Βγες στη δράση: Η αρχή του «κάνε κάτι»

Πρόσφατα διάβασα -ή μάλλον άκουσα- το βιβλίο του Mark Manson (το άκουσα με την εφαρμογή Auvril) «The subtle art of not giving a f*» (Η ευγενής τέχνη του να τα γράφεις όλα στα …!) Εδώ και χρόνια το γυροφέρνω αλλά τώρα ήρθε η ώρα του.
«Στο διάολο η θετικότητα», λέει ο συγγραφέας του – blogger. «Μερικές φορές τα πράγματα είναι σκατά και πρέπει να ζήσουμε με αυτό».
Αυτό στο οποίο στάθηκα και μάλιστα το σημείωσα κιόλας εκείνη τη στιγμή, ήταν η αρχή του «Κάνε κάτι».
Συχνά οι περισσότεροι άνθρωποι για να αλλάξουμε και να κάνουμε κάτι ψάχνουμε (και δεν το βρίσκουμε πάντα) ένα κίνητρο.
Ο Μάνσον επιμένει ότι η δράση πρέπει να προηγείται από το κίνητρο. Η δράση είναι αυτή που θα μας δώσει έμπνευση να προχωρήσουμε, αυτή που θα μας δώσει το κίνητρο.

Πώς να φροντίζουμε τον εαυτό μας

Η φροντίδα του εαυτού μας δεν είναι εγωισμός, δεν είναι παραίτηση από τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις μας. Ούτε σημαίνει ότι κάτι δεν κάνουμε καλά ειδικά στο ρόλο μας ως γονείς. Η αυτοφροντίδα είναι αυτοσυντήρηση. Είναι απαραίτητη για να γίνουν και όλα τα υπόλοιπα!
Γράφω, λοιπόν, τις βάσεις για την αυτοφροντίδα, όπως τις βλέπω εγώ, ώστε να μας προσέχουμε στην καθημερινότητά μας.

Γιατι βιαζομαστε να μεγαλωσουν τα παιδια μας

Γιατί εμείς οι γονείς περιμένουμε συνέχεια την επόμενη φάση των παιδιών; Γιατί βιαζόμαστε να κάνουν το επόμενο βήμα; Γιατί θέλουμε να είναι»πρώτα σε όλα», «καλύτερα από τους άλλους» και τα πιέζουμε; Γιατί έχουμε την απαίτηση να φέρονται σαν να είναι ενήλικες;
Γιατί δεν μπορούμε απλά να απολαύσουμε την κάθε στιγμή που τα έχουμε κοντά μας και μεγαλώνουμε μαζί τους;

Οταν το νεογεννητο εχει αδερφακια – Γιατι νιωθω οτι θα τα καταφερω

Όταν στο σπίτι έρχεται ένα νέο μέλος και συναντάει τα νέα του αδερφάκια, δεν είναι εύκολο για μας τους γονείς να το διαχειριστούμε. Ενοχές, κούραση, πολύ λίγη υπομονή και το σύνδρομο της «άτρωτης μαμάς που δε θέλει καμία βοήθεια»!
Δε χρειάζεται να γίνει έτσι.
Πρέπει να μάθουμε να ζητάμε στήριξη από όπου μπορούμε, να επιστρατεύσουμε τους δικούς μας ανθρώπους και να μην προσπαθούμε να φανούμε …παντοδύναμοι!
Μπορούμε στο χρόνο που μας μένει ελεύθερος -όσος υπάρχει- να ασχοληθούμε με τα άλλα παιδιά κι όχι με τις δουλειές, μπορούμε να ζητάμε στα μεγαλύτερα παιδιά να βοηθούν στη φροντίδα του μωρού δείχνοντας τους εμπιστοσύνη -ανάλογα την ηλικία τους εννοείται- και να πάρουμε μια ανάσα, να δώσουμε στον εαυτό μας το χρόνο που χρειάζεται να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες (σωματικά και ψυχολογικά) χωρίς να έχουμε τεράστιες απαιτήσεις.

Πώς ξεκαθαρίζουμε με τη μέθοδο της Marie Kondo

Και θα ξαναγράψω για το αγαπημένο μου θέμα: το ξεκαθάρισμα!!! 
Θα γράψω αναλυτικά για τη μέθοδο της Marie Kondo και θα περιγράψω με λεπτομέρειες πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτή τη μέθοδο ξεκαθαρίσματος και οργάνωσης στο σπίτι μας.
Στόχος μας είναι να κάνουμε τη ζωή μας στο σπίτι πιο απλή και πιο εύκολη και να γνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή τι πράγματα μας περιβάλλουν και πού ακριβώς βρίσκονται.

