
Το κατάλαβε ότι ενθουσιάστηκα και μου λέει «αύριο μην ξεχάσεις να με πας στο δημοτικό. Αλήθεια το λέω. Δε λέω πλάκα!!!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎She_is_only_four‬ ‪#‎learningtowrite‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyGirl‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Ουφ…Η καλύτερη στιγμή της μέρας!!! Πολύ θα ήθελα και κάνα επεισοδιάκι Blacklist, αλλά δύσκολα θα μείνω ξύπνια… (σ.σ. Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη με την προπόνησή μου! Το’χω ρίξει στο τρέξιμο και πολύ μ’αρέσει! Να το θυμάμαι όταν θα καταγράφω τις όμορφες στιγμές του Μαΐου! Έκανα το προσωπικό μου ρεκόρ!)
Καληνύχτα, αγαπημένοι!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎BestMomentOfTheDay‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Το έχω ξανανεβάσει αυτό το υπέρ υπέρ αγαπημένο μου φαγητό, αλλά πραγματικά είναι η καλύτερη στιγμή της μέρας: να γυρίζεις αργά από τη δουλειά, να πρέπει να μαζέψεις τα μικροπαίδια που έχουν παλαβώσει τη γιαγιά τους και να πρέπει να μαγειρέψεις κιόλας… Και τότε διαπιστώνεις ότι η γιαγιά τους, η αγαπημένη σου μανούλα, μέσα σε όλη της την κούραση, έχει φτιάξει τη μεγάλη της κατσαρόλα με το πιο νόστιμο φαγητό που το πετυχαίνει και πάντα η άτιμη!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎LoveMyMom‬ ‪#‎ΜαμάΣαγαπώ‬ ‪#‎MyBestMealEver‬ ‪#‎KolokythakiaGemistaMeRyziKaiKima‬ ‪#‎SuperGrandma‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Έχει πέσει πολύ διάβασμα! Α και δε σχολίασα το πιο σημαντικό: αρχίσαμε να λέμε το «ρο»!! Μπορεί να μη μιλάει ακόμα καθαρά, αλλά φωνάζει την αδερφή του «Ρέα», συστήνεται σαν «Άρης», ζητάει «νερό» και «τουλούρι» (κουλούρι!).
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎learningtospeak‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Και βγήκα και για το ποτάκι μου σήμερα! Αμέ!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Muddlering‬ ‪#‎LoveMyFriends‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Βολτούλες με τη θεία στα στενάκια του Αιτωλικού. Χορτάσαμε βόλτα σήμερα!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBabies‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎walking‬ ‪#‎Etoliko‬ ‪#‎sokakia‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πάλι καφεδάκι, πάλι βολτούλα… Και καθόμαστε εγώ, τα μικρούλια μου και η μαμά μου και η μαμά μου ετοιμάζεται να φύγει για να πάει στη γιαγιά μου. Ξεσηκώνονται τα εγγονάκια για νέα βολτούλα και με αφήνουν μόνη μου στην καφετέρια. Τι έκανα? Κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα και τελείωσα το λάττε μου με την απόλαυση που του πρέπει!! Αυτές οι μικρές στιγμές που «κλέβεις» για σένα και μόνο… Αξία ανεκτίμητη! Καλό βράδυ και με χαμόγελο να ξεκινήσει η Δευτέρα μας!!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎DiVetroCafe‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Το αγόρι μου το όμορφο θέλει να δει τηλεόραση ξαπλωμένο πάνω στη μανούλα. Ποια είμαι εγώ που θα του πω όχι; 😍😍 (Μα να μην μπορώ να του κάνω παρατήρηση χωρίς να γελάσω με το ύφος του θλιμμένου κουταβιού που παίρνει;!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Δε θα πω ότι η κηπουρική είναι ψυχοθεραπεία κλπ… Είναι ένας έρωτας μεγάλος όμως… Να βλέπεις κάθε φυτάκι να μεγαλώνει, να ανθοφορεί, να γεμίζει με χρώμα την καθημερινότητά σου…
Αυτή τη βεράντα την έχω πεθάνει στις αλλαγές και στις μεταφυτεύσεις!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyBalcony‬ ‪#‎LoveGardening‬ ‪#‎Flowers‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Φτάσαμε πλέον σε ηλικία που θέλουμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση… Η Ρέα βασικά γιατί ο Άρης μόνο ταινία δεν παρακολούθησε!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎TheCroods‬ ‪#‎WatchingMovie‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η μαμά πήγε για … πεντικιούρ και ο μπαμπάς έμεινε με τα θηριάκια στο σπίτι. Να μη ζηλεύω που κάνουν μαζί του τα καλύτερα παιχνίδια τους;!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎QualityTimeWithDaddy‬ ‪#‎LoveMyHusband‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Πήγαμε με το αυτοκίνητο από Αιτωλικό στο Κιλκίς, στο χωριό της μαμάς μου. Τρελό παρεάκι: εγώ με τα μικρά μου, η αδερφή μου και η μαμά μου!
Είχα μια βδομάδα έψαχνα τρόπους να απασχολήσεις τα παιδιά σε ταξίδι για να αποφύγουμε την αναπόφευκτη γκρίνια της κούρασης σε περίπτωση που δεν κοιμηθούν.
Και φυσικά δεν κοιμήθηκαν, αλλά η μαμά πρωτάρα ήταν έτοιμη: χάρτης με σημειωμένη τη διαδρομή μας, λίστα παιχνιδιών για το δρόμο, μπλοκ ζωγραφικής με μαρκαδόρους, πλαστελίνη, αγαπημένα τους παιχνίδια και βιβλία και στο…. αμήν της μαμάς «μαγικό κουτί – έκπληξη» για τον καθένα με διάφορα μπιχλιμπιδάκια!!
(Ελπίζω να καταφέρω να το κάνω άρθρο με λεπτομέρειες και όσα μαμαδομπλογκς με βοήθησαν!!)

