Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (4η εβδομάδα)


Ωραία εβδομάδα…φθινοπωρινή…

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί…




…καθόμουν και χάζευα τα μωρά μου να παίζουν μαζί! Ο μικρός κάθεται πολύ άνετα μαζί με την αδερφή του στον αυτοσχέδιο παιδότοπο που τους έφτιαξα στο σπίτι! Μου φάνηκαν τόσο ανέμελα και …ανεξάρτητα!

…ξεκίνησα διαδικασία οργάνωσης σπιτιού και εργασίας. Όλα τα χαρτιά στη δουλειά και όλα τα πράγματα, ρούχα κλπ στο σπίτι έχουν αρχίσει να μπαίνουν σε μια σειρά!! Πολύ μου αρέσει αυτή η διαδικασία!

….ξεκίνησα γυμναστική (crossfit) με personal trainer έναν πολύ καλό μου φίλο και expert στο είδος!! Μου φτιάχνει τη διάθεση, αν και χρειάζεται μια περίοδος προσαρμογής με γιόγκα και crossfit ταυτόχρονα!!

…γιόρτασα τη γιορτή της κόρης μου με τη μικρή να το χαίρεται πολύ και με σοκολατόπιτα με νουτέλα! Την κόρη μου την έχω βαφτίσει Ρέα, αλλά δεν έχει γιορτή. Αποφασίσαμε με τον άντρα μου να γιορτάζουμε το όνομά της την ημέρα που τη βαφτίσαμε, δηλαδή 23 Σεπτεμβρίου!

…πέρασα την πιο όμορφη Κυριακή με τα μωρά μου, τον άντρα μου και τους φίλους μας! Όλη μέρα εκτός σπιτιού με ατέλειωτες βόλτες!!!

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (3η εβδομάδα)

Δυστυχώς αυτή την εβδομάδα οι «χαρούμενες» στιγμές δεν μου ήρθαν και πολύ απλόχερα που να μην ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω για τη λίστα μου..

Όμως, όπως έχω ξαναγράψει, ο στόχος μου με αυτές τις λίστες είναι να βρίσκουμε έστω και τις μικρές χαρές για να βλέπουμε τη θετική πλευρά των πραγμάτων ΠΑΝΤΑ!


Αυτή την εβδομάδα, λοιπόν, χάρηκα γιατί:


1. Κάθισα αγκαλιά με τα δύο μικρά μου και διαβάσαμε παραμύθια.

2. Κρατάω τον Άρη μου από τα χεράκια για τα πρώτα του βηματάκια και γελάει τόσο πολύ με αυτό!

3. Έφτιαξα μια νόστιμη πίτσα, τη φάγαμε με φίλους και μου την παινέψανε κιόλας!! 🙂

4.  Έκανα μια όμορφη βόλτα με το καρότσι στα πλακόστρωτα στενά του Μεσολογγίου (ο μικρός νανουρίστηκε από το κούνημα στις πέτρες και εγώ απόλαυσα μια πολύ όμορφη βόλτα – μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια!!!!)

5. Και επειδή σε κάθε λίστα γράφω για προσωπικές στιγμές και για τα μωρά μου, αλλά όχι για τον άντρα μου, το Νο 5 σήμερα είναι γι’αυτόν που με ανέχεται με τα νεύρα μου, που παίζει με τα μωρά μας σαν παιδάκι, που ασχολείται μαζί τους για να κοιμηθώ λίγο παραπάνω, που ό,τι και να γίνει με έχει Νο 1!! ❤ ❤ ❤

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (2η εβδομάδα)

Αυτή η εβδομάδα, η δεύτερη εβδομάδα που γράφω «τα καλύτερα της εβδομάδας που πέρασε», συνέπεσε με τις «καλοκαιρινές» διακοπές μου. Οπότε είναι λογικό να έχω πολλές όμορφες στιγμές! 🙂


Αυτή την εβδομάδα, λοιπόν, χάρηκα γιατί:


1. Αναγνωρίστηκε η αξία μου στη δουλειά μου! Διαπίστωσα ότι είμαι σημαντική και αναντικατάστατη και πήρα τη μεγαλύτερη ικανοποίηση και πολλή δύναμη για να συνεχίσω!!

2. Οι διακοπές μου ξεκίνησαν με μια βουτιά-μπόμπα στην πισίνα του ξενοδοχείου!! Λατρεύω τις πισίνες…αλλά και τις βουτιές-μπόμπες! 😉

3. Διάβασα αραχτή το βιβλίο μου στην ξαπλώστρα… 

4. Έφαγα μια κρέπα σοκολάτα νοστιμότατη και απόλαυσα το φρέντο μου δίπλα στη θάλασσα


5. Πέρασα όμορφες στιγμές με αστεία και γέλια με την αδερφή μου και ανυπομονώ να την ξαναδώ σύντομα!