Ξεκαθάρισμα … ξανά (+ εκτυπώσιμα)

Έχω μπει σε διαδικασία ξεκαθαρίσματος πολλές φορές, το έχω ξαναπεί. Όχι γιατί δεν τα έκανα καλά τις προηγούμενες φορές, αλλά γιατί δυσκολεύομαι σε μεγάλο βαθμό να συντηρήσω όλα όσα πέτυχα!
Αυτή, λοιπόν, την περίοδο, έχω να συγκεντρώσω (…πάλι!) όλα όσα δε χρησιμοποιούμε -ενόψει και του ερχομού του νέου μας μωρού σε λιγότερο από ένα μήνα- κι έχει μαζευτεί ένας σωρός από αντικείμενα για δωρεά ή πέταμα. Το σπίτι είναι γεμάτο με αντικείμενα που έχουν γίνει τόσο ενοχλητικά που ετοιμάζομαι να ξεφορτωθώ ακόμα και όσα χρειαζόμαστε!
Και μαζεύω, μαζεύω και τακτοποιώ κι όλο αμάζευτο είναι το σπίτι και συνεχίζει να στέλνει τα δικά του «μικρά σήματα»!

Αισιοδοξία δεν είναι να μη βλέπουμε τα αρνητικά

Είναι σοκαριστικό αν σκεφτούμε πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Πόσο γρήγορα μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω στη ζωή μας.

Ένα πράγμα που είναι σημαντικό, όμως, είναι η ανθεκτικότητα και η ελπίδα. Το να αποδέχεσαι τις δυσκολίες, να προσπαθείς να τις αντιμετωπίσεις, αλλά χωρίς να χάνεις την ελπίδα σου για το καλύτερο μέλλον που έρχεται.

Είναι εντάξει να μην είμαστε καλά και να το περνάμε κι αυτό.

Γιατί τα δυσάρεστα συναισθήματα δεν εξαφανίζονται αν τα αγνοείς.

Πρέπει να τα αποδεχτείς και να προχωρήσεις. Αυτή είναι η αισιοδοξία. Το συναίσθημα ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα κι αν η κατάσταση δε σου δείχνει κάτι τέτοιο.

39 σκέψεις που με κάνουν χαρούμενη

Στα γενέθλια των 39 μου χρόνων, αυτό που θέλω να μοιραστώ σε αυτήν την ανάρτηση δεν είναι τόσο η διαδικασία του να γίνω ευτυχισμένη, αφού αυτό είναι κάτι που πηγάζει από μέσα μου, η προεπιλογή μου! Όμως, θέλω να μοιραστώ την προσωπική μου ιστορία ευτυχίας…

Γιατί να διαβάζουμε βιβλία κάθε μέρα (και Διαγωνισμός για #booklovers )

Είμαστε όλοι τόσο απασχολημένοι με τα social media και ίσως νιώθουμε ότι δεν έχουμε χρόνο για διάβασμα.

Δεν νιώθεις μερικές φορές ότι θες ξεφύγεις από όλη τη φασαρία της καθημερινής ανοησίας;

Η ανάγνωση βιβλίων έχει τόσα να μας δώσει.

Κι αν ακόμα δε σε έπεισα, διάβασε παρακάτω…

created by Polish

Τα πας πολύ καλά, μανούλα!

Σηκώνεσαι πρώτη κάθε πρωί και πηγαίνεις το βράδυ για ύπνο τελευταία, φροντίζοντας να γίνουν όλα.
Και μπορεί κάποιες φορές να νιώθεις ότι απέτυχες.
Αλλά, να ξέρεις ότι τα πας πολύ καλά, μανούλα!

Γεια σας!! Είμαι η Βάσω, η runnermom, μαμά τεσσάρων παιδιών και blogger. Τρέχω και δε φτάνω, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Είμαι εδώ για να μιλήσουμε για τα παιδιά μας, για μας τους γονείς, για τρέξιμο, άσκηση, οργάνωση, την ψυχική μας ηρεμία. Για να βρούμε το γέλιο μας, τη χαρά μας, την ισορροπία μας! 🤗

Αρέσει σε %d bloggers: