Όλες οι δημοσιεύσεις από Vasso Nikologianni

This is Vasso, the #RunnerMomof3 #Proud to be a #momof3 super kids Married to the one and only ❤️ #Runner and #MarathonFinisher 🐢 Mom blogger Full time working mom https://www.runnermom.gr

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (18η εβδομάδα)




Καλή χρονιά σε όλους! Έφυγε το 2014, αλλά μας άφησε πιο ..σοφούς και μας γέμισε εμπειρίες και όμορφες αναμνήσεις!
Οτιδήποτε άσχημο, μίζερο,  που μας χαλάει τη διάθεση το αφήνουμε πίσω, το ξεχνάμε, δεν το αφήνουμε να μας επηρεάζει και να μας ρίχνει ψυχολογικά!
Υπάρχουν τόσο όμορφα πράγματα που μπορούν να μας δώσουν λίγη χαρά, ένα χαμόγελο, μια όμορφη σκέψη…

Κάθε φορά που ελπίζουμε, κάθε φορά που ονειρευόμαστε, κάθε φορά που δίνουμε και παίρνουμε χαρά, ερχόμαστε πιο κοντά με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, νιώθουμε την αγάπη να μας γεμίζει!

Την εβδομάδα που πέρασε, για πρώτη φορά αλλάξαμε τη χρονιά στο σπίτι μας, κάναμε ρεβεγιόν -για να μιλήσουμε και λίγα ελληνικά (!). Πάντα γιορτάζαμε την αλλαγή της χρονιάς με γιαγιάδες, παππούδες, γονείς ή πεθερικά! Αλλά αυτή τη φορά ήταν γιορτή «νεολαίας».
Μαζευτήκαμε με φίλους, αδέρφια και ξαδέρφια, κάναμε τις παραδοσιακές ετοιμασίες με πολλά πολλά φαγητά, παίξαμε χαρτάκι, γελάσαμε! Κοβόταν και το ρεύμα κάθε τρεις και λίγο και παραλίγο να μην έχουμε φαγητό έτοιμο για να φάμε αλλά τουλάχιστον ήταν και ρομαντικά!!! Επίσης, η βασιλόπιτα που αγοράσαμε δεν είχε φλουρί, αλλά ποιος νοιάζεται για το φλουρί! Τουλάχιστον, φάγαμε ένα ωραίο κέικ (χαχαχα…)
Ήταν πολύ διαφορετικά και πολύ όμορφα… (Και για να είμαι ειλικρινής, δε χρειάστηκε να μαζέψω και όλη την προίκα των παιδιών και να τα κοιμίζω αλλού προσωρινά…)

Ήρθε και ο Άγιος Βασίλης στο σπίτι μας! Το πρωί της 1ης Γενάρη, έστειλα τη Ρέα να κοιτάξει κάτω από το δέντρο και μου λέει «αυτά, μαμά, δεν τα έφερε ο Άγιος Βασίλης, εσύ και ο μπαμπάς τα αγοράσατε!». Τι να του πεις αυτού του παιδιού!! Τελικά, το δέχτηκε και χάρηκε πάρα πολύ! Ο  μικρούλης Άρης μου χάρηκε πιο πολύ από τα περιτυλίγματα!!! Ο Άγιος Βασίλης επισκέφθηκε και τη μαμά: η πεθερά μου και το αγόρι μου (τον άντρα μου εννοώ) μου πήραν όμορφα ρούχα και η συνυφάδα μου, που μας ετοιμάζει την πρώτη μας πρωτοξαδερφούλα ♡ μου χάρισε ένα τέλειο άρωμα!

Επισκεφθήκαμε και τη γιαγιά Κούλα (την προγιαγιά δηλαδή της Ρέας) και με το που φτάσαμε η Ρέα άρχισε να λέει «μαμά, μην μιλάς άλλο. Πρέπει να ταίσουμε τις κοτούλες και τα κοτοπουλάκια. Πείνασαν!» Οπότε πήραμε καλαμποκάκι και οι κότες έσκασαν στο φαί γιατί η Ρέα δεν ξεκόλλαγε από εκεί για κανένα λόγο! Μαζέψαμε και μανταρινάκια από το δέντρο και τα φάγαμε κιόλας! Κοσμοιστορικές στιγμές γιατί για τη Ρέα τα φρούτα είναι «δηλητηριώδη»!!