Οι βόλτες της γιαγιάς Βαλεντίνας στο ίντερνετ και η νόστιμη σοκολατόπιτα

Όλα ξεκίνησαν όταν η γλυκιά Πόντια μαμά (μου) και γιαγιά, Βαλεντίνα , αποχαιρέτησε την μικρή της κόρη που έφευγε για Λονδίνο: πήρε λάπτοπ, μας έβαλε να της κατεβάσουμε το skype για να μιλάει με την κορούλα της, κατέβαζε και έβλεπε σειρές (μέχρι και Game of Thrones! Αμέεεε!!!), κανένα τραγουδάκι στο YouTube και Πέππα το Γουρουνάκι για την εγγονούλα της…μέχρι εκεί!
Ώσπου μια μέρα, αποφασίζει να γίνει μέλος στο Facebook (!!!) και άρχισε να εξοικειώνεται περισσότερο με τον υπολογιστή! Αποφάσισε, λοιπόν, να βρίσκει online και τις συνταγές της! Πρόσφατα, μας έφτιαξε μια νοστιμότατη και πολύ εύκολη σοκολατόπιτα,

τη σοκολατόπιτα της Χρυσάνθης (όπως τη βρήκε στο internet), με υλικά που συνήθως έχει ένα σπίτι.


Υλικά:
Για το μείγμα:
– 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
– 1 κούπα ζάχαρη
– 1/2 κούπα κακάο
– 1 κουταλάκι μπέικιν
– 1/2 κουταλάκι σόδα
– 1 κούπα γάλα (*θα μπορούσαμε να το ζεστάνουμε λίγο και να διαλύσουμε μέσα το κακάο ευκολότερα)
– 1/3 κούπας σπορέλαιο
– 1 αβγό μεγάλο
– 2 βανίλιες
– λίγο αλάτι

Για το γλάσο:
– 250γρ κουβερτούρα
– 1/2 κούπα γάλα
– 1 κουταλιά βούτυρο
– 1 βανίλια
– 1 κουταλάκι σπορέλαιο


Πώς το κάνουμε:
Βάζουμε σε ένα μπολ όλα τα υλικά μαζί και τα χτυπάμε με το μίξερ. Ρίχνουμε το μείγμα σε ταψάκι (η γιαγιά Βαλεντίνα το φτιάχνει σε ένα πυρέξ) και ψήνουμε για 45 λεπτά στους 180 βαθμούς.
Στη συνέχεια, λιώνουμε σε κατσαρολάκι την κουβερτούρα με το βούτυρο. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε το γάλα, το σπορέλαιο και τη βανίλια.

Μόλις κρυώσει το γλυκό, το γλασάρουμε. 

(Ο άντρας μου πρότεινε να βάλουμε στο μείγμα -στο τέλος- κομματάκια σοκολάτας. Εγώ πάλι ίσως έβαζα λίγη καρύδα στο μείγμα ή ξηρούς καρπούς.)

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (1η εβδομάδα)

Όπως έγραψα και σε προηγούμενο post μου, θέλω να ξεκινήσω να μοιράζομαι μέσω του blog μου τις πιο όμορφες στιγμές της εβδομάδας που πέρασε…


Αυτή την εβδομάδα που πέρασε λοιπόν χάρηκα γιατί… 

– Η Ρέα μου έχει μάθει απ’έξω ένα διάλογο από την Πέππα το γουρουνάκι και συνεχώς το λέει θεατρικά!!!

– Ο Άρης μου έχει ξεκινήσει να λέει πολλές συλλαβές και σηκώνεται όρθιος με μεγάλη άνεση.

– Κατάφερα να φτιάξω τη βεράντα μου και εγκαινιάσαμε την όμορφη συνήθεια «αράζω με φίλους στην βεράντα«. Οπότε συνεχίζουμε τις καλοκαιρινές «συγκεντρώσεις», παίζοντας παιχνίδια με τους αγαπημένους μας φίλους μέχρι τις 4 το πρωί και τρώγονας σπιτική ζαμπονοτυρόπιτα και σοκολατόπιτα!!

– Φύτεψα πριν λίγο καιρό ένα κουκούτσι από λεμόνι και τώρα έγινε ένα μικρό φυτάκι!

– Έκανα όμορφες βόλτες με το καρότσι στο Αιτωλικό.

– Ξεκίνησα πάλι yoga!!

Aγαπημένες φωτογραφίες του καλοκαιριού :)

Με αφορμή το link party του manamanoulamama.gr της Μαρίας, για την πιο αγαπημένη φωτογραφία του καλοκαιριού (που δυστυχώς δεν πρόλαβα να λάβω μέρος, αλλά …next time!), κάνω μια σύντομη (φωτογραφική) ανασκόπηση των τριών αυτών μηνών που πέρασαν:





Ήταν ένα όμορφο και διαφορετικό καλοκαίρι.. Καταρχάς είχα δύο παιδιά!!! Μεγάλη αλλαγή και πολύ γέλιο, αλλά και …λίγα νεύρα και λίγο άγχος… λίγο απ’ όλα!! Όμως, όπως έγραψα και στο προηγούμενο post μου, κρατάμε μόνο τις όμορφες στιγμές γιατί είναι μοναδικές, φτιάχνουμε ξεχωριστές αναμνήσεις και χαιρόμαστε κάθε λεπτό γιατί κάτι θα μας δώσει κι αυτό, κάτι θα μας διδάξει.