Μέρα με πολύ…. quality time με τα θηριάκια μου η σημερινή! Γιατί μας τα χάλασε ο καιρός και δεν μπορέσαμε να βολτάρουμε και να τα ξεναγήσω εκεί που έπαιζα εγώ σαν παιδάκι…
Όμως, σήμερα δεν είχε μόνο από αυτό η μερα: ποτάκι με τα πολυαγαπημένα πρωτοξάδερφα με πολύ ωραίες συζητήσεις και αναζωογονητικά γέλια!!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Beer‬ ‪#‎LoveMySister‬ ‪#‎LoveMyCousins‬ ‪#‎Kilkis‬ ‪#‎SomethingToDrink‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Μια ηλιόλουστη (επιτέλους) Κυριακή, που μας άφησε να παίξουμε στην παιδική χαρά, να κάνουμε τις βολτούλες μας, να… συναγωνιστούμε στο τρέξιμο! Επιστρέψαμε και στη βάση μας για να δούμε και τον μπαμπά μας που μας έλειψε πολύ!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBabies‬ ‪#‎playground‬ ‪#‎Kilkis‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τρελλαίνεται να μας κυνηγάει και να λέει «είμαι δεινόταυο!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎ΠαναθηναϊκόςΑπόΚούνια‬ ‪#‎panathinaikos‬ ‪#‎DaddysGift‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Οι μέρες που είναι πολύ γεμάτες από τη μια σε κουράζουν, αλλά από την άλλη σου δίνουν την ικανοποίηση ότι έσβησες κάποια πράγματα από την to-do λίστα σου, την αίσθηση ότι έχεις σούπερ δυνάμεις και τα προλαβαίνεις όλα! Δουλειά – μαγείρεμα – μπουγάδα – μπανιαρίσματα – ξεμπέρδεμα μαλλιών Ρέας – μίνι συμμάζεμα σπιτιού – παιδίατρος – βόλτα στο Αγρίνιο…
Extra bonus: αν τα παιδιά είναι μαζί σου, πέφτουν για ύπνο χωρίς δεύτερη λέξη…
Και παρόλο που έχουμε επιστρέψει από το Ζαχαράτο (Κιλκίς) ακόμα το σκεφτόμαστε γιατί δεν το χορτάσαμε… Εξ’ου και η φωτογραφία.. Δύο μέρες πριν…

Έχω πάρει προαγωγή σε μεγάλο δρομέα!! 😋 Με τα γκάτζετ μου και τα όλα μου!!! Έφαγα λίγο δούλεμα αφού τρέχω πολύ αργά (που πας, ρε Καραμήτρο;) αλλά αυτό το πραγματάκι μου έδωσε κίνητρο να τρέξω πιο γρήγορα (για τα δεδομένα μου πάντα…) και μου ανέβασε την ψυχολογία!
Μα τόσα χρόνια να νομίζω ότι μισώ το τρέξιμο και να το έχω αποκλείσει εντελώς;!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎Runkeeper‬ ‪#‎KeepRunning‬ ‪#‎NewPersonalRecord‬ ‪#‎LoveRunning‬ (!) ‪#‎proudformyself‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σήμερα βολτάραμε όλο το απόγευμα. Πετάξαμε πετρούλες, πήγαμε στην πρόβα από το παιδικό θεατρικό που ανεβάζει η θεία μας με τον Πολιτιστικό Σύλλογο, πήγαμε για ψώνια, παίξαμε κυνηγητό… Αλλά το σημαντικότερο ήταν το μάθημα/προπόνηση από τη Ρέα:
– «Μαμά, κράτα μου το χέρι να σου μάθω πως τρέχει το τσιτάχ.»
Τρέχουμε, τρέχουμε τώρα, Βάσω…
– «Μαμά, τώρα κοίτα με ποιο τρόπο τρέχουμε σαν τον άνεμο.» Τρέξιμο ξανά…
Και μετά από δύο ώρες, πάμε σπίτι και μόλις είδε πως φεύγω για το γυμναστήριο μου λέει:
– «»Το νου σου, μαμά! Μη σε περάσει πάλι η Μαριάννα (η αδερφή μου) και η μαμά της Α.(συμμαθήτριά της). Μην είσαι τελευταία! Τώρα σου έμαθα τα κόλπα για να τρέχεις γρήγορα!!»

Αποφασίζεις να σιδερώσεις (ε δεν πήγαινε κι άλλο!!!) και απορείς που πέρασε μισή ώρα και δεν τα άκουσες καθόλου… Και μετά βλέπεις το σαλόνι!!! Κι ένα συνομωτικό γέλιο και στα δύο!! Ε δε βαριέσαι… Δε φαίνεται και τόσο άσχημο… 😋
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎QualityTimeWithMyKids‬ ‪#‎MessyKidsHappyLiving‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎LoveMyGirl‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Η πιο γλυκιά φατσούλα…έμαθε να παίζει και παιχνίδια στο κινητό και το τάμπλετ… Και μιλάει, μιλάει, μιλάει!! Και επειδή ενθουσιαζόμαστε όταν λέει νέες λέξεις κλπ, πλέον λέει από μόνος του «μαμά, μιλάω εγώ!!»
Και όταν δυσκολεύεται κάπου λέει «μαμά, τειάζομαι ζοήθεια»!
Και με πιάνει με τα χεράκια του στα μάγουλά μου και λέει «γυκούλα μου!!»…
Και μου στέλνει φιλάκια και λέει «είσαι πολύ καλή μαμά»… Και, και, και, και άλλα πολλά …. Και η μαμά λιώνει…

Πήγανε για ύπνο… Στα ψέματα… γιατί για μεσημεριανό ύπνο ούτε λόγος!!!
Μα πόσο όμορφο είναι όταν τα βλέπεις να παίζουν τα δυο τους έτσι χαρούμενα! (για όσο κι αν κρατάει αυτό!!!)
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ti_paidia_einai_auta‬ ‪#‎MySweetGirl‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Τι περισσότερο χρειάζεται για να ξεκινήσει όμορφα η εβδομάδα στο γραφείο;! Χαμομηλάκια από το προαύλιο του γραφείου, καραμελίτσες αγαπημένες για τις λιγούρες, καφεδάκι κρύο και σούπερ γαλατένιο και νερό με το ζόρι γιατί κάνει καλό!!! Άντε καλή εβδομάδα!
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎office‬ ‪#‎happyoffice‬ ‪#‎Flowers‬ ‪#‎LoveKokos‬ ‪#‎drinkwater‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

«Εδώ, βρε μαμά… Αράζωωωω!!!»
‪#‎mamaprotara‬ ‪#‎ti_paidi_einai_auto‬ ‪#‎LoveMyBoy‬ ‪#‎MyCuteBaby‬ ‪#‎LoveMyKids‬ ‪#‎HappyFamilyMoments‬ ‪#‎LoveMyLife‬ ‪#‎LoveEveryone‬ ‪#‎Η_αγάπη_ζει_στα_μικροπράγματα‬ ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬

Σας φιλώ ❤

post signature