Αυτές τις ημέρες έκανε και η μαμά τις διακοπούλες της, δηλαδή κοιμήθηκε λίγο παραπάνω γιατί ο νεαρός που μας ξυπνάει κάθε μέρα με τα κοκόρια, ο γιος μου, πήγε πενθήμερη εκδρομή στη γιαγιά την πεθερά!! Εκτός του ότι κοιμήθηκα λίίίίίγο παραπάνω, πέρασα υπέροχες, ποιοτικές στιγμές με τη Ρέα: διαβάσαμε πολλάάάάάά παραμύθια ξαπλωμένες με την κουβερτούλα μας κι εγώ να κάνω ήχους και αναπαραστάσεις και αυτή να μου δείχνει με τα γέλια της την ευγνωμοσύνη και τη χαρά της! Αποφάσισε δε πως κάθε πρωί με το που θα ξυπνάει, θα μας έρχεται στο κρεβάτι για να ξαπλώσει λίγο μαζί μας, να παίξουμε, να κάνουμε σκηνή με την κουβέρτα κλπ. Η στιγμή που ξαπλώνει δίπλα μου στο μαξιλάρι και κοιταζόμαστε, που μου πιάνει τα χέρια και μου γελάει, που μου λέει «μαμάκι μου» είναι η καλύτερη στιγμή μου!!!

Αυτή την εβδομάδα, γνώρισα και την γλυκιά μου κυρία Τασία και πολύ το χάρηκα! Η κυρία Τασία είναι μαμά ενός πολύ-πολύ καλού μας φίλου και είναι μοδίστρα! Είχα ακούσει τόσο καλά λόγια, που έψαχνα ευκαιρία να τη γνωρίσω! Πήρα λοιπόν τα μπογαλάκια μου (τα ρούχα που ήθελα να μεταποιήσω) και από τη στιγμή που την είδα, αισθάνθηκα σαν να την ήξερα χρόνια! Μια γλυκύτατη, αξιαγάπητη παρουσία, γελαστή και ευχάριστη που χαίρεσαι να κάνεις παρέα μαζί της!

…Ξέρω πως είναι δύσκολες οι συνθήκες, πολλά τα άγχη, λίγος ο χρόνος -ο ποιοτικός χρόνος- αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μόνο εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για τη ζωή μας, μόνο εμείς έχουμε τη δύναμη και τη δυνατότητα να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας και να την κάνουμε καλύτερη… αρκεί να θυμόμαστε ότι  ο χρόνος που περνά δεν ξανάρχεται -ειδικά ο χρόνος με τα παιδιά μας όσο είναι μικρά, όσο μεγαλώνουν και αλλάζουν- και ότι ο τρόπος που περνάμε τις μέρες μας είναι ο τρόπος που τελικά περνάμε τη ζωή μας!!


Σας φιλώ ❤


Με αυτό το post συμμετείχα στο Link party του Mama Relax και της Μάρθας (<3)!

 post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (17η εβδομάδα)

Εβδομάδα νο 17! Μια εβδομάδα πριν τελειώσει το 2014! Αλλά δεν είναι τώρα η ώρα για απολογισμό της χρονιάς… Επιφυλάσσομαι για επόμενο άρθρο (αν και όποτε τα καταφέρω να στρωθώ και να γράψω!!!).