Αυτό το καλοκαίρι ξεχώρισα μοναδικές στιγμές και χάρηκα γιατί: 
– Η Ρέα μου πλέον κοιμάται και  χωρίς πάνα, δηλαδή την έχουμε καταργήσει εντελώς!
– Ο Άρης μου σταμάτησε τα βραδινά ξυπνήματα και το μεσημέρι κοιμάται άνετα περίπου μιάμιση ώρα (πριν κοιμόταν μισή ώρα και με το ζόρι)!
– Πήγαμε για μπάνιο με τα μωράκια μας και το ευχαριστηθήκαμε πολύ! Και αυτά το ίδιο!
– Περάσαμε υπέροχα με τους αγαπημένους μας φίλους: ήπιαμε καφέδες, ποτάκια, αράξαμε στη βεράντα παίζοντας παιχνίδια, χορέψαμε (μετά από πολύ καιρό), κάναμε ομαδικό baby sitting, πήγαμε για μπάνια και ηλιοθεραπείες, φάγαμε σουβλάκια, φάγαμε τσιζκέικ, γενικά φάγαμε πολύυυυ και γελάσαμε πααααααάρα πολύ!!
– Παντρεύτηκε η ξαδερφούλα μου η Αθηνά και εκμεταλλευτήκαμε το reunion της τρελής κοριτσοπαρέας για all-day-long σπα και μασάζ και κουτσομπολιό και καλό φαγητό και καλό κρασί (ε, Ελπίδα?)
– Σε μια βδομάδα έρχεται από το εξωτερικό, όπου μένει μόνιμα, η αδερφούλα μου μαζί με το φίλο της και θα πάμε τώρα τις καλοκαιρινές μας διακοπές!!

… and last but not least

Η γνωριμία μου με πολλές μαμάδες bloggers και τα ιστολόγιά τους μου έδωσαν έμπνευση για νέα πράγματα, νέες συνήθειες, νέες δραστηριότητες και διάθεση για νέο ξεκίνημα, νέα αρχή!


Καλοκαίρι 2014 σε φωτογραφίες: το πρώτο καλοκαίρι με τα δυο μου παιδιά!!!















Μαμαδοblogs και πώς θα μας φτιάξει η διάθεση!!!

Εδώ και λίγο καιρό είμαι περήφανο και χαρούμενο μέλος της ομάδας Μαμαδοblogs στο facebook. Είναι μια ομάδα που αποτελείται κυρίως από μαμάδες που γράφουν στα δικά τους blogs/websites.
Το έμαθα τυχαία χαζεύοντας στο ίντερνετ. Βρήκα ένα blog που ήταν μέλος κι έτσι σκέφτηκα κι εγώ να δω τι ακριβώς είναι. Έκανα αίτημα στην ομάδα και με δέχτηκαν. Εκεί διαπίστωσα πως πρόκειται για μια όμορφη και πολλή δημιουργική παρέα μαμάδων που ποστάρουν τις νέες αναρτήσεις των blogs τους, αλλά και συζητούν για θέματα που τους απασχολούν.

Αυτό, όμως, που μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και δεν το περίμενα ήταν η πραγματική και ουσιαστική βοήθεια όλων των κοριτσιών προς τις αρχάριες bloggers και η ειλικρινής και φιλική υποστήριξη των blogs μεταξύ τους.

Έχω ξεχωρίσει πολλά blogs από αυτά και έχω βρει πολύ ωραίες ιδέες για να ομορφύνω και να κάνω πιο δημιουργική την καθημερινότητά μου. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη μαγική συνταγή που μου φτιάχνει τη διάθεση και την οποία τη βρήκα από το blog ginamegoneis.blogspot.gr. Η μαγική συνταγή είναι μια μικρή λίστα με τα καλύτερα της εβδομάδας που πέρασε, το «Πέντε με τόνο» που γράφει και η Μάρθα

Είναι απίστευτη η δύναμη μιας μικρής γραπτής λίστας! Το εφάρμοσα δύο εβδομάδες ήδη. Μπορεί να νομίζουμε ότι είναι δύσκολο να βρουμε πέντε καλύτερες στιγμές, ειδικά αν είμαστε «down» σε διάθεση, αλλά η χαρά, η ομορφιά και η ευτυχία κρύβονται στα μικρά πράγματα. Αν ψάξουμε, θα βρούμε!

Με τον τρόπο αυτό, μας μένουν οι όμορφες στιγμές και δεν χάνουμε την ουσία! Βάζουμε μικρούς στόχους και χαμογελάμε όταν τους επιτυγχάνουμε.
Όπως και η εμπνεύστρια Μάρθα, θέλω να ξεκινήσω να μοιράζομαι μέσω του blog μου τις όμορφες στιγμές της εβδομάδας που πέρασε. Όμως, αφού μόλις τελείωσε επίσημα το καλοκαίρι, θα προσπαθήσω να γράψω γιατί χάρηκα το καλοκαίρι που πέρασε:

