Aλεξανδρινό: Χριστουγεννιάτικο αλλά όχι εποχιακό


Η ποϊνσέτια ή αλλιώς αλεξανδρινό προέρχεται από το Μεξικό και έχει γίνει αναπόσπαστο στοιχείο της χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας, γι’ αυτό ονοµάζεται και λουλούδι των Χριστουγέννων (ή χριστολούλουδο). 

ΠΟΤΕ ΑΝΘΙΖΕΙ: Έχει όμορφα κατακόκκινα φύλλα και ανθίζει από τα τέλη του φθινοπώρου µέχρι τον Φεβρουάριο



ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ – ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ: Είναι κατάλληλο για εσωτερικούς χώρους. Το χειμώνα, ιδανικό μέρος για να βάλουμε τα Αλεξανδρινά είναι ένα φωτεινό, ζεστό σημείο μέσα στο σπίτι. Την άνοιξη το μεταφέρουμε στο μπαλκόνι, πάντα σε προστατευμένο σημείο. Και για να το χαρούμε κοκκινισμένο και τα επόμενα Χριστούγεννα, το Σεπτέμβριο, που αρχίζει η έντονη ανάπτυξη, το τοποθετούμε σε θέση με λιγότερο ως ελάχιστο φώς. Το καλύπτουμε με μια μαύρη σακούλα κατά τη διάρκεια της ημέρας, «ερεθίζοντας» το να βιαστεί να κοκκινίσει τα φύλλα του. Προσοχή! Μην ξεχάσετε ν’ ανοίξετε τρύπες στη σακούλα για να αερίζεται το φυτό. Γενικά, απαιτείται μέτριος φωτισμός (κοντά σε παράθυρο, χωρίς να εκτίθεται απευθείας στον ήλιο).
H θερµοκρασία στο χώρο να µην πέφτει κάτω από 16 βαθμούς Κελσίου. Χρειάζεται συχνό πότισµα την εποχή της ανάπτυξης-ανθοφορίας, το οποίο γίνεται αραιότερο όταν τελειώσει η ανθοφορία στα τέλη Φεβρουαρίου.
Χρειάζεται λίπανση κάθε δέκα περίπου ημέρες, µε κατάλληλο υδατοδιαλυτό λίπασµα. ∆ίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στην ποσότητα και στον τρόπο που θα το εφαρµόσουμε.

ΦΡΟΝΤΙΔΑ – ΠΩΣ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ: Το Αλεξανδρινό δεν είναι εποχιακό φυτό, απλά έχει εποχιακή χρήση. Θέλει φροντίδα, γιατί αν και πολύ όμορφο, είναι ευαίσθητο.
Μετά την ανθοφορία, όταν τα φύλλα του αρχίζουν να πέφτουν, περιορίζουμε το πότισμα σε μια φορά την εβδομάδα. Προσοχή στα ρεύματα αέρος και τις απότομες αλλαγές θερμοκρασίας.
Μετά το τέλος της «ανθοφορίας», στα τέλη Φεβρουαρίου, κλαδεύουμε περίπου μέχρι τη μέση. Προσοχή να μην το κόβουμε με γυμνά χέρια. Η γαλακτώδης ουσία που έχουν οι βλαστοί, προκαλεί φαγούρα και στομαχική διαταραχή.
H µεταφύτευση σε µεγαλύτερη γλάστρα ενδείκνυται να γίνει το καλοκαίρι, µετά το κλάδεµα του φυτού. Σε ζεστό κλίμα φυτεύεται και στον κήπο.

ΠΙΘΑΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ: Τα πιο πιθανά προβλήµατα που µπορεί να προκληθούν κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του αλεξανδρινού είναι να κιτρινίσουν και να πέσουν τα φύλλα του, εξαιτίας της υπερβολικής ζέστης ή της έλλειψης νερού και φωτισµού.
Αν δείτε τα πρώτα συµπτώµατα, αλλάξτε θέση στη γλάστρα, ποτίστε σε τακτικά διαστήµατα και προσέξτε την έκθεση του φυτού σε ρεύµατα αέρα.


[ΠΗΓΗ: http://www.tovima.gr/vimadeco/garden/article/?aid=488524, ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΟΥ MEGA]

8 τρόποι για μια όμορφη σχέση με το παιδί μας

Αυτή είναι η πρώτη μου ανάρτηση και ομολογώ πως έχω λίγο άγχος…
Ξεκίνησα αυτό το blog ως Μαμά Πρωτάρα για να γράφω για την εμπειρία μου ως μαμά της 6 μηνών κόρης μου, Ρέας! Παρόλο το διάβασμα που έριξα πριν γεννήσω, οι απορίες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια!! Έτσι, άρχισε το online ψάξιμο και θέλω να μοιραστώ με όσους με διαβάσουν (…κάποια στιγμή… γιατί ούτε στους δικούς μου δεν το έχω πει για το blog… μόνο ο άντρας μου το ξέρει!) αυτά που ανακάλυψα και μου φάνηκαν ενδιαφέροντα ή με βοήθησαν με κάπιο τρόπο. Δεν ξέρω ούτε πόσο πρέπει να ανοίγομαι, ούτε πόσο μεγάλα κείμενα να γράφω (γιατί γενικά είμαι πολυλογού!!), ούτε και αν υπάρχει ο σωστός τρόπος γραφής ενός post!

Ως πρώτη ανάρτηση, θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω λόγο για ένα άρθρο που διάβασα στο jenny.gr, όπου χάζυα αρκετή ώρα κατά την εγκυμοσύνη μου και ακόμα το χαζεύω… Αναφέρεται στη σχέση γονέα και παιδιού, η οποία χρειάζεται προσπάθεια για να είναι γερή και υγιής.
Τα παιδιά μας, αναφέρει, πως δεν πρέπει να τα υποτιμάμε και πως συνήθως είναι αυστηρά και δίκαια. Οπότε, για να χτίσουμε μαζί τους μια σχέση με γερά θεμέλια, πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε σωστά.
Να, λοιπόν, τι μπορούμε να κάνουμε:

8 τρόποι για μια όμορφη σχέση με το παιδί μας by MamaProtara
[ΠΗΓΗ]

1. Να του λέμε «σ’ αγαπώ». Όσο δεδομένο και αν είναι, κάνει το παιδί μας να νιώθει ασφάλεια, πράγμα που δυναμώνει το χαρακτήρα του και την αυτοπεποίθησή του.
2. Να του διδάξουμε τις αξίες μας και τα ιδανικά μας. Είναι σημαντικό το παιδί να έχει τέτοιου είδους πρότυπα από τους γονείς του.
3. Να βρούμε μία λέξη-κωδικό με το παιδί μας, που θα είναι το μυστικό μας. Μια λέξη, δηλαδή, που θα μπορεί να λειτουργήσει ως ένα τρυφερό παιχνίδι αλλά και θα μπορούσε να βγάλει ανώδυνα το παιδί μας από μία δύσκολη κατάσταση χωρίς να νιώσει αμήχανο.
4. Να βρούμε και να διατηρήσουμε ένα τελετουργικό πριν πάμε για ύπνο. Να μοιραστούμε μαζί του λίγη ώρα. Είναι ένας ωραίος τρόπος να τελειώνει η μέρα και των δύο. Ακόμα κι αν τα παιδί μεγαλώσει αυτό το τελετουργικό θα μας φέρνει κοντά.
5. Να αφήσουμε το παιδί μας να μας προσφέρει τη βοήθειά του. Και μόνο η αποδοχή μας θα το κάνει να νιώσει περήφανο και χρήσιμο.
6. Να παίξουμε μαζί με τα παιδιά μας. Την ώρα του παιχνιδιού θα απελευθερωθούμε και οι δύο και είναι φυσικό επόμενο να έρθουμε πιο κοντά.
7. Να τρώμε όλοι μαζί. Παλιά συνταγή αλλά πάντα επίκαιρη. Τα παιδιά που τρώνε μαζί με τους γονείς τους κυρίως στην παιδική ηλικία αναπτύσσουν δυνατούς δεσμούς, αφού η ώρα του φαγητού στο τραπέζι μπορεί να αποτελέσει μία ευκαιρία για συζήτηση.
8. Τέλος, μπορούμε να καθιερώσουμε μία μέρα για να κάνουμε τη δική μας βόλτα. Μία αποκλειστική έξοδος με το παιδί μας, που με τα χρόνια θα γίνει συνήθεια θα μας βοηθήσει να ερχόμαστε κοντά ακόμα κι όταν το παιδί μας μεγαλώνει και οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την καθημερινή επαφή μας. Πραγματικά, θα ήταν ωραίο να κρατήσουμε μία τέτοια συνήθεια ακόμα κι όταν το παιδί μας θα φύγει από το σπίτι.

Ελπίζω να μην σας κούρασα (αν το διάβασε κάποιος… χιχι) και ελπίζω όταν έρθει και για μένα η ώρα να εφαρμόσω όλα ή έστω κάποιο από τα παραπάνω να μπορέσω να γράψω και την προσωπική μου εμπειρία… 
Άντε καλή μου αρχή!

Γεια σας!! Είμαι η Βάσω, η runnermom, μαμά τριών παιδιών και blogger. Τρέχω και δε φτάνω, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Είμαι εδώ για να μιλήσουμε για τα παιδιά μας, για μας τους γονείς, για τρέξιμο, άσκηση, οργάνωση, την ψυχική μας ηρεμία. Για να βρούμε το γέλιο μας, τη χαρά μας, την ισορροπία μας! 🤗