Αυτή η εβδομάδα ήταν η εβδομάδα των διακοπών των Χριστουγέννων, οπότε ήμουν πολύ χαλαρή με τη δουλειά… Και μόνο αυτό, μού έδωσε τη δυνατότητα να χαρώ τα μωράκια μου! Καθίσαμε μαζί, παίξαμε, αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ!
Ο μικρός τρέχει πέρα δώθε γελώντας και επιδεικνύοντας κάθε φορά τα νέα του κατορθώματα, μέχρι που μπορεί να φτάσει, μέχρι που μπορεί να σκαρφαλώσει… Διαπίστωσε, δε, ότι μόλις με δαγκώνει φωνάζω «άου» και τώρα όλο με ψάχνει με ανοιχτό το στόμα και με ένα ύπουλο γελάκι!!
Η Ρέα μου, αν και αρρώστησε και ήταν όλες τις μέρες ταλαιπωρημένη από στοματίτιδα και πυρετό, είπε πολλές ατάκες που μας έκαναν και γελάσαμε πολύ: την ημέρα που πήγαμε στον παιδίατρο, ο γιατρός μας είπε να της βάζουμε βαζελίνη αν αφυδατωθούν τα χείλη της. Αυτή το άκουσε και με το που βγήκαμε από το γιατρό μας ανακοίνωσε: «Θα βάζουμε όμως και κραγιόν!» Σου λέει, μη χαλάσουμε και τις συνήθειές μας!!! Αμέσως μετά, της αγοράσαμε ένα μπαλόνι Άγιο Βασίλη, μπας και ανέβει λίγο η διάθεσή της, και με το που είδε τον Άγιο Βασίλη με κατακόκκινα χείλη, άρχισε να γελάει και να λέει «Μαμά, ο Άγιος Βασίλης είναι αγοράκι αλλά φοράει και κραγιόν!» Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι ένα κόλλημα με τα κραγιόν το έχουμε, όπως καταλάβατε ήδη!

Έκανα και δώρο στον εαυτό μου μανικιούρ, πεντικιούρ και όλα αυτά τα απολαυστικά γυναικεία και αισθάνθηκα πολύ όμορφη και ανανεωμένη!  Και μόνο η διαδικασία του να σε περιποιούνται και να είσαι εσύ το επίκεντρο άξιζε τον κόπο! Θα ακουστώ πάλι γραφική, όπως με το γυμναστήριο, αλλά τι ωραίο συναίσθημα να θυμάσαι και τη γυναίκα, εκτός από τη μαμά! Εννοείται, φυσικά, πως μπορείς να τα συνδυάζεις και τα δύο! Μια μαμά που δεν αισθάνεται όμορφη, μπορεί να είναι κακόκεφη, με πεσμένη ψυχολογία και αυτοπεποίθηση και μια γυναίκα με παιδιά, που ξεχνάει ότι είναι μαμά, πιθανώς να έχει κακόκεφα παιδιά, που βαριούνται και αναζητούν την προσοχή! Το φιλοσόφησα πολύ τώρα!! Χαχαχα…

Το Σάββατο πήγαμε μια όμορφη βόλτα με τα μωρά μου στο ηλιόλουστο Αιτωλικό και περπατήσαμε δίπλα στη θάλασσα φορώντας τα σκουφάκια και τα γαντάκια μας! 

Την Κυριακή η μανούλα μου και το αγόρι μου (ο άντρας μου, ο άνθρωπός μου!!!) μού έκαναν ένα πολύ πρακτικό «δώρο» (γιατί εγώ δεν χρειάζομαι τα δωράκια μου;)! Είχα αγχωθεί τόσο με τις δουλειές του σπιτιού, που κανόνισαν να έρθει μια κυρία να με βοηθήσει να τις βγάλω εις πέρας! Η γλυκιά γιαγιά Βαλεντίνα κράτησε τα βλαστάρια μου, η γελαστή Αννίλα έκανε τα πάντα να αστράφτουν κι εγώ έκανα ένα γερό ξεκαθάρισμα στην κουζίνα: ντουλάπια, συρτάρια, τα πάντα… Τελικά, το decluttering είναι σωτήριο! Μια ματιά να ρίξεις στο σπίτι σου οπουδήποτε, σίγουρα θα διαπιστώσεις ότι σίγουρα έχεις κρατημένο κάτι που δε σου χρειάζεται, που δε λειτουργεί, που δεν πρόκειται να ξαναχρησιμοποιήσεις! Το ίδιο έκανα και στα cd και τα dvd μου. Ξεφορτώθηκα επιτέλους το πρώτο cd του Τριαντάφυλλου (δε θέλω σχόλια!!!! Ήμουν μικρή, δεν ήξερα!!! Χαχαχαχαχα) και άδειασα ένα ολόκληρο συρτάρι, που μπορώ να το χρησιμοποιήσω για κάτι άλλο! Γενικά, προσπαθώ να «έχουν όλα τα πράγματα συγκεκριμένη θέση«, ώστε να τα βρίσκω όποτε θέλω αλλά και να βάζω στη θέση του ό,τι χρησιμοποιώ ή βρίσκω πεταμένο στο σπίτι. Κάποια στιγμή θέλω να γράψω κι ένα άρθρο για την εμπειρία μου στο θέμα αυτό (είπα «κάποια στιγμή», μη με πιέζετε!!).

Δυστυχώς, δεν έχω πέμπτο να γράψω…ή τουλάχιστον δε μου έρχεται αυτή τη στιγμή… επιφυλάσσομαι και γι’ αυτό…  Ήταν μια δυσκολούτσικη εβδομάδα και είναι ακόμα γιατί η διάθεση της μικρούλας μου έχει σκαμπανεβάσματα λόγω ασθενείας… Λίγες ώρες ύπνου για τη μαμά, και χωρίς τον μπαμπά (γιατί η μικρή θέλει παρέα στο δωμάτιό της…) αλλά θα το ξεπεράσουμε κι αυτό! Αρκεί μια αγκαλιά από τον άνθρωπό μου, η μυρωδιά του, ένα γλυκό φιλί και η αίσθηση ότι έχεις ό,τι ζητάς στη ζωή σου! 

Καλή χρονιά να έχουμε με πολύ γέλιο!!!

Σας φιλώ ❤

 post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (16η εβδομάδα)

Να’μαι πάλι! Αυτή την εβδομάδα νωρίς νωρίς! Από Δευτέρα η ανάρτηση! Πολύ καλός ο απολογισμός της προηγούμενης εβδομάδας, που λέτε λοιπόν…
Είχαμε πολύ χορό, τραγούδι και γέλιο στο σπίτι και, έτσι κι αλλιώς είμαστε ήδη σε Χριστουγεννιάτικη διάθεση και δε θέλουμε να μας χαλάσει με τίποτα!!!


Η Ρέα ξέρει απ’ έξω όλα τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, αλλά η πιο όμορφη στιγμή για την περήφανη μαμά είναι όταν μας τραγουδάει το «Χιόνια στο καμπαναριό», που το ξέρει όόόόόλο, και κάνει ταυτόχρονα και κινήσεις αναπαράστασης για κάθε λέξη, σαν να απαγγέλει ποίημα! Βέβαια, έχει πάθει μια πόρωση με τα κραγιόν και κάθε λίγο και λιγάκι είναι στα καλλυντικά της μαμάς και βάφει τα χείλη της! Το ωραίο είναι που μας πετάει στο άσχετο «Πάω να βαφτώ γιατί θα βγω βόλτα!» και η άτιμη, δυόμιση ετών μπομπιράκι, βάζει κραγιόν χωρίς να πασαλειφθεί καθόλου! Είναι μια κυρία!!!

Ο Άρης είναι σε μια φάση – ή ίσως να είναι έτσι κι από τότε που γεννήθηκε (!!!)- που δε σταματάει να ζητάει φαγητό! Τρώει κανονικά το γεύμα του, αλλά μόλις μετά θα φάμε εμείς, αρχίζει τα μαμ και μαμ! Το αστείο είναι ότι καταλαβαίνει αμέσως ακόμα και όταν εμείς τσιμπολογάμε! Ξεχωρίζει τους ήχους σχετικής δραστηριότητας στην κουζίνα και έρχεται τρέχοντας!!! Ναι, τρέχοντας! Πλέον δεν περπατάει απλά! Ανοίγει τα χέρια και περπατάει όσο πιο γρήγορα μπορεί! Σαν ένα μικρό φαντασματάκι που μας κυνηγάει σε όλο το σπίτι για να μας φάει το φαγητό!!! Χαχαχα!!