Αυτό το καλοκαίρι χάρηκα γιατί: 
– Η Ρέα μου πλέον κοιμάται και  χωρίς πάνα, δηλαδή την έχουμε καταργήσει εντελώς!
– Ο Άρης μου σταμάτησε τα βραδινά ξυπνήματα και το μεσημέρι κοιμάται άνετα περίπου μιάμιση ώρα (πριν κοιμόταν μισή ώρα και με το ζόρι)!
– Πήγαμε για μπάνιο με τα μωράκια μας και το ευχαριστηθήκαμε πολύ! Και αυτά το ίδιο!
– Περάσαμε υπέροχα με τους αγαπημένους μας φίλους: ήπιαμε καφέδες, ποτάκια, αράξαμε στη βεράντα παίζοντας παιχνίδια, χορέψαμε (μετά από πολύ καιρό), κάναμε ομαδικό baby sitting, πήγαμε για μπάνια και ηλιοθεραπείες, φάγαμε σουβλάκια, φάγαμε τσιζκέικ, γενικά φάγαμε πολύυυυ και γελάσαμε πααααααάρα πολύ!!
– Παντρεύτηκε η ξαδερφούλα μου η Αθηνά και εκμεταλλευτήκαμε το reunion της τρελής κοριτσοπαρέας για all-day-long σπα και μασάζ και κουτσομπολιό και καλό φαγητό και καλό κρασί (ε, Ελπίδα?)
– Σε μια βδομάδα έρχεται από το εξωτερικό, όπου μένει μόνιμα, η αδερφούλα μου μαζί με το φίλο της και θα πάμε τώρα τις καλοκαιρινές μας διακοπές!!

… and last but not least

Η γνωριμία μου με πολλές μαμάδες bloggers και τα ιστολόγιά τους μου έδωσαν έμπνευση για νέα πράγματα, νέες συνήθειες, νέες δραστηριότητες και διάθεση για νέο ξεκίνημα, νέα αρχή!


Μάρθα, ειλικρινά ευχαριστώ για την τέλεια ιδέα!


 

Νέα κατάκτηση της 2χρονης κόρης μου: αντίο στην πάνα!


Εκπαίδευση στην τουαλέτα: ένα μεγάλο βήμα για την ανεξαρτησία του παιδιού!

Στις αρχές της χρονιάς, η κόρη μου ήταν μόλις 21 μηνών, αλλά σχετικά ψηλή για την ηλικία της και πολύ πολύ (μα πάρα πολύ) πολυλογού, κάτι που την έκανε να φαίνεται μεγαλύτερη. Πολλοί, λοιπόν, της έλεγαν «Καλά, εσύ ακόμα πάνα φοράς;» Έχω, γενικά, και το σκεπτικό ότι όταν το παιδί είναι έτοιμο, θα το καταλάβω και δεν ήθελα να την πιέσω πάρα πολύ και να έχω τα αντίθετα αποτελέσματα. Είχα διαβάσει κάπου ότι όταν το παιδί ανεβοκατεβαίνει μόνο του τα σκαλιά μπορεί να ελέγχει και τους μυς που έχουν σχέση με το  πότε θα «αφήσει» την ανάγκη του. Είχα, λοιπόν, στο νου μου ότι έεεεεεχουμε ακόμα καιρό μπροστά μας και απαντούσα σε όλους αυτούς «ο παιδίατρος είπε το καλοκαίρι μετά τα δυο». Και εφησυχαζόμουν.


Το καλοκαίρι, όμως, δεν άργησε να έρθει και εγώ άρχισα να αγχώνομαι γιατί το πρωί έλειπα στη δουλειά και το απόγευμα είχα και τα δυο παιδιά μου στο σπίτι (ο μικρός είναι 8 μηνών και μπουσουλάει, οπότε θέλει κυνηγητό). Επιπλέον, δεν ήξερα με ποιο τρόπο μαθαίνεις το παιδί να χρησιμοποιεί το γιογιό ή τη λεκάνη της τουαλέτας ή πόσες φορές τη μέρα ακριβώς και ποιες στιγμές θέλει να κάνει την ανάγκη του.
Η μικρή μου, καθώς μιλάει από ενός, μας έλεγε κάποιες φορές ότι ήθελε να κάνει «κακά», αλλά ήθελε πάντα μέσα στην πάνα. Παρατήρησα, όμως, ότι περίπου στους 25 μήνες της, όταν ήθελε να κάνει «κακά» της, απομακρυνόταν από εμάς και πήγαινε κάπου μόνη της. Στη συνέχεια, ερχόταν και μας ζητούσε να την αλλάξουμε. Εμείς της είχαμε ήδη αγοράσει γιογιό, στο οποίο μέχρι τότε καθόταν με τα ρούχα και έβλεπε τηλεόραση προσποιούμενη ότι κάνει «πιπί».

Γενικά, η εκπαίδευση στο γιογιό απαιτεί από το μωρό να αλλάξει λίγο τον τρόπο σκέψης του (που να καθίσω, μαμά, και τι να κάνω ακριβώς;), αλλά απαιτεί και από τη μαμά υπομονή και να δώσει χρόνο στο παιδί της. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορούμε οι δυο μας να καταφέρουμε με το σωστό πρόγραμμα εκπαίδευσης. Φυσικά, δεν υπάρχει μόνο μία σωστή μέθοδος στην εκπαίδευση γιογιό. Θα δοκιμάσουμε διάφορους τρόπους, θα αυτοσχεδιάσουμε λίγο και θα ακολουθήσουμε τον τρόπο που λειτουργεί. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε ένα πλάνο για να διευκολύνουμε τη διαδικασία αυτή. Παρακάτω γράφω το κάναμε εμείς:

1. Αποφασίζουμε που θα το μάθουμε: γιογιό, λεκάνη με παιδικό καθισματάκι, γιογιό ή λεκάνη απλά;
Εγώ επέλεξα γιογιό για να μπορεί να πηγαίνει μόνη της όποτε θέλει και να κάθεται και μόνη της χωρίς τη βοήθειά μου, αλλά και να μην φοβάται να πέσει.

2. Φοράμε βρακάκι, πάνα βρακάκι ή τίποτα;
Αποφάσισα να μην της φοράω τίποτα τις πρώτες μέρες για να καταλαβαίνει καλύτερα πότε τις φεύγουνε και για να μη χρειάζεται να τρέχουμε για να κατεβάσουμε το εσώρουχο. Την ενόχλησε δυο φορές που λερώθηκε, οπότε ξεκίνησε να ζητάει μόνη της το γιογιό. Στην αρχή, τις έφευγαν λίγο, την έβαζα στο γιογιό, αλλά καθόταν και δεν έκανε, παρόλο που ήθελε. Προφανώς κρατιόταν. Έτσι, έφτασε δυο φορές στο αμήν και κατουρήθηκε πάνω της, αλλά δεν της άρεσε και συνειδητοποίησε πως η λύση της πάνας δεν υπάρχει. Οπότε άρχισε να κάθεται στο γιογιό.

Τώρα της φοράω βρακάκι και αν δυσκολεύεται να το βγάλει, μου το λέει. Η διαδικασία αυτή μας πήρε πέντε μέρες με μια βδομάδα περίπου.
Ακόμα, όμως, και αν γίνονται «ατυχήματα», της λέω «δεν πειράζει. Την άλλη φορά θα προλάβουμε.» και εννοείται πως δεν τη μαλώνω.

3. Καταργούμε εντελώς την πάνα; (Τι κάνουμε εκτός σπιτιού ή στον ύπνο;)
Επειδή, δεν θέλει να πάει ακόμα σε λεκάνη, όταν βγαίνουμε από το σπίτι, της βάζω πάνα, αλλά πλέον μου λέει την ώρα που κάνει. Στον ύπνο της, επειδή κοιμάται ακόμα σε κούνια, φοράμε επίσης πάνα, αλλά πριν τον ύπνο τη βάζω στο γιογιό. Κάποιες φορές κάνει και η πάνα μόλις ξυπνήσει είναι καθαρή. Άλλες φορές, λέει «μαμά, δεν θέλω τώρα» και αναγκαστικά κάνει στην πάνα της την ώρα που κοιμάται. Όλα θα γίνουν σιγά-σιγά!

4. Είμαστε συνεπείς στο πρόγραμμά μας
… και δε λέμε «ασ’ το σήμερα, ας κάνει στην πάνα». Έβαλα το γιογιό σε μια σταθερή θέση για να ξέρει πάντα που θα το βρει. Τώρα στην αρχή το έβαλα στο σαλόνι, για να μην αισθάνεται αποκομμένη κάθε φορά. Μόλις εξοικειωθεί, θα το πάμε στο μπάνιο. Ακολουθούμε τα ίδια βήματα κάθε φορά: κατεβάζουμε το εσώρουχο, καθόμαστε και μόλις κάνει μου ζητάει χαρτί υγείας και την σκουπίζω εγώ. Σιγά-σιγά θα της δίνω να σκουπίζεται και μετά να πλένει τα χεράκια της.

Μετά, πάμε μαζί στο μπάνιο, αδειάζουμε το γιογιό στη λεκάνη και πατάμε το καζανάκι μαζί. Εννοείται πως μοιραζόμαστε το πλάνο μας με όλους όσους βοηθούν στην εκπαίδευση (το σύντροφό μας, τις γιαγιάδες κλπ), έτσι ώστε ν’ ακολουθείται κάθε φορά η ίδια διαδικασία.

5. Επαινούμε
Κάθε φορά που έκανε κάτι ή και έστω όταν καταλάβαινε ότι θέλει και μου το έλεγε, την επαινούσα, δείχνοντας ότι αυτό που κατάφερε είναι πολύ σημαντικό. Επίσης, χορεύουμε το «χορό του νικητή», ο οποίος δεν είναι άλλος από μια χορευτική κίνηση της φαντασίας της μαμάς, την οποία την περιμένει πως και πως! Και πράγματι, κάθε φορά γελάει και μου λέει «μαμά, το γεμίζω! Τα κατάφερα! Τώρα ο χορός του νικητή!!».

Πότε είναι έτοιμο το παιδί;
Κάπου διάβασα πως η διαδικασία μπορεί να κρατήσει και 6 εβδομάδες και πως τα περισσότερα παιδιά δείχνουν ενδιαφέρον για την τουαλέτα ανάμεσα στην ηλικία των 2 και των 3 χρόνων. Προσωπικά, πιστεύω πως κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, αλλά σίγουρα το ίδιο μας το παιδί θα μας δείξει κάποια σημάδια: η μικρή άρχισε να νιώθει άβολα, όταν οι πάνες της ήταν λερωμένες και μας ζητούσε να της τις αλλάξουμε αμέσως. Επίσης, απομονωνόταν όταν ήθελε να κάνει την ανάγκη της και συνήθως καταλάβαινε πότε θέλει να κάνει.

Τα παρακάτω είναι πορίσματα πραγματικής έρευνας*:
    Τα κορίτσια τυπικά δείχνουν ενδιαφέρον στο να χρησιμοποιήσουν μόνα τους την τουαλέτα στους 21 μήνες, ενώ τα αγόρια στους 25 μήνες.
    Η παραμονή στον παιδικό σταθμό ή επαγγελματική απασχόληση της μητέρας δεν έχει κανένα αντίκτυπο στην εκπαίδευση των παιδιών στο να πηγαίνουν χωρίς βοήθεια στην τουαλέτα.
    Τα παιδιά που μαθαίνουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα μπορεί να προχωρήσουν εύκολα από το ένα στάδιο στο άλλο (πρώτα να κάνουν τσίσα στο γιογιό, μετά να κάνουν κακά εκεί, μετά να μένουν στεγνά όλη νύχτα) ή μπορεί να κολλήσουν σ’ ένα δοσμένο στάδιο για μήνες και ακόμη, ωστόσο, να παραμένουν μέσα στο φυσιολογικό κανόνα.
    Το ξύλο ή η τιμωρία των παιδιών σας μετά από «ατυχήματα» μπορεί να οδηγήσει σε ανταγωνισμούς και δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος για την εκπαίδευση στην τουαλέτα.
    Τα κορίτσια κατά μέσο όρο καταφέρνουν να εκπαιδευτούν μέχρι και τους 33 μήνες, ενώ τα αγόρια μέχρι και τους 37.
*Πηγή: Ιατρικό Κολέγιο του Ουϊσκόνσιν, Μιλκιγουόκι, Η.Π.Α..

Εμπειρίες γέννας: Γέννησα και τα δυο μου παιδιά φυσιολογικά σε μισή ώρα

Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη

Με αφορμή μια συζήτηση που έγινε στο group «Μαμάδες-Μέλλουσες μαμάδες» στο facebook (https://www.facebook.com/groups/Mamades.MellousesMamades/),σκέφτηκα να γράψω την προσωπική μου εμπειρία από τις δυο γέννες μου.

Στην πρώτη μου γέννα, ο γιατρός μου είχε πει (ως πρώτη γέννα) μπορεί να πάμε και στις 42 εβδομάδες ως ΠΗΤ (Πιθανή Ημερομηνία Τοκετού), αφού ουσιαστικά δεν ξέρουμε ακριβώς ημερομηνία σύλληψης. 

Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, τη μέρα που γέννησα είχα πάει για περπάτημα το απογευματάκι (μεγάλη απόσταση σίγουρα 3χλμ) και ενώ δεν κουραζόμουν ποτέ, εκείνη την ημέρα κατάλαβα ότι δεν αντέχω να φτάσω μέχρι το σπίτι. Πήγα σπίτι, έκανα το μπανάκι μου και πήγα στο καθιερωμένο ραντεβού μου με το γυναικολόγο μου. Μόλις έφτασα, ο γιατρός μου λέει: «Μην πας ακόμα στον καρδιοτοκογράφο. Πήγαινε στην Ελπίδα (μαία) να σου δείξει κάποιες αναπνοές.»
Δεν είχα ξανακάνει αναπνοές, μόνο ένα σεμινάριο μιας ώρας στα mothercare- αρκετά κατατοπιστικό επίσης.
Πήγα, λοιπόν, με την Ελπίδα σε ένα δωμάτιο και με ρώτησε γιατί δεν ξανάκανα αναπνοές μέχρι τώρα (γιατί η ίδια όποτε ήθελε κάθε εγκυμονούσα της έδειχνε τέτοιες ασκήσεις- δωρεάν εννοείται). Δεν είχα πάει ως τότε γιατί δεν θεωρούσα ότι θα χρειαστώ. Τις είχα στο μυαλό μου όπως στις ταινίες και δεν ήξερα που βοηθάνε. Μέγα λάθος. Η Ελπίδα μου έδειξε όλη τη διαδικασία αναπνοών και μου είπε κάθε μέρα να τις κάνω «πρόβα» όποτε έχω συσπασούλες. Και μου σχολίασε: «Έχεις αρκετές συσπάσεις βλέπω…». Μετά με είδε και ο γιατρός
και μου λέει «για να σε δω καλύτερα μιας και κοντεύεις». Μου έκανε, λοιπόν, δαχτυλική και μου λέει «έχεις διαστολή. Αν δεν σε πιάσουν οι πόνοι σήμερα το βράδυ, έλα αύριο να σε ξαναδώ». Εγώ και ο άντρας μου σοκαριστήκαμε αλλά δεν το πήραμε και πολύ σοβαρά.
Μόλις φύγαμε από το γιατρό, πρότεινα στον άντρα να πάμε για φαγητό σε ένα εστιατόριο που μας άρεσε πολύ, αλλά μετά του λέω «άστο καλύτερα. Κάπως αισθάνομαι κουρασμένη.».

Πήγαμε, λοιπόν, σπίτι και την ώρα που έτρωγα το τοστάκι μου, στις 10:30, άρχισα να καταλαβαίνω κάτι πονάκια ανά μισάωρο.
Ήμουν σ
την 39η εβδομάδα, και μόλις άρχισα να πονάω ανά 10λεπτο, πήρα τηλέφωνο το γιατρό μου και την μαία, που μου είπαν να πάω στην κλινική. Αμέσως πριν φύγουμε, έκανα εμετό και έβγαλα το τοστ όπως το είχα φάει!!! Είχα, φυσικά, έτοιμα τα πράγματά μου.
Πήγα στο μαιευτήριο (20 λεπτά από το σπίτι μου) και γέννησα σε μισή ώρα, στη 1:10, με 3 φορές που έσπρωξα! Τα νερά μου τα έσπασαν εκεί.

 
Στη δεύτερη γέννα, στις 38 εβδομάδες. είχε πυρετό η μικρή (19 μηνών τότε) και την είχα σχεδόν όλο το βράδυ αγκαλιά. Οπότε, στις 8 το πρωί είδα λίγο αιματάκι και με έπιασαν οι πόνοι (ανά 20λεπτο). Έκανα το ντουσάκι μου και πήγα στο μαιευτήριο στις 9:30. Πάλι μου έσπασαν εκεί τα νερά. Στις 10 είχα ήδη γεννήσει το γιο μου! Πιο εύκολα αυτή τη φορά… (Όταν έφτασα, ήταν ήδη 4 κοπέλες έτοιμες να γεννήσουν, αλλά τις πρόλαβα!!!)

 
Μιλάμε όμως για τρελή εμπιστοσύνη στο γιατρό και καθόλου αγχος. Ήμουν στρατιωτάκι κι έκανα ό,τι μου έλεγε. Παρόλο που όλοι μου έλεγαν να αλλάξω γιατρό γιατί είναι 65 ετών. Δεν αλλάζω με τίποτα όμως!!! Τον λατρεύω! Είναι και ο πρώτος!


Έχω διαπιστώσει, όμως, από εμπειρίες γνωστών μου πως ο φόβος είναι βασικό στοιχείο που δυσκολεύει τη γέννα. Επιπλέον, οι περισσότερες κοπέλες, ειδικά στην πρώτη τους γέννα, έχουν κάτι ψιλοπονάκια και πάνε αμέσως στο μαιευτήριο και μετά λένε πονούσα για …τόσες ώρες και ταλαιπωρήθηκα στο μαιευτήριο. Θεωρώ, και είναι προσωπική μου άποψη, ότι η παραμονή τόσες ώρες στην κλινική, σε αναμονή και αγωνία, είναι πολύ κουραστική και μέχρι τον τοκετό η έγκυος αισθάνεται ήδη εξαντλημένη!
Εννοείται, όμως, πως είναι και θέμα οργανισμού: έχω διαπιστώσει πως σε όσες έγκυες σπάνε πρώτα τα
νερά και δεν έχουν ακόμη συσπάσεις, γεννούν σε περισσότερο χρόνο και περνούν πολλές ώρες στην κλινική σε αναμονή και συχνά καταλήγουν αν γεννούν με τεχνητούς πόνους ή με καισαρική.


Όσον αφορά το περπάτημα, ότι δηλαδή όποια έγκυος περπατάει γεννά πιο εύκολα, δεν είμαι σίγουρη ότι ισχύει. Περπατούσα αρκετά, στην πρώτη γέννα περισσότερο, αλλά ο γιατρός μου είπε πως δεν παίζει ρόλο για τη γέννα αλλά για την καλή φυσική μου κατάσταση… 


Σήμερα αν με ρωτήσει κάποιος ποια ήταν η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου (και δεν το λέω τυπικά) το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι η στιγμή που κατάλαβα ότι τα παιδιά μου βγαίνουν από μέσα μου και τα αντικρύζω για πρώτη φορά! Έχω σπουδάσει, έχω αριστεύσει, έχω δουλέψει σε καλές δουλειές, έχουμε καταφέρει με τον άντρα μου να είμαστε 15 χρόνια μαζί  και να είμαστε πολύ πολύ αγαπημένοι και ερωτευμένοι, αλλά το πρώτο για το οποίο είμαι περήφανη είναι που έκανα αυτά τα δυο παιδιά!



11 Budget-Friendly Hacks για να μην πετάμε φαγητό!

Στο diply.com βρήκα ένα άρθρο της julia.letts από το www.diyhomeworld.com. Μας δίνει τρόπους για να μην πετάμε φαγητό, να μην αφήνουμε τρόφιμα να χαλάνε και να εκμεταλλευόμαστε στα φαγητά «μέχρι και την τελευταία σταγόνα»!
Μαθαίνοντας, λοιπόν, απλά tips και κολπάκια, μπορούμε να αποκτήσουμε έξυπνες συνήθειες όσον αφορά στην αποθήκευση των τροφίμων που έχουμε στο σπίτι μας. 