Την προηγούμενη εβδομάδα, έγραψα στο post ότι «κόλλησα» με το decluttering («ξεφορτώνομαι οτιδήποτε δε μου είναι χρήσιμο») και πέρασαν από τον υπολογιστή μου ουκ ολίγα άρθρα! Αυτό, όμως, που μου άρεσε πολύ και το «ξεκοκκάλισα» είναι η σειρά άρθρων «A Place for Everything: 31 Days to Less Clutter and More Peace» από το overstuffedlife.com και τη Lara Neves, που εφαρμόζει στο σπίτι της για ένα μήνα όλα τα tips για να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ό,τι δε χρειαζόμαστε και να βάλουμε τα πάντα στη σωστή τους θέση! Πολύ καλές, πρακτικές ιδέες! Με έμπνευση από τα άρθρα αυτά, έκανα ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ κορυφής στα ρούχα μου! Μετά από δυο συνεχόμενες εγκυμοσύνες και μια περίοδο με περιττά κιλά και ακόμα πιο κακή διάθεση για ψώνια, ανανέωση κλπ και μια κακή νοοτροπία ετών «δεν πετάω τίποτα, δεν ξέρεις πότε θα χρειαστεί»,  η ντουλάπα μου είχε συγκεντρώσει ρούχα πολλώώώώών ετών που όχι μόνο δεν τα φορούσα ποτέ, αλλά μερικά δε μου έκαναν καν!! Βέβαια, η δουλειά ήταν αποτελεσματική γιατί είχα κοινό, το οποίο με λοξοκοιτούσε κάθε  φορά που δίσταζα να ξεφορτωθώ κάτι!

Αυτή την εβδομάδα, ήρθε και το παραδοσιακό πλέον δέμα από Λονδίνο… Όντως, η αδερφή μου μας στέλνει δωράκια κάθε τρεις και λίγο, αλλά ειδικά τα Χριστούγεννα στέλνει σε όόόόόλους: αδέρφια, ανήψια, γονείς, παππούδες, θείους, φίλους! Μου έστειλε ένα όμορφο πουλόβερ (για να πάρει θέση στην ξεκαθαρισμένη μου ντουλάπα!!!) και όμορφα παιχνίδια, ρούχα και σοκολάτες για τα μωρά μου! Η Ρέα, που περίμενε εδώ και καιρό το δέμα, κάθε φορά που έβλεπε αεροπλάνο, έλεγε «πάει στο Λονδίνο να φέρει το δέμα της Μαριαννούλας, της θείας μου

Την περασμένη Παρασκευή ήταν και τα γενέθλια  του άντρα μου και η ονομαστική γιορτή του Άρη, του γιου μου. Το πρωί συνάντησα την ξαδέρφη μου την Αθηνά, η οποία για να μου ευχηθεί, μου έκανε την καλύτερη και πιο ευεργετική αγκαλιά! Είναι περίεργο πως μερικά απλά πράγματα, σε κάνουν να νιώθεις τόσο όμορφα!
Η Αθηνά και οι δυο αδερφές της είναι πρώτες μου ξαδέρφες, κόρες του αδερφού του μπαμπά μου. Μεγαλώσαμε όλες μαζί και οι τρεις τους, εγώ και η αδερφή μου, ειδικά όταν έχουμε καλή διάθεση, είμαστε η καλύτερη παρέα που θα μπορούσα να ζητήσω! Όταν μεγαλώνουμε, όμως, αναγκαστικά αλλάζουν τα δεδομένα και, εκτός του ότι δε ζούμε όλες κοντά, έχουν αλλάξει και οι ζωές μας, με παιδιά, δουλειές, υποχρεώσεις κλπ. Αυτό, όμως, που ποτέ δεν αλλάζει είναι ότι ξέρουμε ότι υπάρχει μεταξύ μας πραγματική αγάπη και πως όσο κι αν διαφωνούμε ή πεισμώνουμε η μια με την άλλη, ποτέ δε διαγράφονται τόόόόόόσα χρόνια από γέλιο, παιχνίδια, αγκαλιές, αλλά και δάκρυα, στεναχώριες, πάντα, όμως, με αξέχαστες ατάκες και ιστορίες που θα τις διηγούμαστε για πάντα! Αυτά όλα μου ήρθαν μόνο από αυτή την αγκαλιά, ρε Αθηνούλα!!

Σας φιλώ! ❤

post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (15η εβδομάδα)

Πωπω… Έχω φτάσει ήδη στην 15η εβδομάδα που γράφω… Ίσως για κάποιους είναι κουραστικό το ίδιο και το ίδιο άρθρο αλλά για μένα -εκτός από ημερολόγιο για τα κατορθώματα των μικρών μου ζιζανίων– είναι μια ψυχοθεραπεία! Το έχω ξαναπεί πολλέέέέέέες φορές! Αυτό με έμαθε να εστιάζω στα θετικά κάθε μέρας και να ψάχνω και να ξετρυπώνω τις μικρές, όμορφες στιγμές! Ακούγεται τετριμμένο και θεωρητικό, αλλά ισχύει! 

Λοιπόν, την περασμένη εβδομάδα ο μικρός μου Άρης ξεσάλωσε! Πλέον περπατάει κανονικά και γυρίζει παντού μέσα στο σπίτι και επιπλέον, σκαρφαλώνει παντού! Με το που ξυπνάει, τρέχει στο δωμάτιο της αδερφής του, ανεβαίνει στο κρεβάτι της και ξεκινάει να χοροπηδάει πάνω της για να την ξυπνήσει! Απολαυστικό θέαμα! Η Ρέα ξυπνάει και του λέει «Αρούλη, με ξύπνησες, βρε πονηρούλη;»
Και, φυσικά, ένιωσα η πιο περήφανη μαμά του κόσμου, αφού η μικρούλα μου, μόλις δυόμιση ετών, έγραψε μόνη της το όνομά της! (Εντάξει είναι μικρό και εύκολο όνομα, αλλά και πάλι αισθάνομαι πως έχω το πιο έξυπνο παιδί του κόσμου!!!!)

Όπως έγραψα και την προηγούμενη εβδομάδα, που με χάνεις που με βρίσκεις είμαι στο pinterest!! Έχω βρει τόόόόσο υλικό για να διαβάσω που δεν με φτάνουν οι ώρες της μέρας με τίποτα (καλά, έτσι κι αλλιώς δεν μου έφταναν…)!! Όμως έχω βρει και πολλές ιδέες για το σπίτι! Αυτή την εβδομάδα ξεκινάω «decluttering», θα ξεφορτωθώ δηλαδή οτιδήποτε δε μου είναι χρήσιμο, οτιδήποτε κρατάω τόόόόσο καιρό χωρίς να το χρειάζομαι πραγματικά καιφυσικά, οτιδήποτε δεν φοράμε από ρούχα και παπούτσια!

Επειδή αγαπώ το τραγούδι και τη μουσική, και επειδή είπα να μην ακούω και στη δουλειά χριστουγεννιάτικα τραγούδια (αφού τα ακούω που τα ακούω όλη μέρα στο σπίτι!!) έφτιαξα μια λίστα στο youtube με 90s ποπ ξένα κομμάτια, που μου φτιάχνουν τη διάθεση και μου θυμίζουν και τα σχολικά μου χρόνια!! Ανυπομονώ να τα μεταφέρω στο usb για να τα ακούω και στο αυτοκίνητο!

Η περασμένη εβδομάδα είχε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

Το Σάββατο πήρα τα μωρά  μου και πήγαμε για τα ψώνια της ημέρας. Στη συνέχεια, όμως, κάναμε μια μεγάλη βόλτα στην όμορφη, μικρούτσικη πόλη μας, στο Αιτωλικό, πετάξαμε πετρούλες στη λιμνοθάλασσα και χαρήκαμε το ζεστό ήλιο!!! Μου άρεσε πολύ και άρεσε και στα παιδιά που, λόγω της δουλειάς μου, μόνο τα απογεύματα στο σπίτι είμαστε μαζί…

Η εβδομάδα τελειώσε με μια Κυριακάτικη βόλτα με τους φίλους μας στο χριστουγεννιάτικο Αγρίνιο και χάζεμα στο ολοκαίνουριο Public! Ήπιαμε τον καφέ μας, βολτάραμε και το απόγευμα σβήσαμε μαζί με τον παππού μας τα κεράκια του!! Η μέρα έκλεισε με χαρτάκι δίπλα στο τζάκι μαζί με τους φίλους μας, που δεν τους αποχωριζόμαστε εύκολα!!

Πολύ όμορφη εβδομάδα… και απ’ ότι διαπιστώνω δεν έγραψα ούτε για ένα φαγητό (αν και η τούρτα ήταν πεντανόστιμη)!!! χαχαχα…

Σας φιλώ! ❤

post signature

Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί… (14η εβδομάδα)

Την εβδομάδα που προηγήθηκε, μπήκε ο Δεκέμβρης!!! Καλό μας χειμώνα! Ανυπομονούμε για τις γιορτές, έχουμε στολίσει το σπίτι μας και είμαστε σε μια διάθεση αγάπης και χαράς!!! That’s the spirit!

Η προηγούμενη εβδομάδα ξεκίνησε με ταξιδάκι στην πρωτεύουσα (αυθημερόν!). Πήραμε το νεότερο μέλος της οικογένειας και επισκεφθήκαμε το γιατρό που του έκανε την επέμβαση στο ματάκι του για να μας επιβεβαιώσει ότι όλα πάνε καλά… Είχαμε πάει πριν από 6 μήνες ξανά, και ο γιατρός μάς είπε τα καλύτερα για το μωράκι μας!! Επιπλέον, ο Άρης ήταν κύριος!! Σε όλο το ταξίδι (πήγαινε-έλα) κοιμόταν ή έπαιζε στο καθισματάκι του και κατά την εξέταση του γιατρού παρακολουθούσε τη διαδικασία με προσοχή!! Έκανε και τις γνωριμίες του στην υποδοχή στο ιατρείο με άλλα παιδάκια που περίμεναν και έφευγε από μας και βόλταρε στο χώρο με μικρά, μικρά βηματάκια!
Στην επιστροφή, η μαμά αποφάσισε να τιμήσει το πολίτικο ζαχαροπλαστείο δίπλα στο ιατρείο (ε, μα τόσες φορές είχαμε περάσει από πέρυσι και ούτε μια φορά δεν είχαμε δοκιμάσει τίποτα!!!) Με έκπληξη, διαπίστωσα ότι το προφιτερόλ που παρήγγειλα το έφτιαξαν ακριβώς εκείνη τη στιγμή, μπροστά μου!!! Πεντανόστιμο!!
Αυτή την εβδομάδα, κατάφερα και ασχολήθηκα και με τις γλαστρούλες μου στη βεράντα μου και έκοψα και την πρώτη μου πιπεριά δικής μου παραγωγής!! Γεννημένη αγρότισσα!! 🙂
Επίσης, ξανα-ανακάλυψα το pinterest! Για την ακρίβεια, είχα λογαριασμό, αλλά δεν ασχολήθηκα ποτέ ενεργά και δεν εκμεταλλευόμουν τις άπειρες δυνατότητες που μου δίνει! Μέχρι που είδα το άρθρο της Craftaholic και επηρεάστηκα! Έχω λίγες μέρες που δε χάνω ευκαιρία να περιηγηθώ έστω και για λίγο! Έχω δε ανακαλύψει με αυτόν τον τρόπο αμέτρητες σελίδες για έμπνευση, ιδέες, συμβουλές, τροφή για σκέψη, δημιουργικές στιγμές και posts που απλά μου φτιάχνουν την διάθεση!

Το δε Σαββατοκύριακο της προηγούμενης εβδομάδας ήταν το αποκορύφωμα μιας ακόμη όμορφης, οικογενειακής εβδομάδας! Το Σάββατο ήταν μέρα «no kids day», μια από τις σπάνιες τέτοιες μέρες, αφού αποφασίσαμε να αφήσουμε τα μωρά μας στα πεθερικά μου και να πάμε μια βολτούλα τα δυο μας, εγώ και ο άντρας μου! Ήταν μια μέρα που αγκαλιαστήκαμε πολύ, συζητήσαμε πολύ και γελάσαμε ακόμα πιο πολύ!!!
Η τελετή λήξης της εβδομάδας ήταν ένα ζεστό καφεδάκι με τους φίλους μας και μετά στο σπίτι μας όλοι μαζί για φαγητό delivered και twister!!! Πολύ γέλιο και πολύ ….stretching!!
* Ξέχασα να γράψω και για ένα στιγμιότυπο που μας έκανε να γελάσουμε πολύ! Στο αυτοκίνητο οικογενειακώς. Ο μπαμπάς μας οδηγάει και η μαμά πίσω με τα μωρά, τα οποία είναι καθισμένα δίπλα-δίπλα. Η Ρέα αποφασίζει να το παίξει μεγάλη και λέει:
– «Για έλα εδώ εσύ, να σε μάθουμε να μιλάς…» (Αρχίσαμε ήδη να κρυφογελάμε εμείς!) «Πες, Άρη, μα-μά». Και ο Άρης λέει:
– «Μαμαμαμα». Το ίδιο έγινε και με το «μπαμπά».
– «Μπράβο, Άρη! Τώρα πες γιαγιά!» Ο Άρης δεν λέει. Ούτε παππού… Αφού δε μιλάει ακόμα…! Και τότε λέει η Ρέα:
– «Δεν πειράζει. Να πούμε κάτι άλλο. Άρη, πες ΟΡΘΟΓΩΝΙΟ!» Μιλάμε, δεν σταματούσαμε να γελάμε εμείς! Και συνέχισε το ίδιο με όλα τα σχήματα… Στο τέλος λέει:
– «Άρη, πες ρόνδος» (Ρόμβος εννοούσε…) Φυσικά, ο Άρης δεν το λέει και τότε η Ρέα λέει:
– «Δεν πειράζει, Άρη, αυτό είναι δύσκολο πολύ«.
Σας φιλώ ❤
post signature

Το πιο νόστιμο και πρακτικό DIY δώρο για τις γιορτές!



Η συσκευασία με έτοιμαμείγματα για ψήσιμο σε βάζα ως δώρο δενείναι μια νέα ιδέα, αλλά είναι μια πρακτική και γλυκιά χειρονομία από τα χεράκια μας! Να μια νόστιμη ιδέα με έτοιμο μείγμα για μπισκότα με κομματάκια σοκολάτας (Chocolate Chip Cookie mix)!


Τι θα χρειαστούμε για το βάζο μας

 1 3/4 φλυτζ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
–  3/4 κουταλάκι του γλυκούμαγειρική σόδα

–  3/4 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/2 φλυτζ. κρυσταλλική ζάχαρη
3/4 φλυτζ. καστανήζάχαρη
1 1/2 φλυτζ.Τσιπς (κομματάκια) σοκολάτας
– Βάζο χωρητικότητας 1 λίτρου

Σε ένα μικρό μπολ, ανακατεύουμε το αλεύρι, τη σόδα και το αλάτι. Βάζουμε το μείγμα στο βάζο. Για να απλωθεί το μείγμα μας και να «πιάσει» όλο το κάτω μέρος του βάζου, το πιέζουμε με το πίσω μέρος ενός κουταλιού. Προσθέτουμε, στη συνέχεια, την καστανή ζάχαρη, χρησιμοποιώντας πάλι το κουτάλι.  


Στο τέλος, προσθέτουμε την κρυσταλλική ζάχαρη και μετά, τα κομματάκια σοκολάτας.

Εκτυπώνουμε και τη συνταγή και την δένουμε με κορδελάκι γύρω από το καπάκι του βάζου, έτσι ώστε ο παραλήπτης να ξέρειπώς να χρησιμοποιήσει το μείγμα!