Φυσικά, αυτή η λίστα μπορεί να γίνει πολύ, πολύ, πολύ μεγάλη, αλλά ας αναφέρουμε αυτά για αρχή…


1. Νόστιμο ρόφημα από τα απομεινάρια στο βαζάκι της πραλίνας φουντουκιού ή του φυστικοβούτυρου: προσθέτουμε γάλα (ας είναι και λίγο χλιαρό για καλύτερη ομογενοποίηση) στο μισοτελειωμένο βαζάκι, κουμπώνουμε και χτυπάμε σαν σέικερ!  (via Popsugar)

2. Εύκολη dressingσαλάτας από τα απομεινάρια στο βαζάκι της μαγιονέζας ή της μουστάρδας: προσθέτουμε ελαιόλαδο, μπαχαρικά και μυρωδικά στο μισοτελειωμένο βαζάκι, κουμπώνουμε και χτυπάμε σαν σέικερ! (via food52)

3. Κέικ μπανάνας (banana bread) από τις υπερώριμες μπανάνες: μπορούμε ακόμα και να αποθηκεύουμε στην κατάψυξη αυτές τις μπανάνες μέχρι να έχουμε όσες χρειαζόμαστε για τη συνταγή. (via may squared)
smoothie μαζί με άλλα ώριμα φρούτα.

Οι υπερώριμες μπανάνες μπορούν να γίνουν και πανεύκολο παγωτό μπανάνα (βάζουμε τις μπανάνες στην κατάψυξη και μόλις παγώσουν τις βάζουμε στο μούλτι. Αν θέλουμε, προσθέτουμε στο μούλτι και πραλίνα φουντουκιού ή/και φουντούκια και ξαναβάζουμε στην κατάψυξη) ή


4. Παγάκια απόαπομεινάρια φρέσκων μυρωδικών σε λάδι: When you have so many herbs that you don’t know what to do with, don’t let them go bad. Use this trick instead – it’s great for recipes that call for oil to start. (via theKitchn)

5. Αποθηκεύουμε τα φυσικά προϊόντα τύπου φυστικοβούτυρο ανάποδα: Όλα τα φυσικά βούτυρα διαχωρίζονται και αφήνουν ένα παχύ στρώμα από λάδι στο πάνω μέρος της συσκευασίας (όπως και το ταχίνι). Αποθηκεύοντάς το ανάποδα, το λάδι θα βρίσκεται στον πάτο του βάζου, οπότε όταν το βάζο τελειώσει, δεν θα υπάρχει κολλημένο προϊόν στον πάτο!! (via What We’re Having)


6. Βουτάμε τις μεζούρες/κουταλάκια σε λάδι πριν μετρήσουμε κολλώδεις ουσίες: Δε θα ξοδεύουμε πια σιρόπι και μέλι! (via The Chef Within)


7. Φτιάχνουμε κρουτόν από μπαγιάτικο ψωμί: Κόβουμε το ψωμί σε κυβάκια και ψήνουμε στο φούρνο με λίγο μαργαρίνη, λάδι, αλάτι ή ό,τι μυρωδικά θέλουμε. (Διατηρούνται καιστην κατάψυξη!) (via Savory Sweet Life)
Επίσης, μπορούμε να τρίψουμε το ψωμί στο μούλτι και να το βάλουμε σε σακουλάκια στην κατάψυξη για πανάρισμα φαγητών ή για τον κιμά όταν φτιάχνουμε μπιφτεκάκια.

8. Ξεπλένουμε σε ξύδι τα φρούτα τύπου berries (φράουλες, μύρτιλα, βατόμουρα κλπ) για να μην μουχλιάσουν: θα διατηρηθούν για περισσότερο καιρό, και μην ανησυχείτε, δεν θα πάρουν γεύση από το ξύδι! (via Pin Me Pin Me Not)

9. Δεν αποθηκεύουμε μαζί κρεμμύδια και πατάτες: Τα κάνει να φυτρώνουν γρηγορότερα. Αντ ‘αυτού, μπορούμε να αποθηκεύουμε τις πατάτες μας με ένα μήλο για να αποφευχθεί η πρόωρη βλάστηση. Ακολουθεί και ένας καλύτερος τρόπος για να αποθηκεύουμε τα κρεμμύδια μας. (via Baking Through Martha Stewart’s Handbook)


10. Αποθηκεύουμε τα κρεμμύδια μας σε καλσόν (!): Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να κρατήσουν μέχρι και 8 μήνες! (via Thrify DIY Diva)


11. Διατηρούμε τις μπανάνες μας πιο φρέσκες τυλίγοντας το κοτσάνι τους με πλαστική μεμβράνη: Με αυτό το τρικ, μαυρίζουν αργότερα. (via Eco Green Love)



Collage sources: 1) The Chef Within 2) Popsugar 3) Eco Green Love

Γεια σας!! Είμαι η Βάσω, η runnermom, μαμά τριών παιδιών και blogger. Τρέχω και δε φτάνω, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Είμαι εδώ για να μιλήσουμε για τα παιδιά μας, για μας τους γονείς, για τρέξιμο, άσκηση, οργάνωση, την ψυχική μας ηρεμία. Για να βρούμε το γέλιο μας, τη χαρά μας, την ισορροπία μας! 🤗